İnsanoğlu için barınma bir ihtiyaçtır. İnsanların yediği, içtiği, uyuduğu, kalktığı, büyüdüğü, okuduğu, eğitildiği yaşamının önemli bölümünü geçirdiği evleri Allahü Teâlâ’nın kulları için mübarektir. Bu yüzden İslamiyet’te yuvalarımızı manevi açıdan korumak ve huzurlu yaşanılır bir ortam haline getirmek için yapmamız gereken bir takım davranışlar vardır. Her işe başlarken olduğu gibi, evimize girerken ve çıkarken besmele çekmek sünnettir. Rivayete göre, Bir kimse eve girerken ve çıkarken Ayetü’l Kürsî okursa Allahü Teâlâ, ona yetmiş bin melek gönderir ve melekler bu kişi için dua edip yalvarırlar. Eve sağ ayakla girmek de daha hayırlıdır. Unutmayalım ki evimiz bizim her şeyimizdir. Onun maddi bakımları bizim için önemlidir fakat manevi bakımları çok daha doyurucudur.
Eve Girerken Okunacak Duaların Arapçası
Eve girerken okunacak duaların Arapçası şu şekildedir:
Eve girerken yapılan duanın Arapça okunuşu şu şekildedir:
Allâhümme innî es’elüke hayrel-mevli-ci ve hayre’l-mahreci.
Bismillâhi velecnâ ve bismillâhi haracnâ ve’alellâhi Rabbinâ tevekkelnâ.
Eve Girerken Okunacak Duanın Türkçe Anlamı
Eve girerken okunacak duanın Türkçe anlamı şu şekildedir:
Allah’ım senden giriş ve çıkışlarımın hayrını dilerim. Allah’ın adıyla girdik ve yine Allah’ın adıyla çıkarız. Ancak, rabbimiz olan Allah’a güvenip dayanırız.
Eve Girerken Yapılan Dua İzle:
https://www.youtube.com/watch?v=IrJFxXeeZfo
Bu yazımızda size faydalı olabilir. Lütfen okuyun:
Dinimiz olan İslam inancına göre, ecel kader ile bağlı olup, dua ve temenni ile bağlantılı değildir. Bir kimsenin eceli gelir ise istese de istemese de ömrü, ne uzar ne de kısalır. Bu durumda ölümü temenni etmek ya da etmemek, ahlaki bir yöne sahip bir müminlik edebilir. Ölümü temenni etmede görülen ilk mühim ahlaki sakınca, kadere karşı bir itiraz söz konusu olabileceğidir. İkinci mühim ahlaki sakınca ise, amacı çeşitli durumlar ile imtihan olan hayat vazifesinden kaçmak olabilir ki bu durum isse meskenettir ve kişiyi ruhen yıkmaktır. İslamiyetin, dünyevi ve maddi musibetler nedeniyle ölümü temenni etmeyi uygun görmesi de mümkün değildir.
Hayırlı Bir Ölüm İçin Okunacak Dua Nedir?
Öleceğimiz vakit, hayırlı bir son ile hayatımız kapansın, öbür dünyada Salihler ile birlikte olalım temennisinde bulunuluyordur ve dualarda ölüme yer verilmesi, ölmeyi istemek değil de ölüm olayını zihinde canlı tutmak ve unutmamak içindir.
Hayırlı Bir Ölüm İçin Okunacak Duanın Okunuşu
Hayırlı bir ölüm için okunacak duanın okunuşu, “Teveffenî muslimen ve elhıknî bis sâlihîn(sâlihîne).”
Hayırlı Bir Ölüm İçin Okunacak Duanın Arapça Yazılışı
Hayırlı bir ölüm için okunacak duanın Arapça yazılışı, “وَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ” şeklindedir.
Hayırlı Bir Ölüm İçin Okunacak Duanın Fazileti
Hayırlı bir ölüm için okunacak duanın fazileti ise, “(Ey Rabbim!) Beni müslüman olarak vefât ettir ve beni sâlihler arasına kat!” şeklindedir.
Fecr suresi Allah’ın tek ve eşsiz olduğundan, insanların ise çift ve benzer yaratıldığından bahseder. Fecr suresinde insanların bencilliğinden ve tamahkârlığından bahsedilir. Allah tarafından verilen nimetlerin az bulunmasından yakınıldığı halde fazla nimetlere şükredip ihtiyacı olanlara yardım edilmesi gerektiği anlatılır. Allahın her şeyi gördüğü, Allaha itaat edip hırslarını bastıranların cennete gireceği müjdelenir. Fecr suresinde kıyamet günü hatırlatılarak dünya malına karşı dengeli bir tutum sergilenmesi gerektiğine yer verilmektedir.
Fecr Suresinin Okunuşu
Fecr suresi okunuşu şu şekildedir;
Bismillahirrahmanirrahim
1. Vel fecri.
2. Ve leyalin ‘aşrin.
3. Veşşef’ı velvetri.
4. Velleyli iza yesri.
5. Hel fiy zalike kasemün liziy hıcrin.
6. Elem tere keyfefe’ale rabbüke bi’adin.
7. İreme zatil’ımadi.
8. Elletiy lem yuhlak mislüha fiylbiladi.
9. Ve semudelleziyne cabussahre bilvadi.
10. Ve fir’avne ziyl’evtadi.
11. Elleziyne tağav fiylbiladi.
12. Feekseru fiyhelfesade.
13. Fesabbe ‘aleyhim rabbüke sevta ‘azabin.
14. İnne rabbeke lebil mirsadi
15. Femmel’insanü izamebtelahü rabbühu feekremehu ve na’amehu feyekulü rabbiy ekremeni.
16. Ve emma iza mebtelahüfekadere ‘aleyhi rizkahu feyekulü rabbiy ehaneni.
17. Kella bel la tükrimunelyetiyme.
18. Ve la tehaddune ‘ala ta’amilmiskiyni.
19. Ve te’külunettürase eklen lemmen.
20. Ve tühıbbunelmale hubben cemmen.
21. Kella iza dükketil’ardu dekken dekken.
22. Ve cae rabbüke velmelekü saffen saffen.
23. Ve ciy’e yevmeizin bicehenneme yevmeizin yetezekkerül’insanü ve enna lehüzzikra.
4. Geçip giden geceye andolsun (ki, müşrikler azaba uğrayacaklardır).
5. Şüphesiz bunlarda, akıl sahibi bir kimse için üzerine yemin edilmeye değer bir özellik vardır.
6,7,8,9,10.(Ey Muhammed!) Rabbinin, (Hûd’un kavmi) Âd’e, şehirler içinde benzeri kurulmamış olan, sütunlarla dolu İrem’e, vadide kayaları oyan (Salih’in kavmi) Semûd’a, kazıklar sahibi Firavun’a ne yaptığını görmedin mi?
11,12. Bunlar şehirlerde azgınlık eden ve oralarda pek çok bozgunculuk çıkaran kimselerdi.
13.Bu yüzden Rabbin onların üzerine azap kamçısı yağdırdı.
14.Şüphesiz Rabbin, gözetlemededir.
15.İnsan ise; Rabbi onu deneyip de kendisine ikramda bulunduğunda, ona bol bol nimetler verdiğinde, “Rabbim bana ikram etti” der.
16.Ama onu deneyip rızkını daraltınca da, “Rabbim beni aşağıladı” der.
17.Hayır, hayır! Yetime ikram etmiyorsunuz.
18.Yoksulu yedirmek konusunda birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.
21.Hayır, yeryüzü (kıyamet sarsıntısıyla) parça parça olup dağıldığı zaman,
22,23. Rabbinin buyruğu ve saf saf dizilmiş olarak melekler geldiği ve o gün cehennem getirildiği zaman, işte o gün insan (yaptıklarını birer birer) hatırlar. Fakat bu hatırlamanın ona nasıl faydası olacak!?
24.“Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaydım” der.
25.Artık o gün, Allah’ın edeceği azabı kimse edemez.
26.Onun vuracağı bağı kimse vuramaz.
27.(Allah, şöyle der:) “Ey huzur içinde olan nefis!”
28.“Sen O’ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön!”
29.“(İyi) kullarımın arasına gir.”
30.“Cennetime gir.”
Fecr Suresinin Fazileti
Feccr suresi fazileti; Allah’u tealanın günahları bağışlaması için Ramazan aynın son on günü, Zilhicce ve Muharrem ayının ilk on günü Fecr suresi okunmalıdır. Fecr suresini sürekli okumak kıyamet günü geldiğinde okuyan kişiye nur yağmasına vesile olur. Fecr suresini yedi defa art arda okumak belaları def eder, çalışanları üstlerinin gazabından korur.
Fecr Duası Dinle
Bu yazımızda size faydalı olabilir. Lütfen okuyun:
Meryem Suresi, surenin konusu Hz. Meryem ile ilgili olduğundan dolayı ‘Meryem’ ismini almıştır. Kur’an-ı Kerim’in 19. Suresi olmakla birlikte 98 ayeti vardır. Meryem Suresi Mekke’de nazil olmuştur; bunun yanında, bazı tefsirciler 58. Bazıları da 71. Ayetin Medine’de indirildiğini ifade ederler.
Kainatın sahibi Yüce Allah’ın dilemesi durumunda, ihtiyar bir erkeğin ve kısır zannedilen bir kadının bile çocuk sahibi olabileceği, hatta Meryem gibi daha önce hiç evlenmemiş bir bakireye dahi çocuk bahşedebileceği bildirilir. Hz. İsa’nın, Yüce Allah’ın gönderdiği bir peygamber ve de insan olduğu, Hristiyanların inandığı gibi Allah’ın oğlu olmadığı ve Yüce Yaratıcı’nın çocuk edinmeyeceği anlatılır. Ayrıca, dünya hayatında işledikleri bazı kötü amellerden dolayı pişman olan, bir daha yapmamaya söz veren müminlerin affedileceğinden ve cennetle mükafatlandırılacaklarından bahsedilmektedir.
Meryem Suresinin Okunuşu
Meryem suresinin okunuşu şöyledir;
Bismillahirrahmanirrahim
1. Kef ha ya ayn sad
2. Zikru rahmeti rabbike abdehu zekeriyya
3. İz nada rabbehu nidaen hafiyya
4. Kale rabbi innî vehenel azmu minnî veştealer ra’su şeybev ve lem ekum bi duaike rabbi şekîyya
5. Ve innî hîftul mevaliye miv veraî ve kanetimraetî akîran feheb lî mil ledunke veliyya
6. Yerisuni ve yerisu min ali ya’kube vec’alhu rabbi radîyya
7. Ya zekeriyya inna nubeşşiruke bi ğulaminismuhu yahya lem nec’al lehu min kablu semiyya
8. Kale rabbi enna yekunu lî ğulamuv ve kanetimraeti akîrav ve kad belağtu minel kiberi îtiyya
9. Kale kezalik kale rabbuke huve aleyye heyyinuv ve kad halaktuke min kablu ve lem teku şey’a
10. Kale rabbic’al lî ayeh kale ayetuke ella tukellimen nase selase leyalin seviyya
11. Fe harace ala kavmihî minel mîhrabi fe evha ileyhim en sebbihu bukratev ve aşiyya
12. Ya yahya huzil kitabe bi kuvveh ve ateynahul hukme abiyya
13. Ve hananem mil ledunna ve zekah ve kane tekîyya
14. Ve berram bi valideyhi ve lem yekun cebbaran asîyya
15. Ve selamun aleyhi yevme vulide ve yevme yemutu ve yevme yub’asu hayya
16. Vezkur fil kitabi meryem izintebezet min ehliha mekanen şerkîyya
17. Fettehazet min dunihim hîcaben fe erselna ileyha ruhana fe temessele leha beşaren seviyya
18. Kalet innî euzu bir rahmani minke in kunte tekîyya
19. Kale innema ene rasulu rabbiki li ehebe leki ğulamen zekiyya
20. Kalet enna yekunu li ğulamuv ve lem yemsesnî beşeruv ve lem eku beğîyya
21. Kale kezalik kale rabbuki huve aleyye heyyin ve li nec’alehu ayetel linnasi ve rahmetem minna ve kane emram makdîyya
22. Fe hamelethu fentebezet bihî mekanen kasîyya
23. Fe ecaehel mehadu ila ciz’în nahleh kaletya leytenî mittu kable haza ve kuntu nesyem mensiyya
24. Fe nadaha min tahtiha ella tahzenî kad ceale rabbuki tahteki seriyya
25. Ve huzzî ileyki bi ciz’în nahleti tusakît aleyki rutaben ceniyya
26. Fe kulî veşrabî ve karrî ayna fe imma terayinne minel beşeri ehaden fe kulî innî nezertu lir rahmani savmen fe len ukellimel yevme insiyya
27. Fe etet bihî kavmeha tahmiluh kalu ya meryemu le kad ci’ti şey’en feryya
28. Ya uhte harune ma kane ebukimrae sev’iv ve ma kanet ummuki beğîyya
29. Fe eşarat ileyhi kalu keyfe nukelimu men kane fil mehdi sabiyya
30. Kale innî abdullahi ataniyel kitabe ve cealenî nebiyya
31. Ve cealenî mubaraken eyne ma kuntu ve evsanî bis salati vez zekati ma dumtu hayya
32. Ve berram bi validetî ve lem yec’alnî cebbaran şekîyya
33. Vesselamu aleyye yevme vulidtu ve yevme emutu ve yevme ub’asu hayya
39. Ve enzirhum yevmel hasrati iz kudîyel emr ve hum fî ğafletiv ve hum la yu’minun
40. İnna nahnu nerisul erda ve men aleyha ve ileyna yurceun
41. Vezkur fil kitabi ibrahîm innehu kane sîddîkan nebiyya
42. İz kale li ebîhi ya ebeti lime ta’budu ma la yesmeu ve la yubsîru ve la yuğnî anke şey’a
43. Ya ebeti innî kad caenî minel îlmi ma lem ye’tike fettebî’nî ehdike sîratan seviyya
44. Ya ebeti la ta’budiş şeytan inneş şeytane kane lir rahmani asîyya
45. Ya ebeti ninî ehafu ey yemesseke azabum miner rahmani fe tekune liş şeytani veliyya
46. Kale erağîbun ente an alihetî ya ibrahîm leil lem tentehi le ercumenneke vehcurnî meliyya
47. Kale selamun aleyk se estağfiru leke rabbî innehu kane bî hafiyya
48. Ve a’tezilukum ve ma ted’une min dunillahi ve ed’u rabbî asa ella ekune bi duai rabbî şekîyya
49. Felemma’tezelehum ve ma ya’budune min dunillahi vehebna lehu ishaka ve ya’kub ve kullen cealna nebiyya
50. Ve vehebna lehum mir rahmetina ve cealna lehum lisane sîdkîn aliyya
51. Vezkur fil kitabi musa innehu kane muhlesav ve kane rasulen nebiyya
52. Ve nadeynahu min canibit turil eymeni ve karrabnahu neciyya
53. Ve vehebna lehu mir rahmetina ehahu harune nebiyya
54. Vezkur fil kitabi ismaîyle innehu kane sadikal va’di ve kane rasulen nebiyya
55. Ve kane ye’muru ehlehu bis salati vez zekati ve kane înde rabbihî merdîyya
56. Vezkur fil kitabi idrîse innehu kane sîddîkan nebiyya
57. Ve rafa’nahu mekanen aliyya
58. ulaikellezîne en’amellahu aleyhim minen nebiyyîne min zurriyyeti ademe ve mimmen hamelna mea nuhîv ve min zurriyyeti ibrahîme ve israîle ve mimmen hedeyna vectebeyna iza tutla aleyhim ayatur rahmani harru succedev ve bukiyya
59. Fe halefe mim ba’dihim halfun edaus salate yettebeuş şehevati fe sevfe yelkavne ğayya
60. İlla men tabe ve amene ve amile salihan fe ulaike yedhulunel cennete ve la yuzlemune şey’a
61. Cennati adninilletî veader rahmanu îbadehu bil ğayb innehu kane va’duhu me’tiyya
62. La yesmeune fîha bukratev ve aşiyya
63. Tilkel cennetulletî nurisu min îbadina men kane tekîyya
64. Ve ma netezzelu illa bi emri rabbik lehu ma beyne eydîna ve ma halfena ve ma beyne zalik ve ma kane rabbuke nesiyya (58. Ayet secde ayetidir.)
65. Rabbus semavati vel erdî ve ma beynehuma fa’budhu vastabir li îbadetih hel ta’lemu lehu semiyya
66. Ve yekulul insanu e iza ma mittu le sevfe uhracu hayya
67. E ve la yezkurul insanu enna halaknahu min kablu ve lem yeku şey’a
68. Fe ve rabbike le nahşurannehum veş şeyatîyne summe le nuhdîrannehum havle cehenneme cisiyya
70. Summe le nahnu a’lemu billezîne hum evla biha sîliyya
71. Ve im minkum illa variduha kane ala kabbike hatmem makdîyya
72. Summe nuneccillezînet tekav ve nezeruz zalimîne fîha cisiyya
73. Ve iza tutla aleyhim ayatuna beyyinatin kalellezîne keferu lillizîne amenu eyyul ferîkayni hayrum mekamev ve ahsenu nediyya
74. Ve kem ehlekna kablehum min karnin hum ahsenu esasev ve ri’ya
75. Kul men kane fid dalaleti felyemdud lehur rahmanu medda hatta iza raev ma yuadune immel azabe ve immes saah fe seya’lemune men huve şerrum mekanev ve ad’afu cunda
76. Ve yezîdullahullezînehtedev huda vel bakîyatus salihatu hayrun înde rabbike sevabev ve hayrum meradda
77. E fe raeytellezî kefera bi ayatina ve kale leuteyenne malev ve veleda
78. Ettaleal ğaybe emittehaze înder rahmani ahda
79. Kella senektubu ma yekulu ve nemuddu lehu minel azabi medda
80. Ve nerisuhu ma yekulu ve ye’tîna ferda
81. Vettehazu min dunillahi alihetel li yekunu lehum îzza
82. Kella seyekfurune bi îbadetihim ve yekunune aleyhim dîdda
3. ayet: Hani o, Rabbine gizlice seslendiği zaman;
4. ayet: Demişti ki: “Rabbim, şüphesiz benim kemiklerim gevşedi ve baş, yaşlılık aleviyle tutuştu; ben Sana dua etmekle mutsuz olmadım.”
5. ayet: “Doğrusu ben, arkamdan gelecek yakınlarım adına korkuya kapıldım, benim karım da bir kısır (kadın)dır. Artık bana Kendi Katından bir yardımcı armağan et.”
6. ayet: “Bana mirasçı olsun. Yakup oğullarına da mirasçı olsun. Rabbim, onu (kendisinden) razı olunan(lardan) kıl.”
7. ayet: (Allah buyurdu:) “Ey Zekeriya, şüphesiz Biz seni, adı Yahya olan bir çocukla müjdelemekteyiz; Biz bundan önce ona hiçbir adaş kılmamışız.”
8. ayet: Dedi ki: “Rabbim, karım kısır (bir kadın) iken, benim nasıl oğlum olabilir? Ben de yaşlılığın son basamağındayım.”
9. ayet: (Ona gelen melek:) “İşte böyle” dedi. “Rabbin dedi ki: Bu Benim için kolaydır, daha önce sen hiçbir şey değil iken, seni yaratmıştım.”
10. ayet: Dedi ki: “Rabbim, bana bir alamet (ayet) ver.” Dedi ki: “Senin alametin, sapasağlam iken, üç tam gece insanlarla konuşmamandır.”
11. ayet: Böylelikle (Zekeriya) mescidten kavminin karşısına çıkıp onlara (şu anlamları) işaret etti: “Sabah akşam tesbih edin.”
12. ayet: (Çocuğun doğup büyümesinden sonra ona dedik ki:) “Ey Yahya, Kitabı kuvvetle tut.” Daha çocuk iken ona hikmet verdik.
13. ayet: Katımız’dan ona bir sevgi duyarlılığı ve temizlik (de verdik). O, çok takva sahibi biriydi.
14. ayet: Ana ve babasına itaatkardı ve isyan eden bir zorba değildi.
15. ayet: Ona selam olsun; doğduğu gün, öleceği gün ve diri olarak yeniden-kaldırılacağı gün de.
16. ayet: Kitap’ta Meryem’i de zikret. Hani o, ailesinden kopup doğu tarafında bir yere çekilmişti.
17. ayet: Sonra onlardan yana (kendini gizleyen) bir perde çekmişti. Böylece ona ruhumuz (Cibril’i) göndermiştik, o da, düzgün bir beşer kılığında görünmüştü.
18. ayet: Demişti ki: “Gerçekten ben, senden Rahman (olan Allah)a sığınırım. Eğer takva sahibiysen (bana yaklaşma).”
19. ayet: Demişti ki: “Ben, yalnızca Rabbinden (gelen) bir elçiyim; sana tertemiz bir erkek çocuk armağan etmek için (buradayım).”
20. ayet: O: “Benim nasıl bir erkek çocuğum olabilir? Bana hiçbir beşer dokunmamışken ve ben azgın utanmaz (bir kadın) değilken” dedi.
21. ayet: “İşte böyle” dedi. “Rabbin, dedi ki: -Bu Benim için kolaydır. Onu insanlara bir ayet ve Bizden bir rahmet kılmak için (bu çocuk olacaktır).” Ve iş de olup bitmişti.
22. ayet: Böylelikle ona gebe kaldı, sonra onunla ıssız bir yere çekildi.
23. ayet: Derken doğum sancısı onu bir hurma dalına sürükledi. Dedi ki: “Keşke bundan önce ölseydim de, hafızalardan silinip unutuluverseydim.”
24. ayet: Altından (bir ses) ona seslendi: “Hüzne kapılma, Rabbin senin alt (yan)ında bir ark kılmıştır.”
25. ayet: Hurma dalını kendine doğru salla, üzerine henüz oluşmuş-taze hurma dökülüversin.”
26. ayet: Artık, ye, iç, gözün aydın olsun. Eğer herhangi bir beşer görecek olursan, de ki: “Ben Rahman (olan Allah)’ a oruç adadım, bugün hiç kimseyle konuşmayacağım.”
27. ayet: Böylece onu taşıyarak kavmine geldi. Dediler ki: “Ey Meryem, sen gerçekten şaşırtıcı bir şey yaptın.”
28. ayet: “Ey Harun’un kız kardeşi, senin baban kötü bir kişi değildi ve annen de azgın, utanmaz (bir kadın) değildi.”
29. ayet: Bunun üzerine ona (çocuğa) işaret etti. Dediler ki: “Henüz beşikte olan bir çocukla biz nasıl konuşabiliriz?”
30. ayet: (İsa) Dedi ki: “Şüphesiz ben Allah’ın kuluyum. (Allah) Bana kitabı verdi ve beni peygamber kıldı.”
31. ayet: “Nerede olursam (olayım,) beni kutlu kıldı ve hayat sürdüğüm müddetçe, bana namazı ve zekatı vasiyet (emr) etti.”
32. ayet: “Anneme itati de. Ve beni mutsuz bir zorba kılmadı.”
33. ayet: “Selam üzerimedir; doğduğum gün, öleceğim gün ve diri olarak yeniden-kaldırılacağım gün de.”
34. ayet: İşte Meryem oğlu İsa; hakkında kuşkuya düştükleri “Hak Söz”.
35. ayet: Allah’ın çocuk edinmesi olacak şey değil. O Yücedir. Bir işin olmasına karar verirse, ancak ona: “Ol” der, o da hemen oluverir.
36. ayet: Gerçek şu ki, Allah benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. Öyleyse O’na kulluk edin. Dosdoğru yol budur.
37. ayet: İçlerinden (birtakım) gruplar ayrılığa düştüler. Artık büyük bir günü görmekten dolayı, vay inkar edenlere.
38. ayet: Bize gelecekleri gün, neler işitecekler, neler görecekler. Ama bugün o zalimler apaçık bir sapıklık içindedirler.
39. ayet: İş(in) hükme bağlanıp biteceği, hasret gününe karşı onları uyar; onlar bir gaflet içindedirler ve onlar inanmıyorlar.
40. ayet: Elbette, yeryüzünde ve onun üzerindekilere Biz varis olacağız ve onlar Bize döndürülecekler.
41. ayet: Kitap’ta İbrahim’i de zikret. Gerçekten o, doğruyu-söyleyen bir peygamberdi.
42. ayet: Hani babasına demişti: “Babacığım, işitmeyen, görmeyen ve seni herhangi bir şeyden bağımsızlaştırmayan şeylere niye tapıyorsun?
43. ayet: “Babacığım, gerçek şu ki, bana, sana gelmeyen bir ilim geldi. Artık bana tabi ol, seni düzgün bir yola ulaştırayım.”
45. ayet: “Babacığım, gerçekten ben, sana Rahman tarafından bir azabın dokunacağından korkuyorum, o zaman şeytanın velisi olursun.”
46. ayet: (Babası) Demişti ki: “İbrahim, sen benim ilahlarımdan yüz mü çeviriyorsun? Eğer (bu tutumuna) bir son vermeyecek olursan, andolsun, seni taşa tutarım; uzun bir süre benden uzaklaş, (bir yerlere) git.”
47. ayet: (İbrahim:) “Selam üzerine olsun, senin için Rabbimden bağışlanma dileyeceğim, çünkü, O, bana pek lütufkardır” dedi.
48. ayet: “Sizden ve Allah’tan başka taptıklarınızdan kopup-ayrılıyorum ve Rabbime dua ediyorum. Umulur ki, Rabbime dua etmekle mutsuz olmayacağım.”
49. ayet: Böylelikle, onlardan ve Allah’tan başka taptıklarından kopup-ayrılınca ona İshak’ı ve (oğlu) Yakup’u armağan ettik ve her birini peygamber kıldık.
50. ayet: Onlara rahmetimizden armağan(lar) bağışladık ve onlar için yüce bir doğruluk dili verdik.
51. ayet: Kitap’ta Musa’yı da zikret. Çünkü o, ihlasa erdirilmiş ve gönderilmiş (Resul) bir peygamberdi.
52. ayet: Ona, Tur’un sağ yanından seslendik ve onu (kendisiyle) gizlice söyleşmek için yakınlaştırdık.
53. ayet: Ona Rahmetimiz’den kardeşi Harun’u da bir peygamber olarak armağan ettik.
54. ayet: Kitap’ta İsmail’i de zikret. Çünkü o, va’dinde doğruydu ve gönderilmiş (Resul) bir peygamberdi.
55. ayet: Halkına, namazı ve zekatı emrediyordu ve o, Rabbi Katında kendisinden razı olunan (bir insan)dı.
56. ayet: Kitap’ta İdris’i de zikret. Çünkü o, doğru olan bir peygamberdi.
57. ayet: Biz onu yüce bir mekan (makam)a yükseltmiştik.
58. ayet: İşte bunlar; kendilerine Allah’ın nimet verdiği peygamberlerdendir; Adem’in soyundan, Nuh ile birlikte taşıdıklarımız (insan nesillerin)den, İbrahim ve İsrail (Yakup)in soyundan, doğru yola eriştirdiklerimizden ve seçtiklerimizdendirler. Onlara Rahman (olan Allah’)ın ayetleri okunduğunda, ağlayarak secdeye kapanırlar.
59. ayet: Sonra onların arkasından öyle nesiller türedi ki, namaz (kılma duyarlılığın)ı kaybettiler ve şehvetlerine kapılıp-uydular. Böylece bunlar azgınlıklarının cezasıyla karşılaşacaklardır.
60. ayet: Ancak tevbe eden, iman eden ve salih amellerde bulunanlar (onların dışındadır); işte bunlar, cennete girecekler ve hiçbir şeyle zulme uğratılmayacaklar.
61. ayet: Adn cennetleri (onlarındır) ki, Rahman (olan Allah, onu) Kendi kullarına gaybtan vadetmiştir. Şüphesiz O’nun va’di yerine gelecektir.
62. ayet: Onda �boş bir söz’ işitmezler; sadece selam (ı işitirler). Sabah akşam, onların rızıkları orda (bulunmakta)dır.
63. ayet: O cennet; Biz, kullarımızdan takva sahibi olanları (ona) varisçi kılacağız.
64. ayet: Biz (elçiler) ancak Rabbiniz emriyle ineriz. Önümüzde, ardımızda ve bunlar arasında olan herşey O’nundur. Senin Rabbin kesinlikle unutkan değildir.
65. ayet: Göklerin, yerin ve her ikisi arasındakilerin Rabbidir; şu halde O’na ibadet et ve O’na ibadette kararlı ol. Hiç O’nun adaşı olan birini biliyor musun?
66. ayet: İnsan demektedir ki: “Ben öldükten sonra mı, gerçekten diri olarak çıkarılacağım?”
67. ayet: İnsan önceden, hiçbir şey değilken, gerçekten Bizim onu yaratmış bulunduğumuzu (hiç) düşünmüyor mu?
68. ayet: Andolsun Rabbine, Biz onları da, şeytanları da mutlaka haşredeceğiz, sonra onları cehennemin çevresinde diz üstü çökmüş olarak hazır bulunduracağız.
69. ayet: Sonra, her bir gruptan Rahman (olan Allah)a karşı azgınlık göstermek bakımından en şiddetli olanını ayıracağız.
70. ayet: Sonra Biz ona (cehenneme) girmeye kimlerin en çok uygun olduğunu daha iyi biliriz.
71. ayet: Sizden ona girmeyecek hiç kimse yoktur. Bu, Rabbinin kesin olarak üzerine aldığı bir karardır.
72. ayet: Sonra, takva sahiplerini kurtarırız ve zulmedenleri diz üstü çökmüş olarak bırakıveririz.
73. ayet: Onlara apaçık ayetlerimiz okunduğunda, o inkar edenler, iman edenlere derler ki: “İki gruptan hangisi, makam bakımından daha iyi, topluluk bakımından daha güzeldir?”
74. ayet: Onlardan önce nice insan- nesillerini yıkıma uğrattık, onlar mal (giyim, kuşam ve tefriş) bakımından da, gösteriş bakımından da daha güzeldiler.
75. ayet: De ki: “Kim sapıklık içindeyse, Rahman (olan Allah), ona süre tanıdıkça tanır; kendilerine va’dedileni -ya azabı veya kıyamet saatini- gördükleri zaman artık kimin yeri (makam, mevki) daha kötü, kimin askeri- gücü daha zayıfmış, öğreneceklerdir.
76. ayet: Allah, hidayet bulanlara hidayeti arttırır. Sürekli olan salih davranışlar, Rabbinin Katında sevap bakımından daha hayırlı, varılacak sonuç bakımından da daha hayırlıdır.
77. ayet: Ayetlerimizi inkar edip, bana: “Elbette mal ve çocuklar verilecektir” diyeni gördün mü?
78. ayet: O, gayba mı tanık oldu, yoksa Rahman (olan Allah)ın Katında(n) bir ahid mi aldı?
79. ayet: Asla; demekte olduğunu yazacağız ve onun için azapta(n) da süre tanıdıkça tanıyacağız.
80. ayet: Onun söylemekte olduğuna Biz mirasçı olacağız; o Bize, ‘yapayalnız tek başına’ gelecektir.
81. ayet: Kendilerine güç (izzet) sağlasınlar diye, Allah’tan başka ilahlar edindiler.
82. ayet: Hayır; (o yalancı ilahlar) onların tapınışlarını inkar edecekler ve onlara karşı çelişkiye düşecekler.
83. ayet: Görmedin mi, Biz gerçekten şeytanları, kafirlerin üzerine gönderdik, onları tahrik edip kışkırtıyorlar.
84. ayet: Onlara karşı acele davranma; Biz onlar için ancak saydıkça sayıyoruz.
85. ayet: Takva sahiplerini bir heyet halinde Rahman (olan Allah’ın huzurun)a toplayacağımız gün,
86. ayet: Suçlu-günahkarları susamışlar olarak cehenneme süreceğiz.
87. ayet: Rahmanın Katında ahid almışların dışında (onlar) şefaate malik olmayacaklardır.
88. ayet: “Rahman çocuk edinmiştir” dediler.
89. ayet: Andolsun, siz oldukça çirkin bir cesarette bulunup-geldiniz.
90. ayet: Neredeyse bundan dolayı, gökler paramparça olacak, yer çatlayacak ve dağlar yıkılıp göçüverecekti.
91. ayet: Rahman adına çocuk öne sürdüklerinden (ötürü bunlar olacaktı.)
92. ayet: Rahman (olan Allah)a çocuk edinmek yaraşmaz.
93. ayet: Göklerde ve yerde olan (herkesin ve herşeyin) tümü Rahman (olan Allah)a, yalnızca kul olarak gelecektir.
94. ayet: Andolsun, onların tümünü kuşatmış ve onları sayı olarak saymış bulunmaktadır.
95. ayet: Ve onların hepsi, kıyamet günü O’na, ‘yapayalnız, tek başlarına’ geleceklerdir.
96. ayet: İman edenler ve salih amellerde bulunanlar ise, Rahman (olan Allah), onlar için bir sevgi kılacaktır.
97. ayet: Biz bunu (Kur’an’ı) senin dilinle kolaylaştırdık, takva sahiplerine müjde vermen ve direnen bir kavmi uyarıp-korkutman için.
98. ayet: Biz, onlardan önce nice insan nesillerini yıkıma uğrattık; (şimdiyse) onlardan hiçbirini hissediyor veya onların fısıltılarını duyuyor musun?
Meryem Suresinin Fazileti
Meryem Suresi Fazileti, Alemlere Rahmet olarak gönderilen Peygamber Efendimiz (s.a.v) Meryem suresi hakkında şöyle buyurmuştur: ‘’Her kim bu sureyi okursa, Zekeriyya, Yahya, İsa, Musa, Harun, İbrahim, İshak, Yakup ve İsmail’in (Allah’ın selamı onların üzerine olsun) peygamberliğine iman edenlerin sayısınca on sevap verilir.’’ (Ebu Suud Tefsiri, 5/284) Meryem Suresi ile ilgili İmam Sadık’tan (a.s) rivayet edildiğine göre; bu sureyi sürekli okuyan kimselerin evlat ve mal bakımından büyük bir bereketle karşılaşacağı ifade edilir.
Meryem Suresi Dinle
Bu yazımızda size faydalı olabilir. Lütfen okuyun:
Hicr suresi ismini 80. ayetteki bir yer adı olan hicr kelimesinden alır, Mekke ile Şam arasında bir yerin adıdır. Kuranın peygamberimiz Hz. Muhammedin bir sözü değil Allah’ın kelamı olduğu husunda bilgiler verir. Alah’ın her şeyin tek yaratıcısı olduğunu, onun gücünün üstünde bir güç olmadığını anlatır. Allahın merhameti kadar gazabının da güçlü olduğundan bahseden hicr suresi inkar edenlerin sonunun felaket olduğuna yer verir. Hicr suresi inkar edenlerin başına gelenler için geçmişten ibret alınması gerektiğine yer verir.
Hicr Suresinin Okunuşu
Hicr suresi okunuşu şu şekildedir;
1.Elif lâm râ tilke âyâtul kitâbi ve kur’ânin mubîn(mubînin).
2.Rubemâ yeveddullezîne keferû lev kânû muslimîn(muslimîne).
3.Zerhum ye’kulû ve yetemetteû ve yulhihimul emelu fe sevfe ya’lemûn(ya’lemûne).
4.Ve mâ ehleknâ min karyetin illâ ve lehâ kitâbun ma’lûm(ma’lûmun).
5.Mâ tesbiku min ummetin ecelehâ ve mâ yeste’hırûn(yeste’hırune).
6.Ve kâlû yâ eyyuhâllezî nuzzile aleyhiz zikru, inneke le mecnûn(mecnûnun).
7.Lev mâ te’tînâ bil melâiketi in kunte minas sâdıkîn(sâdıkîne).
8.Mâ nunezzilul melâikete illâ bil hakkı ve mâ kânû izen munzarîn(munzarîne).
9.İnnâ nahnu nezzelnâz zikre ve innâ lehu le hâfizûn(hâfizûne).
10.Ve lekad erselnâ min kablike fî şiyaıl evvelîn(evvelîne).
11.Ve mâ ye’tîhim min resûlin illâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).
1. Elif Lâm Râ.(1) Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kur’an’ın âyetleridir.
2. İnkâr edenler, “Keşke müslüman olsaydık” diye çok arzu edeceklerdir.
3. Bırak onları yesinler (içsinler), yararlansınlar; emelleri onları oyalayadursun. İleride (gerçeği) bilecekler.
4. Helâk ettiğimiz her memleketin mutlaka bilinen bir yazısı (belli vakti) vardır.
5. Hiçbir toplum ecelini geçemez ve ondan geri de kalamaz.
6. Dediler ki: “Ey kendisine Zikir (Kur’an) indirilen kimse! Sen mutlaka delisin!”
7. “Eğer doğru söyleyenlerden isen bize melekleri getirsene!”
8. Biz, melekleri ancak hak ve hikmete uygun olarak indiririz. O zaman da onlara mühlet verilmez.
9. Şüphesiz o Zikr’i (Kur’an’ı) biz indirdik biz! Onun koruyucusu da elbette biziz.
10. Ey Muhammed! Andolsun, senden önceki topluluklara da peygamber gönderdik.
11. Onlar kendilerine gelen her peygamberle alay ediyorlardı.
12. Aynı şekilde (onların tutumlarına uygun olarak) biz onu suçluların kalbine sokarız.(2)
13. Önceki milletlerin (helâkine dair Allah’ın) kanunu geçmiş iken onlar buna (Kur’an’a) inanmazlar.
14,15. Onlara gökten bir kapı açsak da oradan yukarı çıkmaya koyulsalar, yine “Gözlerimiz döndürüldü, biz herhâlde büyülenmiş bir toplumuz” derlerdi.
16. Andolsun, biz gökte burçlar yaptık ve onu, bakanlar için süsledik.
17. Onu kovulmuş her şeytandan koruduk.
18. Ancak kulak hırsızlığı eden olursa, onu da parlak bir ateş takip etmektedir.
19. Yeri de yaydık, ona sabit dağlar yerleştirdik ve orada ölçülü (bir biçimde) her şeyi bitirdik.
20. Orada hem sizin için, hem de sizin rızık vermediğiniz kimseler için geçimlikler meydana getirdik.
21. Hiçbir şey yoktur ki hazineleri yanımızda olmasın. Biz onu ancak belli bir ölçüyle indiririz.
22. Rüzgârları da aşılayıcı olarak gönderip yukarıdan su indirerek sizi onunla suladık. Onu toplayıp depolayan da siz değilsiniz.(3)
23. Hiç şüphesiz biz diriltir, biz öldürürüz ve biz (her şeye gerçek) varisleriz
24. Andolsun biz, sizden önce gelip geçenleri de biliriz, sonraya kalanları da.
25. Şüphesiz senin Rabbin onları diriltip bir araya getirecektir. Şüphesiz O, hüküm ve hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir.
26. Andolsun, biz insanı kuru bir çamurdan, şekillendirilmiş bir balçıktan yarattık.
27. Cinleri de daha önce dumansız ateşten yaratmıştık.
28,29. Hani Rabbin meleklere, “Ben kuru bir çamurdan, şekillendirilmiş balçıktan bir insan yaratacağım. Onu düzenleyip içine ruhumdan üflediğim zaman, onun için hemen saygı ile eğilin” demişti.
30. Bunun üzerine bütün melekler saygı ile eğildiler.
31. Ancak İblis, saygı ile eğilenlerle beraber olmaktan kaçındı.
32. Allah, “Ey İblis! Saygı ile eğilenlerle beraber olmamandaki maksadın ne?” dedi.
33. İblis dedi ki: “Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş balçıktan yarattığın insan için saygı ile eğilemem.”
34,35. Allah, “Öyleyse çık oradan, çünkü sen kovuldun. Şüphesiz hesap gününe kadar lânet senin üzerinedir” dedi.
36. İblis: “Rabbim! Öyle ise onların tekrar diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver” dedi.
37,38. Allah da, “O hâlde, sen vakti (yalnızca benim tarafımdan) bilinen güne (kıyamete) kadar mühlet verilenlerdensin” dedi.
39,40. İblis, “Rabbim! Beni azdırmana karşılık, andolsun ki yeryüzünde kötülükleri onlara güzel göstereceğim, içlerinde ihlâsa erdirilmiş kulların hariç, onların hepsini azdıracağım” dedi.
41,42. Allah, “İşte bu bana ulaştıran dosdoğru yoldur. Azgınlardan sana uyanlar dışında, kullarım üzerinde senin hiçbir hâkimiyetin yoktur” dedi.
43. Şüphesiz cehennem, onların hepsinin buluşacağı yerdir.
44. Onun yedi kapısı vardır ve her kapıya onlardan bir grup ayrılmıştır.
45. Şüphesiz Allah’a karşı gelmekten sakınanlar, cennetler içinde ve pınarlar başındadır.
47. Biz, onların kalplerindeki kini söküp attık. Artık onlar sedirler üzerinde, kardeşler olarak karşılıklı otururlar.
48. Onlara orada hiçbir yorgunluk dokunmaz, onlar oradan çıkarılacak da değillerdir.
49,50. Ey Muhammed! Kullarıma, benim elbette çok bağışlayıcı, çok merhametli olduğumu, azabımın da elem dolu azap olduğunu haber ver.
51. Onlara İbrahim’in misafirlerinden de haber ver.
52. Hani misafirler İbrahim’in yanına girmiş ve “Selâm” demişlerdi. O da, “Gerçekten biz sizden korkuyoruz” demişti.
53. Onlar, “Korkma, biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz” dediler.
54. İbrahim, “Bana yaşlılık gelip çatmış iken beni mi müjdeliyorsunuz? Bana neyi müjdeliyorsunuz?” dedi.
55. “Biz sana gerçeği müjdeledik. Sakın ümitsizlerden olma” dediler.
56. Dedi ki: “Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?”
57. İbrahim, “Ey Elçiler! Göreviniz nedir?” dedi.
58. Şöyle dediler: “Şüphesiz biz suçlu bir millete gönderildik.
59,60. Lût’un ailesi başka (Onlar suçlu değillerdir). Lût’un karısı dışında onların hepsini kurtaracağız. Biz, onun geride kalanlardan olmasını takdir ettik.
69. “Allah’a karşı gelmekten sakının, beni utandırmayın” dedi.
70. Onlar, “Biz seni insanlarla ilgilenmekten men etmemiş miydik” dediler.
71. Lût: “İşte kızlarım. Eğer yapacaksanız (onlarla evlenebilirsiniz)” dedi.(4)
72. (Melekler, Lût’a:) “Ömrüne andolsun ki onlar (şehvetten) gözleri dönmüş hâlde, sarhoşlukları içinde bocalayıp duruyorlar (Bu durumda asla seni dinlemezler)” dediler.
73. Derken güneşin doğuşu sırasında, o korkunç uğultulu ses onları yakalayıverdi.
74. Hemen onların altını üstüne getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.
75. Şüphesiz bunda düşünüp görebilen kimseler için ibretler vardır.
76. O şehrin kalıntıları hâlâ mevcut olan bir yol üstünde duruyor.
77. Şüphesiz bunda inananlar için bir ibret vardır.
78. “Eyke” halkı da şüphesiz zalim idiler.(5)
79. Onlardan da intikam aldık. İkisi de (Lût kavminin yaşadığı Sodom ile Şu’ayb kavminin yaşadığı Eyke) belirgin bir anayol üzerinde idiler.
80. Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamıştı.(6)
81. Biz, onlara âyetlerimizi vermiştik de onlardan yüz çevirmişlerdi.
82. Onlar güven içinde dağlardan evler yontuyorlardı.
83. Onları da sabaha çıkarlarken o korkunç uğultulu ses yakalayıverdi.
84. Kazanmakta oldukları şeyler kendilerine bir fayda vermedi.
85. Biz, gökleri, yeri ve her ikisi arasında bulunanları ancak hakka ve hikmete uygun olarak yarattık. Kıyamet günü mutlaka gelecektir. Sen şimdi güzel bir şekilde hoşgörü ile muamele et.
86. Şüphesiz, Rabbin hakkıyla yaratanın (ve her şeyi) bilenin ta kendisidir.
87. Andolsun, biz sana tekrarlanan yedi âyeti(7) ve büyük Kur’an’ı verdik.
88. Kâfirlerden bir kısmını faydalandırdığımız şeylerde sakın gözün kalmasın. Onlara karşı mahzun olma ve mü’minlere (şefkat) kanadını indir.
89. De ki: “Gerçekten ben, apaçık bir uyarıcıyım.”
90. Nitekim biz kendi kitaplarını parçalara ayıranlara da (kitap) indirmiştik.
91. Ki onlar, (bir kısmına inanıp, bir kısmını inkâr ederek) Kur’an’ı da parça parça edenlerdir.
92,93. Rabbine andolsun, onların hepsine yapmakta olduklarını mutlaka soracağız.
94. Ey Muhammed! Şimdi sen, sana emrolunanı açıkça ortaya koy ve Allah’a ortak koşanlara aldırış etme.
95,96. Şüphesiz biz, Allah ile beraber başka ilâh edinen alaycılara karşı sana yeteriz. İlerde bilecekler.
97. Andolsun, onların söyledikleri şeylerden dolayı göğsünün daraldığını biliyoruz.
98. O hâlde, Rabbini hamd ile tesbih et (yücelt) ve secde edenlerden ol.
99. Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.
Hicr Suresinin Fazileti
Hicr Suresi Fazileti; bu süreyi yazıp üzerinde taşıyanın bereketi artar. Hicr suresinin 16. Ayetinin yazılıp üzerinde taşınması herkes saygı görmeyi sağlar. Hicr suresi devamlı olarak okumak ticaretten kazanç sağlar. Hicr suresinin 9. Ayetini yazıp kırk kere okuduktan sonra üstünde taşıyanların üstünde Allahın koruması olur.
Hicr Duası Dinle
Bu yazımızda size faydalı olabilir. Lütfen okuyun:
Enfal suresi adını ganimetler anlamına gelen enfal kelimesinden alır. Bedir savaşı ve ganimetleri hakkında bilgi verir. Müminlerin birbiriyle dayanışma içinde olmasının onları başarıya götüreceği, fitne fesattan uzak durulması gibi konulara yer verilmiştir. Ganimetler hakkında hüküm vermek yalnızca Allah’u Teala ve onun peygamberlerine aittir. Müminlerin her daim savaşa hazırlıklı olması ve tedbirli olması gerektiğine yer verilen enfal suresinde savaşlarda galibiyet elde etmek içi sayısal üstünlüğün değil; inancın, cesaretin ve Allah’ın yardımının esas olduğu anlatılmaktadır.
Enfal Suresinin Okunuşu
Ensafl suresi okunuşu şu şekildedir;
Bismillahirrahmanirrahim
1. Yes’eluneke anil enfal kulil enfalu lillahi ver rasul fettekullahe ve aslihu zate beynikum ve etîy’ullahe ve rasulehu in kuntum mu’minîn
2. İnnemel mu’minunellezîne iza zukirallahu vecilet kulubuhum ve iza tuliyet aleyhim ayatuhu zadethum îmanev ve ala rabbihim yetevekkelun
3. Ellezîne yukîymunes salate ve mimma razaknahum yunfikun
4. ulaike humul mu’minine hakka lehum deracatun înde rabbihim ve mağfiratuv ve rizkun kerîm
5. Kema ahraceke rabbuke mim beytike bil hakkî ve inne ferîkam minel mu’minîne le karihun
6. Yucadiluneke fil hakkî ba’de ma tebeyyene keennema yusakune ilel mevti ve hum yenzurun
7. Ve iz yeîdukumullahu îhdet taifeteyni enneha lekum ve teveddune enne ğayra zatiş şevketi tekunu lekum ve yurîdullahu ey yuhîkkal hakka bi kelimatihî ve yaktaa dabiral kafirîn
8. Li yuhîkkal hakka ve yubtîlel batîle ve lev kerihel mucrimun
10. Ve ma cealehullahu illa buşra ve li tatmeinne bihî kulubukum ve men nasru illa min îndillah innellahe azîzun hakîm
11. İz yuğaşşikumun nuase emenetem minhu ve yunessilu aleykum mines semai mael li yutahhirakum bihî ve yuzhibe ankum riczeş şeytani ve li yerbita ala kulubikum ve yusebbite bihil akdam
13. Zalike bi ennehum şakkullahe ve rasuleh ve mey yuşakîkîllahe ve rasulehu fe innellahe şedîdul îkab
14. Zalikum fe zukuhu ve enne lil kafirîne azaben nar
15. Ya eyyuhellezîne amenu iza lekîytumullezîne keferu zahfen fe la tuvelluhumul edbar
16. Ve mey yuvellihim yevmeizin duburahu illa muteharrifel li kîtalin ev mutehayyizen ila fietin fe kad bae bi ğadabim minellahi ve me’vahu cehennem ve bi’sel mesîyr
17. Fe lem taktuluhum ve lakinnellahe katelehum ve ma rameyte iz rameyte ve lakinnellahe rama ve li yubliyel mu’minîne minhu belaen hasena innellahe semîun alîm
18. Zalikum ve ennellahe muhinu keydil kafirîn
19. İn testeftihu fekad caekumul feth ve in tentehu fe huve hayrul lekum ve in teudu neud ve len tuğniye ankum fietukum şey’ev ve lev kesurat ve ennellahe meal mu’minîn
20. Ya eyyuhellezîne amenu etîy’ullahe ve rasulehu vela tevellev anhu ve entum tesmeun
21. Ve la tekunu kellezîne kalu semî’na ve hum la yesmeun
22. İnne şerrad devabbi îndellahis summul bukmullezîne la ya’kîlun
23. Ve lev alimellahu fîhim hayral le esmeahum ve lev esmeahum le tevellev ve hum mu’ridun
24. Ya eyyuhellezîne amenustecîbu lillahi v lir rasuli iza deakum lima yuhyîkum va’lemu ennellahe yehulu beynel mer’i ve kalbihî ve ennehu ileyhi tuhşerun
26. Veskuru iz entum kalîlum musted’afune fil erdî tehafune ey yetehattafekumun nasu fe avakum ve eyyedekum bi nasrihî ve razekakum minet tayyibati leallekum teşkurun
27. Ya eyyuhellezîne amenu la tehunullahe ver rasule ve tehunu emanatikum ve entum ta’lemun
28. Va’lemu ennema emvalukum ve evladukum fitnetuv ve ennellahe îndehu ecrun azîym
29. Ya eyyuhellezîne amenu in tettekullahe yec’al lekum furkanev ve yukeffir ankum seyyiatikum ve yağfir lekum vallahu zul fadlil azîym
30. Ve iz yemkuru bikellezîne keferu li yusbituke ev yaktuluke ev yuhricuk ve yemkurune ve yemkurullah vallahu hayrul makirîn
31. Ve iza tutla alehim ayatuna kalu kad semî’na lev neşau le kulna misle haza in haza illa esatîyrul evvelîn
32. Ve iz kalullahumme in kane haza huvel hakka min îndike fe emtîr aleyna hîcaratem mines semai evi’tina bi azabin elîm
33. Ve ma kanellahu li yuazzibehum ve ente fîhim ve ma kanellahu muazzibehum ve hum yestağfirun
34. Ve ma lehum ella yuazzibehumullahu ve hum yesuddune anil mescidil harami ve ma kanu evliyaeh in evliyauhu illel muttekune ve lakinne ekserahum la ya’lemun
35. Ve ma kane salatuhum îndel beyti illa mukaev ve tasdiyeh fe zukul azabe bi ma kuntum tekfurun
36. İnnellezîne keferu yunfikune emvalehum li yesuddu an sebîlillah fe seyunfikuneha summe tekunu aleyhim hasraten summe yuğlebun vellezîne keferu ila cehenneme yuhşerun
37. Li yemizellahul habise minet tayyibi ve yec’alel habîse ba’dahu ala ba’dîn fe yerkumehu cemîan fe yec’alehu fî cehennem ulaike humul hasirun
38. Kul lillezîne keferu iy yentehu yuğfer lehum ma kad selef ve iy yeudu fe kad medat sunnetul evvelîn
39. Ve katiluhum hatta la tekune fitnetuv ve yekuned dînu kulluhu lillah fe inintehev fe innellahe bi ma ya’melune besîyr
40. Ve in tevellev fa’lemu ennellahe mevlakum nî’mel mevla ve nî’men nesîyr
41. Va’lemu ennema ğanimtum min şey’in fe enne lillahi humusehu ve lir rasuli ve lizil kurba vel yetama vel mesakîni vebnis sebîli in kuntum amentum billahi ve ma enzelna ala abdina yevmel furkani yevmel tekal cem’an vallahu ala kulli şey’in kadîr
42. İz entum bil udvetid dunya ve hum bil udvetil kusva ver rakbu esfele minkum ve lev tevaadtum lahteleftum fil mîadi ve lakil li yakdîyellahu emran kane mef’ulel li yehlike men heleke am beyyinetiv ve yahya men hayye am beyyineh ve innellahe le semîun alîm
43. İz yurîkehumullahu fî menamike kalîla ve lev erakehum kesîral le feşiltum ve le tenaza’tum fil emri ve lainnellahe sellem innehu alîmum bi zatis sudur
44. Ve iz yurîkumuhum izil tekaytum fî a’yunikum kalîlev ve yukallilukum fî a’yunihim li yakdîyellahu emran kane mef’ula ve ilellahi turceul umur
45. Ya eyyuhellezîne amenu iza lekîytum fieten fesbutu veskurullahe kesîral leallekum tuflihun
46. Ve etîy’ullahe ve rasulehu ve la tenazeu fe tefşelu ve tezhebe rîhukum vasbiru innellahe meas sabirîn
47. Ve la tekunu kellezîne haracu min diyarihim betarav ve riaen nasi ve yesuddune an sebîlillah vallahu bi ma ya’melune muhîyt
48. Ve iz zeyyene lehumuş şeytanu a’malehum ve kale la ğalibe lekumul yevme minen nasi ve innî carul lekum felemma teraetil fietani nekesa ala akîbeyhi ve kale innî berîum minkum innî era ma la teravne innî ehafullah vallahu şedîdul îkab
49. İz yekulul munafikune vellezîne fî kulubihim meradun ğarra haulai dînuhum ve mey yetevekkel alellahi fe innellahe azîzun hakîm
50. Ve lev tera iz yeteveffellezîne keferul melaiketu yadribune vucuhehum ve edbarahum ve zuku azabel harîyk
51. Zalike bima kaddemet eydîkum ve ennellahe leysi bi zallamil lil abîd
52. Kede’bi ali fir’avne vellezîne min kablihim keferu bi ayatillahi fe ehazehumullahu bi zunubihim innellahe kaviyyun şedîdul îkab
53. Zalike bi ennellahe lem yeku muğayyiran nî’meten en’ameha ala kavmin hatta yuğayyiru ma bi enfusihim ve ennellahe semîun alîm
54. Kede’bi ali fir’avne vellezîne min kablihim kezzebu bi ayati rabbihim fe ehleknahum bi zunubihim ve ağrakna ale fir’avn ve kullun kanu zalimîn
55. İnne şerrad devabbi îndellahillezîne keferu fehum la yu’minun
56. Ellezîne ahedte minhum summe yenkudune ahdehum fî kulli merrativ ve hum la yettekun
57. Fe imma teskafennehum fil harbi fe şerrid bihim men halfehum leallehum yezzekkerun
58. Ve imma tehafenne min kavmin hîyaneten fembiz ileyhim ala seva’ innellahe la yuhîbbul hainîn
59. Ve la yahsebennellezîne keferu sebeku innehum la yu’cizun
60. Ve eîddu lehum mesteta’tum min kuvvetiv ve mir ribatîl hayli turhibune bihî aduvvellahi ve aduvvekum ve aharîne min dunihim la ta’lemunehum allahu ya’lemuhum ve ma tunfiku min şey’in fî sebîlillahi yuveffe ileykum ve entum la tuzlemun
61. Ve in cenehu lis selmi fecnah leha ve tevekkel alellah innehu huves semîul alîm
62. Ve iy yurîdu ey yahdeuke fe inne hasbekellah huvellezî eyyedeke bi nasrihî ve bil mu’minîn
63. Ve ellefe beyne kulubihim lev enfakte ma fil erdî cemîam ma ellefte beyne kulubihim ve lakinnellahe ellefe beynehum innehu azîzun hakîm
64. Ya eyyuhen nebiyyu hasbukellahu ve menittebeake minel mu’minîn
65. Ya eyyuhen nebiyyu harridîl mu’minîne alel kîtal iy yekum minkum işrune sabirune yağlibu mieteyn ve iy yekum minkum mietuy yağlibu elfem minellezîne keferu bi ennehum kavmul la yefkahun
66. El ane haffefellahu ankum ve alime enne fîkum da’fa fe iy yekum minkum mietun sabiratuy yağlibu mieteyn ve iy yekum minkum elfuy yağlibu elfeyni bi iznillah vallahu meas sabirîn
67. Ma kane li nebiyyin ey yekune lehu esra hatta yushîne fil ard turîdune aradad dunya vallahu yurîdul ahîrah vallahu azîzun hakîm
68. Lev la kitabum minellahi sebeka lemessekum fîma ehaztum azabun azîym
70. Ya eyyuhen nebiyyu kul limen fî eydîkum minel esra iy ya’lemillahu fî kulubikum hayray yu’tikum hayram mimma uhîze minkum ve yağfir lekum vallahu ğafurur rahîym
71. Ve iy yurîdu hîyaneteke fe kad hanullahe min kablu fe emkene minhum vallahu alîmun hakîm
72. İnnelezîne amenu ve haceru ve cahedu bi emvalihim ve enfusihim fî sebîlillahi vellezîne avev ve nesaru ulaike ba’duhum evliyau ba’d vellezîne amenu ve lem yuhaciru ma lekum miv velayetihim min şey’in hatta yuhaciru ve inistensarukum fid dîni fe aleykumun nasru illa ala kavmim beynekum ve beynehum mîsak vallahu bi ma ta’melune besîyr
73. Vellezîne keferu ba’duhum evliyau ba’d illa tef’aluhu tekun fitnetun fel erdî ve fesadun kebîr
74. Vellezîne amenu ve haceru ve cahedu fî sebilillahi vellezîne avev ve nesaru ulaike humul mu’minune hakka lehum mağfiratuv ve rizkun kerîm
75. Vellezîne amenu mim ba’du ve haceru ve cahedu meakum fe ulaike minkum ve ulul erhami ba’duhum evla bi ba’dîn fî kitabillah innellahe bi kulli şey’in alîm
1 – Sana ganimetlerin bölüştürülmesini soruyorlar. De ki, ganimetlerin taksimi Allah’a ve Resulüne aittir. Onun için siz gerçekten mümin kimseler iseniz Allah’tan korkun da biribirinizle aranızı düzeltin. Allah’a ve Resulü’ne itaat edin.
2 – Gerçek müminler ancak o müminlerdir ki, Allah anıldığı zaman yürekleri ürperir, âyetleri okunduğu zaman imanlarını arttırır. Ve bunlar yalnızca Rablerine tevekkül ederler.
3 – Onlar ki, namazı gereği gibi kılarlar ve kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden Allah yoluna harcarlar.
4 – İşte gerçekten mümin olanlar onlardır. Onlara Rablerinin katında dereceler vardır, bağışlanma ve değerli rızık vardır.
5 – Nitekim Rabbin seni, hak uğruna savaşmak için evinden çıkarmıştı. Oysa müslümanların bir kısmı o zaman bundan hoşlanmamışlardı.
6 – Ve gerçek, gün gibi açığa çıktıktan sonra bile seninle münakaşaya devam etmişlerdi; sanki göz göre göre ölüme sürükleniyorlardı.
7 – İşte o zaman Allah size iki taifeden (kervan veya kureyş ordusundan) birini vaad ediyordu ki, sizin olacaktı. Siz ise arzu ediyordunuz ki, şanı ve şerefi olmayan şey (kervan) sizin olsun. Halbuki Allah, âyetleriyle hakkı yerine oturtmak ve kâfirlerin arkasını kesmek istiyordu.
8 – Ki, hakkın hak olduğunu tanıtsın ve batılı büsbütün yok etsin, varsın o günahkârlar istemesin.
9 – O vakit siz Rabbinizden yardım diliyordunuz. O da: “Ben işte ardarda bin melekle size yardım ediyorum” diye duanızı kabul buyurmuştu.
10 – Bunu da Allah size sırf bir müjde olsun ve bununla kalbleriniz yatışsın diye yapmıştı. Yoksa zafer ancak Allah katındandır. Gerçekten Allah mutlak galiptir ve hikmet sahibidir.
11 – O sırada size, yine katından bir güven ve esenlik olmak üzere bir uyku sardırıyordu, sizi temizlemek, şeytanın vesvesesini sizden gidermek, yüreklerinize kuvvet vermek ve ayaklarınızı sağlam durdurmak için gökten üzerinize yağmur indiriyordu.
12 – İşte o anda Rabbin meleklere şöyle vahyediyordu: Ben sizinle beraberim, müminlere sebat verin. Kâfirlerin yüreğine korku salacağım, hemen boyunlarının üstüne vurun, parmaklarına, parmaklarına vurun”.
13 – Çünkü onlar Allah’a ve Resulüne karşı geldiler. Kim Allah’a ve Resulüne karşı gelirse, bilsin ki Allah’ın azabı çok çetindir.
14 – İşte gördünüz ya, şimdilik siz bunu tadın, şu da kesindir ki, ahirette kâfirlere cehennem azabı vardır.
15 – Ey iman edenler! Toplu olarak kâfirlerle karşılaştığınız zaman, onlara arkalarınızı dönmeyin (kaçmayın).
16 – Böyle bir günde her kim onlara, tekrar dönüp çarpışmak için geri çekilmek veya diğer bir safta yeniden mevzilenmek hâlleri dışında, arkasını dönerse, muhakkak Allah’dan bir gazaba uğramış olur ve varacağı yer cehennemdir, orası da ne kötü bir akıbettir.
17 – Sonra onları siz öldürmediniz, lâkin Allah öldürdü. Attığın zaman da sen atmadın, lâkin Allah attı. Bu da müminlere güzel bir imtihan geçirtmek içindi. Allah işitendir, bilendir.
18 – Gördünüz ya, Allah, kâfirlerin kurduğu tuzağı işte böyle boşa çıkarır.
19 – Fetih istiyorsanız, işte size fetih gelmiştir, eğer aşırı gitmez de son verirseniz, hakkınızda daha hayırlıdır. Yok eğer dönerseniz, biz de döneriz. O vakit askeriniz çok da olsa size hiç bir şekilde fayda vermez. İyi biliniz ki, Allah müminlerle beraberdir.
20 – Ey iman edenler, Allah’a ve Resulü’ne itaat edin. İşitip durduğunuz halde onun emirlerinden yüz çevirmeyin!
21 – Ve işitmedikleri halde “işittik” diyenler gibi olmayın!
22 – Çünkü yeryüzünde dolaşan canlıların Allah katında en kötüsü anlamayan ve düşünmeyen sağırlarla dilsizlerdir.
23 – Allah onlarda hayır görseydi onlara işittirirdi, işittirseydi yine de aldırmaz arka dönerlerdi.
24 – Ey iman edenler! Peygamber sizi, size hayat verecek şeylere davet ettiği zaman, Allah’a ve Resul’e icabet edin. Ve bilin ki Allah, kişi ile kalbi arasına girer. Ve siz kesinkes O’nun huzurunda toplanacaksınız.
25 – Ve öyle bir fitneden sakının ki, içinizden yalnızca zulüm yapanlara dokunmakla kalmaz. Ve bilin ki, Allah’ın cezası şiddetlidir.
26 – Düşünün ve hatırlayın o zamanları ki, hani bir vakitler siz yeryüzünde güçsüzdünüz, hor görülen bir azınlıktınız. İnsanların sizi hırpalamasından korkuyordunuz, öyle iken O, sizi barındırdı ve sizi yardımıyla destekleyip güçlendirdi ve şükretmeniz için temizlerinden rızık verdi.
27 – Ey iman edenler! Allah’a ve Resul’e hainlik etmeyiniz ki, bile bile kendi emanetlerinize hıyanet etmiş olmayasınız.
28 – Ve iyi biliniz ki, mallarınız ve evlatlarınız birer imtihan aracından başka birşey değildir. Allah katında büyük ecir vardır.
29 – Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız, O, size bir furkan (hakkı batıldan ayırdedecek bir anlayış) verir ve günahlarınızı örtbas eder, sizi bağışlar. Allah büyük lütuf sahibidir.
30 – Hani bir vakitler, o kâfirler, seni tutup bağlamak veya öldürmek veya sürüp çıkarmak için sana tuzak kuruyorlardı da, onlar tuzak kurarken Allah da karşılığında tuzak kuruyordu. Öyle ya, Allah tuzakların en hayırlısını kurar.
31 – Onlara âyetlerimiz okunduğu zaman, “işittik, dilersek bunun gibisini biz de söyleriz, bu, eskilerin efsanelerinden başka bir şey değildir” diyorlardı.
32 – Bir vakit de, “Ey Allah, eğer bu Senin katından gelmiş bir hak kitap ise, hiç durma üstümüze gökten taşlar yağdır veya bize daha acı bir azap ver” demişlerdi.
33 – Halbuki sen içlerinde iken Allah, onlara azab edecek değildi. İstiğfar ettikleri sürece de Allah onlara azab edecek değildir.
34 – Şimdi ise Allah’ın kendilerine azab etmemesi için neleri var ki? Oysa Mescid-i Haram’dan menediyorlar. Üstelik onun hizmetine ehil kişiler de değiller. Çünkü onun hizmetine ehil olanlar ancak müttakilerdir. Lâkin çoğu bunu bilmezler.
35 – Kâbe huzurunda onların duaları ise ıslık çalıp el çırpmaktan başka birşey değildir. O halde inkârınızdan (ve nankörlüğünüzden) dolayı bu azabı tadın bakalım.
36 – Mallarını, Allah yolundan engellemek için sarfeden o kâfirler, hiç şüphesiz yine onu sarfedecekler. Varsın sarfetsinler, sonra o yüreklerine inen bir acı olacak, sonra da mağlup olacaklar. Zaten kâfirler toplanıp cehenneme gönderilecekler.
37 – Allah, murdarı temizden ayırdetmek için ve bir de murdar kısmını birbiri üzerine bindirip hepsini bir araya getirmek ve topunu birden cehenneme koymak için böyle yapar. İşte bunlar o hüsran içinde kalanların ta kendileridir.
38 – O kâfirlere de ki: Eğer bu işe son verirlerse daha önce yaptıkları bağışlanacak. Yok yine karşı koymaya başlar, isyana dönerlerse, önceki ümmetlere uygulanan kurallar kendilerine de uygulanacak. (Artık o ilâhî uygulamayı beklesinler.)
39 – Ortalıkta fitne kalmayıp, din tamamıyla Allah’ın dini oluncaya kadar onlarla savaşın. Eğer vazgeçerlerse muhakkak ki, Allah yaptıklarını görür.
40 – Yok vazgeçmez de tekrar eskiye dönerlerse artık bilin ki, Allah sizin yardımcınızdır. O ne güzel mevla, ne güzel yardımcıdır.
41 – Şunu da biliniz ki, ganimet olarak aldığınız her hangi bir şeyden beşte biri mutlaka Allah içindir. O da peygambere ve ona yakınlığı olanlara, yetimlere, miskinlere ve yolda kalmışlara aittir. Eğer siz Allah’a iman etmiş, hak ile batılın ayrıldığı o gün, iki ordunun karşı karşıya geldiği o (Bedir) günü kulumuza indirdiğimiz âyetlere iman getirmiş iseniz bunu böyle biliniz. Ve biliniz ki, Allah, herşeye kâdirdir.
42 – O vakit siz vadinin yakın bir yamacında idiniz, onlarsa uzak yamacında idiler. Kervan da sizden daha aşağıda idi. Öyle ki, şayet onlarla sözleşmiş olsaydınız, öyle bir buluşma yeri için mutlaka anlaşmazlık çıkarırdınız. Fakat olması gereken (zafer)in olması için Allah böyle takdir etti. Tâ ki, helak olan apaçık bir delil gördükten sonra helak olsun, sağ kalanlar da yine apaçık bir delilden sonra yaşasın. Kesindir ki Allah, işitendir, bilendir.
43 – Hani o vakitler Allah sana uykunda (rüyanda) onları az gösteriyordu. Eğer Allah sana onları kalabalık gösterseydi korkacaktınız ve savaş konusunda anlaşmazlığa düşecektiniz. Fakat Allah böyle bir şeyden sizi uzak tuttu. Çünkü O, gönüllerde yatanı da bilir.
44 – Ve işte onlarla karşılaştığınız vakit onları sizin gözünüze az gösteriyordu, sizi de onların gözlerinde azaltıyordu. Çünkü Allah o mukadder olan işi yerine getirecekti. Bütün işler Allah’a döndürülür.
45 – Ey iman edenler, bir düşman topluluğu ile karşılaştığınız zaman sebat edin ve Allah’ı çokça zikredin ki, kurtuluşa eresiniz.
46 – Ayrıca Allah’a ve Resulü’ne itaat edin. Ve birbirinizle didişmeyin. Sonra içinize korku düşer ve kuvvetiniz elden gider. Sabırlı olun, çünkü Allah sabredenlerle beraberdir.
47 – Çalım atarak ve halka gösteriş yaparak yurtlarından çıkanlar ve Allah yoluna engel koyanlar gibi olmayın. Allah onların bütün yaptıklarını çepeçevre kuşatmıştır.
48 – Şeytan, onlara amellerini güzel gösterdiği zaman, “Bu gün insanlardan size galip gelecek yoktur, ben de size yardımcıyım.” demişti. Fakat iki tarafın karşı karşıya geldiği görününce arkasını dönüp kaçtı ve şöyle dedi: “Ben sizden kesinlikle uzağım. Ben sizin göremeyeceğiniz şeyler görüyorum ve ben Allah’dan korkarım. Ayrıca Allah’ın azabı çok çetindir.”
49 – O sırada münafıklar ve kalblerinde hastalık bulunanlar, (müslümanlar hakkında) “şu adamları dinleri aldattı” diyorlardı. Oysa her kim Allah’a tevekkül ederse bilsin ki, Allah galiptir, güçlüdür ve hikmet sahibidir.
50 – Melekler, o kâfirlerin yüzlerine ve sırtlarına vura vura ve “Tadın bakalım cehennem azabını!” diye diye canlarını alırken hallerini bir görmeliydin.
51 – İşte bu, sizin kendi ellerinizle meydana getirdiğiniz bir sonuçtur. Hiç şüphesiz Allah, kullarına hiçbir şekilde zalim biri değildir.
52 – Tıpkı Firavun’un izinden gidenlerle onlardan öncekilerin gidişi gibi onlar da Allah’ın âyetlerini tanımadılar, Allah da kendilerini günahları yüzünden tutuklayıverdi. Çünkü Allah çok kuvvetli ve azabı çok çetin olandır.
53 – Bu, Allah’ın bir kavme verdiği nimeti, onlar kendilerini değiştirmedikçe değiştirmemesinden dolayıdır. Gerçekten de Allah hakkiyle işiten, herşeyi bilendir.
54 – Tıpkı Firavun’un izinden gidenlerle onlardan öncekilerin gidişi gibi, Rabblerinin âyetlerini yalanladılar. Biz de onları günahları yüzünden helâk ettik. Firavun ile arkasından gidenleri suda boğduk. Hepsi de zalim idiler.
55 – Allah katında kımıldayıp debelenen canlıların en kötüsü, inkara saplanıp da bir türlü iman etmeyenlerdir.
56 – Onlar, kendileriyle antlaşma yaptığın halde her defasında antlaşmalarını bozarlar ve bundan hiç çekinmezler.
57 – Bundan dolayı onları harpte yakalarsan, kendilerinden sonrakilere de gözdağı olacak şekilde ağır bir cezaya çarptır, belki ibret alırlar.
58 – Eğer bir kavmin, sözleşmeye aykırı bir hainlik yapmasından korkarsan, savaştan önce aynı şekilde antlaşmayı bozduğunu kendilerine bildir. Çünkü Allah hainleri sevmez.
59 – O kâfirler ileri geçip kurtulduklarını sanmasınlar. Onlar kesinlikle (bizi) aciz bırakamazlar.
60 – Siz de gücünüzün yettiği kadar onlara karşı her çeşitten kuvvet biriktirin ve cihad için atlar hazırlayın ki, onlarla hem Allah’ın düşmanlarını, hem de kendi düşmanlarınızı, ayrıca Allah’ın bilip de sizin bilmediğiniz daha başkalarını korkutasınız. Allah yolunda her ne harcarsanız onun sevabı size eksiksiz ödenir ve asla haksızlığa uğratılmazsınız.
61 – Eğer onlar barıştan yana olurlarsa, sen de barıştan yana ol! Ve Allah’a güven. Çünkü işiten ve bilen O’dur.
62 – Eğer sana hile yapmak isterlerse, muhakkak ki sana Allah yeter. Seni yardımıyla ve müminlerle güçlendirecek olan O’dur.
63 – Müminlerin kalplerini birbirlerine O ısındırdı. Yoksa yeryüzünde ne varsa sen hepsini harcasaydın yine de onların kalblerini (böylesine) ısındıramazdın. Lâkin Allah, kalplerini kaynaştırdı. Muhakkak ki, O azizdir, hakimdir.
64 – Ey Peygamber! Sana Allah yetişir, arkandan gelen müminlerle beraber.
65 – Ey Peygamber! Müminleri cihada teşvik eyle. Eğer sizden sabredecek yirmi kişi olursa ikiyüze galip gelirler ve eğer sizden yüz kişi olursa kâfirlerden bin kişiye galip gelirler. Çünkü onlar hakkı ve akıbeti düşünmeyen anlayışsız bir kavimdirler.
66 – Şimdi Allah sizden yükü hafifletti ve sizde bir zaaf olduğunu bildi. O halde sizden sabredecek yüz kişi olursa ikiyüz düşmana galip gelirler, sizden bin kişi olursa Allah’ın izniyle ikibin düşmana galip gelirler. Allah sabredenlerle beraberdir.
67 – Hiçbir peygamberin, yeryüzünde ağır basmadıkça (kesin zafere ulaşıp üstün gelmedikçe) esirleri olması layık değildir. Siz dünya malını istersiniz, oysa Allah ahireti kazanmanızı murad eder. Allah azizdir, hakimdir.
68 – Eğer Allah’dan bir yazı (hüküm) bulunmasa idi aldığınız fidyeden dolayı size mutlaka büyük bir azab dokunurdu.
69 – Artık elde ettiğiniz ganimetten helâl ve hoş olarak yiyin ve Allah’a karşı gelmekten sakının. Muhakkak ki, Allah bağışlayıcıdır ve merhamet edicidir.
70 – Ey Peygamber, elinizdeki esirlere de ki: “Eğer Allah sizin kalblerinizde bir hayır bulursa, sizden alınandan daha hayırlısını size verir ve günahlarınızı bağışlar. Çünkü Allah bağışlayıcıdır.”
71 – Eğer sana hıyanet etmek isterlerse iyi bilsinler ki, bundan önce Allah’a hainlik ettiklerinden dolayı Allah onların ezilmelerine imkân verdi. Allah her şeyi hakkıyla bilen hüküm ve hikmet sahibidir.
72 – Gerçekten de iman edip hicret eden, mallarıyla ve canlarıyla Allah yolunda cihad veren, onları barındırıp yardım edenler, işte bunlar birbirlerinin dostlarıdırlar. İman ettiği halde henüz hicret etmemiş olanlar, hicret edinceye kadar onlar üzerinde herhangi bir velayet hakkınız yoktur. Bununla beraber dinde sizden yardım isterlerse, sizinle arasında antlaşma bulunanlar aleyhine bir durum olmadıkça, onlara yardım etmeniz de üzerinize borçtur. Allah bütün yaptıklarınızı görüp duruyor.
73 – Kâfirler de aslında birbirlerinin dostları ve yardımcılarıdırlar. Eğer siz de öyle yapmazsanız, yeryüzünde büyük bir fitne ve fesat çıkar.
74 – O kimseler ki, iman ettiler, hicret ettiler ve Allah yolunda cihada katıldılar, bir kısımları da onları barındırıp yer, yurt sahibi yaptılar ve yardıma koştular, işte bunlar hakkıyla mümin olanlardır. Bunlara bir mağfiret ve cömertçe bir rızık vardır.
75 – Daha sonradan hicret edip sizinle beraber savaşa katılanlar da sizdendirler. Bir de akraba olanlar, Allah’ın kitabına göre, birbirlerine daha yakındırlar. Şüphe yok ki, Allah her şeyi bilir.
Enfal Suresinin Fazileti
Enfal suresi fazileti, enfal suresi tevbe suresi ile beraber okunduğunda inanmayan kadın ve erkek sayısı kadar sevap hanelerine işlenir. Bu sureleri beraber okuyan kişiyi affetmesi için tüm melekler Allah’a yalvarır. Bu surenin devamlı olarak yedi defa okunması sureyi okuyanın dilediği işlerinin olmasını ve yoluna girmesini sağlar. Ağrı ve sancıları dindirmek içinde bu sure okunmalıdır. Dünyevi ve uhrevi sıkıntılardan kurtulmak içinde enfal suresini okumak faziletler arasındadır.
Enfal Duası Dinle
https://www.youtube.com/watch?v=kHeagXOovnM
Bu yazımızda size faydalı olabilir. Lütfen okuyun:
Lokman suresi, adını, Allah’ın Lokman’a verdiği hikmetten söz eden 12. ayetten almıştır. Sure 34 ayettir. Mekke döneminin ortalarında, Sâffât suresinden sonra inmiştir. Mushaf’taki resmi sıralamada 31, iniş tarihine göre ise 57. suredir. Maddi ve manevi hastalıklara karşı 7 kere okunur.
Lokman Suresinin Okunuşu
Lokman suresinin okunuşu, şu şekildedir;
1. Elif Lâm Mîm
2. Tilke ayatül kitabil hakım
3. Hüdev ve rahmetel lil muhsinın
4. Ellezıne yükıymunes salate ve yü’tunez zekate ve hüm bil ahırati hüm yukınun
5. Ülaike ala hüdem mir rabbihim ve ülaike hümül müflihun
6. Ve minen nasi mey yeşterı lehvel hadısi li yüdılle an sebılillahi bi ğayri ılmiv ve yettehızeha hüzüva ülaike lehüm azabüm mühın
7. Ve iza tütla aleyhi ayatüna vella müstekbiran ke el lem yesma’ha keenne fı üzüneyhi vakra fe beşşirhü bi azabin elım
8. İnnellezıne amenu ve amilus salihati lehüm cennatün neıym
9. Halidıne fıha va’dellahi hakka ve hüvel azızül hakım
10. Halekas semavati bi ğayri amedin teravneha ve elka fil erdı ravasiye en temıde biküm ve besse fıha min külli dabbeh ve enzelna mines semai maen fe embetna fıha min külli zevcin kerım
11. Haza halkullahi fe erunı maza halekallezıne min dunih beliz zalimune fı dalalim mübın
12. Ve le kad ateyna lukmanel hıkmete enişkür lillah ve mey yeşkür fe innema yeşküru li nefsih ve men kefera fe innellahe ğayniyyün hamıd
13. Ve iz kale lukmanü libnihı ve hüve yeızuhu ya büneyye la tüşrik billah inneş şirke le zulmün azıym
14. Ve vessaynel insane bi valideyh hamelethü ümmühu vehnen ala vehniv ve fisalühu fı ameyni enişkür lı ve li valideyk ileyyel mesıyr
15. Ve in cahedake ala en tüşrike bı ma leyse leke bihı ilmün fe la tütı’hüma ve sahıbhüma fid dünya ma’rufev vettebı’ sebıle men enabe ileyy sümme ileyye merciuküm fe ünebbiüküm bima küntüm ta’melun
16. Ya büneyye inneha in tekü miskale habbetim min hardelin fe tekün fı sahratin ev fis semavati ev fil erdı ye’ti bihellah innellahe latıyfün habır
17. Ya büneyye ekımıs salate ve’mur bil ma’rufi venhe anil münkeri vasbir ala ma esabek inne zalike min azmil ümur
18. Ve la tüsa’ır haddeke lin nasi ve la temşi fil erdı meraha innellahe la yühıbbü külle muhtalin fehur
19. Vaksıd fı meşyike vağdud min savtik inne emreral asvati le savtül hamır
20. E lem terav ennellahe sehhara leküm ma fis semavati ve ma fil erdı ve esbeğa aleyküm niamehu zahiratev ve batıneh ve minen nasi mey yücadilü fillahi bi ğayri ılmiv ve la hüdev ve la kitabim münır
21. Ve iza kıyle lehümüt tebiu ma enzellellahü kalu bel nettebiu ma vecedna aleyhi abaena e ve lev kaneş şeytanü yed’uhüm ila azabis seıyr
22. Ve mey yüslim vechehu ilellahi ve hüve muhsinün fe kadistemseke bil urvetil vüska ve ilellahi akıbetül ümur
23. Ve men kefera fe la yahzünke küfruh ileyna merciuhüm fe nünebbiühüm bima amilu innellahe alımüm bizatis sudur
24. Nümettiuhüm kalılen sümme nadtarruhüm ila azabin ğalıyz
25. Ve lein seeltehüm men halekas semavati vel erda le yekulünnellah kulil hamdü lillah bel ekseruhüm la ya’lemun
26. Lillahi ma fis semavati vel ard innellahe hüvel ğaniyyül hamıd
27. Ve lev enne ma fil erdı min şeceratin aklamüv vel bahru yemüddühu min ba’dihı seb’atü ebhurim ma nefidet kelematüllah innellahe azızün hakım
28. Ma halkuküm ve la ba’süküm illa ke nefsiv vahıdeh innellahe semıum basıyr
29. E lem tera ennellahe yulicül leyle fin nehari ve yulicün nehara fil leyli ve sehhareş şemsi vel kamera küllüy yecrı ila ecelim müssemmev ve ennellahe ve ma ta’melune habır
30. Zalike bi ennellahe hüvel hakku ve enne ma yed’ une min dunihil batılü ve ennellahe hüvel aliyyül kebır
31. E lem tera ennel fülke tecrı fil bahri bi nı’metillahi li yüriyeküm min ayatih inne fı zalike le ayatil li külli sabbarin şekur
32. Ve iza ğaşiyehüm mevcün kez zuleli deavüllahe muhlisıyne lehüd dın felemma neccahüm ilel berri fe minhüm muktesıd ve ma yechadü bi ayatina illa küllü hattarin kefur
33. Ya eyyühen nasütteku rabbeküm vahşev yevmel la yezı validün av veledihı ve la meludün hüve cazin av validihı şey’a inne va’dellahi hakkun fe la teğurranekümül hayatüd dünya ve la yeğurraneküm billahül ğarur
34. İnnellahe ındehu ılmüs saahve yünezzilül ğays ve ya’lemü ma fil erham ve ma tedrı nefsüm maza teksibü ğada ve ma tedrı nefsüm bi eyyi erdın temut innellahe alimün habır.
Lokman Suresinin Arapça Yazılışı
Lokman suresinin Arapça yazılışı, ise şu şekildedir;
Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla
1. Elif. Lâm. Mîm.
2. İşte bu âyetler, hikmet dolu Kitab’ın âyetleridir.
3. Güzel davrananlar için bir hidayet rehberi ve rahmet olmak üzere (indirilmiştir).
4. O kimseler, namazı kılarlar, zekâtı verirler; onlar ahirete de kesin olarak iman ederler.
5. İşte onlar, Rableri tarafından gösterilmiş doğru yol üzeredirler ve onlar kurtuluşa erenlerdir.
6. İnsanlardan öylesi var ki, herhangi bir ilmî delile dayanmadan Allah yolundan saptırmak ve sonra da onunla alay etmek için boş lafı satın alır. İşte onlara rüsva edici bir azap vardır.
7. Ona âyetlerimiz okunduğu zaman, sanki bunları işitmemiş, sanki kulaklarında ağırlık varmış gibi büyüklük taslayarak yüz çevirir. Sen de ona acıklı bir azabın müjdesini ver!
8, 9. Şüphesiz, iman edip de güzel davranışlarda bulunanlar için, içinde devamlı kalacakları ve nimetleri bol cennetler vardır. Bu, Allah’ın verdiği gerçek sözdür. O, mutlak güç ve hikmet sahibidir.
10. O, gökleri görebildiğiniz bir direk olmaksızın yarattı, sizi sarsmasın diye yere de ulu dağlar koydu ve orada her çeşit canlıyı yaydı. Biz gökyüzünden su indirip, orada her faydalı nebattan çift-çift bitirdik.
11. İşte bunlar Allah’ın yarattıklarıdır. Şimdi (ey kâfirler!) O’ndan başkasının ne yarattığını bana gösterin! Hayır (gösteremezler)! Zalimler açık bir sapıklık içindedirler.
12. Andolsun biz Lokman’a: Allah’a şükret! diyerek hikmet verdik. Şükreden ancak kendisi için şükretmiş olur. Nankörlük eden de bilsin ki, Allah hiçbir şeye muhtaç değildir, her türlü övgüye lâyıktır.
13. Lokman, oğluna öğüt vererek: Yavrucuğum! Allah’a ortak koşma! Doğrusu şirk, büyük bir zulümdür, demişti.
14. Biz insana, ana-babasına iyi davranmasını tavsiye etmişizdir. Çünkü anası onu nice sıkıntılara katlanarak taşımıştır. Sütten ayrılması da iki yıl içinde olur. (İşte bunun için) önce bana, sonra da ana-babana şükret diye tavsiyede bulunmuşuzdur. Dönüş ancak banadır.
15. Eğer onlar seni, hakkında bilgin olmayan bir şeyi (körü körüne) bana ortak koşman için zorlarlarsa, onlara itaat etme. Onlarla dünyada iyi geçin. Bana yönelenlerin yoluna uy. Sonunda dönüşünüz ancak banadır. O zaman size, yapmış olduklarınızı haber veririm.
16. (Lokman, öğütlerine devamla şöyle demişti:) Yavrucuğum! Yaptığın iş (iyilik veya kötülük), bir hardal tanesi ağırlığında bile olsa ve bu, bir kayanın içinde veya göklerde yahut yerin derinliklerinde bulunsa, yine de Allah onu (senin karşına) getirir. Doğrusu Allah, en ince işleri görüp bilmektedir ve her şeyden haberdardır.
17. Yavrucuğum! Namazı kıl, iyiliği emret, kötülükten vazgeçirmeye çalış, başına gelenlere sabret. Doğrusu bunlar, azmedilmeye değer işlerdir.
18. Küçümseyerek insanlardan yüz çevirme ve yeryüzünde böbürlenerek yürüme. Zira Allah, kendini beğenmiş övünüp duran kimseleri asla sevmez.
19. Yürüyüşünde tabiî ol, sesini alçalt. Unutma ki, seslerin en çirkini merkeplerin sesidir.
20. Allah’ın, göklerde ve yerdeki (nice varlık ve imkânları) sizin emrinize verdiğini, nimetlerini açık ve gizli olarak size bolca ihsan ettiğini görmediniz mi? Yine de, insanlar içinde, -bilgisi, rehberi ve aydınlatıcı bir kitabı yokken- Allah hakkında tartışan kimseler vardır.
21. Onlara «Allah’ın indirdiğine uyun» dendiğinde: Hayır, biz babalarımızı üzerinde bulduğumuz yola uyarız, derler. Ya şeytan, onları alevli ateşin azabına çağırıyor idiyse!
22. İyi davranışlar içinde kendini bütünüyle Allah’a veren kimse, gerçekten en sağlam kulpa yapışmıştır. Zaten bütün işlerin sonu Allah’a varır.
23. (Resûlüm!) İnkâr edenin inkârı seni üzmesin. Onların dönüşü ancak bizedir. İşte o zaman yaptıklarını kendilerine haber veririz. Allah kalplerde olanı şüphesiz çok iyi bilir.
24. Onları biraz faydalandırır, sonra kendilerini ağır bir azaba sürükleriz.
25. Andolsun ki onlara, «Gökleri ve yeri kim yarattı?» diye sorsan, mutlaka «Allah…» derler. De ki: (Öyleyse) övgü de yalnız Allah’a mahsustur, ama onların çoğu bilmezler.
26. Göklerde ve yerde ne varsa, hepsi Allah’ındır. Bilinmeli ki, asıl ganî ve övülmeye lâyık olan Allah’tır.
27. Şayet yeryüzündeki ağaçlar kalem, deniz de arkasından yedi deniz katılarak (mürekkep olsa) yine Allah’ın sözleri (yazmakla) tükenmez. Şüphe yok ki Allah mutlak galip ve hikmet sahibidir.
28. (İnsanlar!) Sizin yaratılmanız ve diriltilmeniz, ancak tek bir kişinin yaratılması ve diriltilmesi gibidir. Unutulmasın ki, Allah her şeyi bilen ve görendir.
29. Bilmez misin ki Allah, geceyi gündüze ve gündüzü geceye katmaktadır. Güneşi ve ayı da buyruğu altına almıştır. Bunların her biri belli bir vâdeye kadar hareketine devam eder. Ve Allah, yaptıklarınızdan tamamen haberdardır.
30. Çünkü Allah, hakkın ta kendisidir; O’ndan başka taptıkları ise hiç şüphesiz bâtıldır. Gerçekten Allah çok yüce, çok uludur.
31. Size varlığının delillerini göstermesi için, Allah’ın lütfuyla gemilerin denizde yüzdüğünü görmedin mi? Şüphesiz bunda, çok sabreden, çok şükreden herkes için ibretler vardır.
32. Dağlar gibi dalgalar onları kuşattığı zaman, dini tamamen Allah’a has kılarak (ihlâsla) O’na yalvarırlar. Allah onları karaya çıkararak kurtardığı vakit içlerinden bir kısmı orta yolu tutar. Zaten bizim âyetlerimizi, ancak nankör hâinler bilerek inkâr eder.
33. Ey İnsanlar! Rabbinize karşı gelmekten sakının. Ne babanın evlâdı, ne evlâdın babası nâmına bir şey ödeyemeyeceği günden çekinin. Bilin ki, Allah’ın verdiği söz gerçektir. Sakın dünya hayatı sizi aldatmazsın ve şeytan, Allah’ın affına güvendirerek sizi kandırmasın.
34. Kıyamet vakti hakkındaki bilgi, ancak Allah’ın katındadır. Yağmuru O yağdırır, rahimlerde olanı O bilir. Hiç kimse yarın ne kazanacağını bilemez. Yine hiç kimse nerede öleceğini bilemez. Şüphesiz Allah, her şeyi bilendir, her şeyden haberdardır.
Lokman Suresinin Fazileti
Lokman suresinin fazileti, konusunda Resulullah; “Her kim Lokman suresini okursa, Emri bil maruf yapanların sayısınca o kişiye on sevap verilir ve kıyamet gününde Lokman (aleyhisselam)’a arkadaş olur.” buyurmuştur.
Bu sure yazılıp zemzem olan bir kabın içine konulup içilirse, birçok hastalığa Allah’ın izniyle şifa olur.
Bu sureyi okuyup da bir vasıtaya binse, meydana gelmesi muhtemel kazalara karşı kendisini korumuş olur.
Lokman Suresi Dinle
Lokman suresi dinle, bu bağlantıdan ulaşabilirsiniz.
Bu yazımızda size faydalı olabilir. Lütfen okuyun:
Enbiya Suresi, birçok ayetinde Peygamberler ile ilgili kıssalar ve bilgiler yer aldığından dolayı ‘Peygamberler’ anlamına gelen ‘Enbiya’ adı verilmiştir. Hz. İbrahim’den (a.s) başlayarak Peygamber Efendimiz’e (s.a.v) kadar farklı dönemlerde farklı kavimlere gönderilmiş 16 peygamber ile ilgili kıssalara yer verilmiştir. Enbiya Suresi 112 ayetten oluşmuş olup Mekke’de nazil olmuştur. Kur’an-ı Kerim’in 21. Suresidir.
Yüce Allah’ın insanlara doğru yolu göstermek için pek çok peygamber görevlendirdiği, kendilerine rehber olmak için gönderildikleri kavimlerde inkarcıların bu peygamberlere karşı geldiği, ancak hiçbir dönemde başarılı olamadıklarına anlatılır. Kainatın tek ve yegane yaratıcısının Allah’u Teala olduğu, başka ilahların da bulunması halinde evrende var olan düzenin bozulacağı bildirilir. Ayrıca evrenin yaratılışı ile ilgili; Yüce Allah’ın her şeyi sudan yarattığı, başlangıç aşamasında göklerin ve yerin bir arada olduğu, Allah’u Teala’nın bunları birbirinden ayırdığı anlatılmaktadır.
Enbiya Suresinin Okunuşu
Enbiya suresinin okunuşu şöyledir;
Bismillahirrahmanirrahim
1. İkterabe lin nasi hîsabuhum ve hum fî ğafletim mu’ridun
2. Ma ye’tîhim min zikrim mir rabbihim muhdesin illestemeuhu ve hum yel’abun
3. Lahiyeten kulubuhum ve eserrun necvellezîne zalemu hel haza illa beşerum mislukum e fete’tunes sîhra ve entum tubsîrun
4. Kale rabbi ya’lemul kavle fis semai vel erdî ve huves semiul alim
61. Kalu fe’tu bihî ala a’yunin nasi leallehum yeşhedun
62. Kalu e ente fealte haza bialihetina ya ibrahîm
63. Kale bel fealehu kebiruhum haza fes’eluhum in kanu yentîkun
64. Fe raceu ila enfusihim fe kalu innekum entumuz zalimun
65. Summe nukisu ala ruusihim lekad alimte ma haulai yentîkun
66. Kale efeta’budune min dunillahi ma la yenfeukum şey’ev ve la yedurrukum
67. uffil lekum ve li ma ta’budune min dunillah efela ta’kîlun
68. Kalu harrikuhu vensuru alihetekum in kuntum faîlîn
69. Kulna ya naru kunî berdev ve selamen ala ibrahîm
70. Ve eradu bihî keyden fe cealnahumul ahserîn
71. Ve necceynahu ve lutan ilel erdîlletî birakna fîha lil alemîn
72. Ve vehebna lehu ishak ve ya’kube nafileh ve kullen cealna salihîyn
73. Ve cealna hum eimmetey yehdune bi emrina ve evhayna ileyhim fî’lel hayrati ve ikames salati ve îtaez zekah ve kanu lena abidîn
74. Ve lutan ateynahu hukmev ve îlmev ve necceynahu minel karyetilletî kanet ta’melul habis innehum kanu kavme sev’in fasikîyn
75. Ve edhalnahu fî rahmetina innehu mines salihîyn
76. Ve nuhan iz nada min kablu festecebna lehu fenecceynahu ve ehlehu minel kerbil azîym
77. Ve nasarnahu minel kavmillezîne kezzebu bi ayatina innehum kanu kavme sev’in fe ağraknahum ecmeyîn
78. Ve davude ve suleymane iz yahkumani fil harsi iz nefeşet fîhi ğanemul kavm ve kunna li hukmihim şahidîn
79. Fe fehhemnaha suleyman ve kullen ateyna hukmev ve îlmev ve sehharna mea davudel cibale yusebbîhne vet tayr ve kunna faîlîn
80. Ve allemnahu san’ate lebusil lekum li tuhsînekum mim be’sikum fe hel entum şakirun
81. Ve li suleymaner rîha asîfeten tecrî bi emrihî ilel erdîlletî barakna fîha ve kunna bi kulli şey’in alimîn
82. Ve mineş şeyatîyni mey yeğusune lehu ve ya’melune amelen dune zalik ve kunna lehum hafizîyn
83. Ve eyyube iz nada rabbehu ennî messeniyed durru ve ente erhamur rahîmîn
84. Festecebna lehu fe keşefna ma bihî min durriv ve ateynahu ehlehu ve mislehum meahum rahmetem min îndina ve zikra lil abidîn
85. Ve ismaîyle ve idrîse ve zel kifl kullum mines sabirîn
86. Ve edhalnahum fî rahmetina innehum mines salihîyn
87. Ve zen nuni iz zehebe muğadîben fe zanne el len nakdira aleyhi fe nada fiz zulumati el la ilahe illa ente subhaneke innî kuntu minez zalimîn
88. Festecebna lehu ve necceynahu minel ğamm ve kezalike nuncil mu’minîn
89. Ve zekeriyya iz nada rabbehu rabbi la tezernî fardev ve ente hayrul varisîn
90. Festecebna lehu ve vehebna lehu yahya ve aslahna lehu zevceh innehum kanu yusariune fil hayrati ve yed’unena rağabev ve raheba ve kanu lena haşiîyn
91. Velletî ahsanet ferceha fe nefahna fîha mir ruhîna ve cealnaha vebneha ayetel lil alemîn
92. İnne hazihî ummetukum ummetev vahîdetev ve ene rabbukum fa’budun
93. Ve tekattau emrahum beynehum kullun ileyna raciun
94. Fe mey ya’mel minas salihati ve huve mu’minun fe la kufrane li sa’yih ve inna lehu katibun
95. Ve haramun ala karyetin ehleknaha ennahum la yarciun
96. Hatta iza futihat ye’cucu ve me’cucu ve hum min kulli hadebiy yensilun
97. Vakterabel va’dul hakku fe iza hiye şahîsatun ebsarullezîne keferu ya veylena kad kunna fî ğafletim min haza bel kunna zalimîn
98. İnnekum ve ma ta’budune min dunillahi hasabu cehennem entum leha varidun
99. Lev kane haulai alihetem ma veraduha ve kullun fîha halidun
1. ayet: İnsanları sorgulama (zamanı) yaklaştı, kendileri ise gaflet içinde yüz çeviriyorlar.
2. ayet: Rablerinden kendilerine yeni bir hatırlatma gelmeyiversin, bunu mutlaka oyun konusu yaparak dinliyorlar.
3. ayet: Onların kalpleri tutkuyla oyalanmadadır. Zulmedenler, gizlice fısıldaştılar: “Bu sizin benzeriniz olan bir beşer değil mi? Öyleyse, göz göre göre büyüye mi geleceksiniz?”
4. ayet: Dedi ki: “Benim Rabbim, gökte ve yerde söylenen-sözü bilir; O, işitendir, bilendir.”
5. ayet: “Hayır” dediler. (Bunlar) Karmakarışık düşlerdir; hayır, onu kendisi uydurmuştur; hayır o bir şairdir. Böyle değilse, öncekilere gönderildiği gibi bize de bir ayet (mucize) getirsin.”
6. ayet: Kendilerinden evvel yıkıma uğrattığımız hiçbir ülke (halkı) iman etmemişti; şimdi bunlar mı iman edecek?
7. ayet: Biz senden önce de kendilerine vahyettiğimiz erkekler dışında elçi göndermedik. Eğer bilmiyorsanız, o halde zikir ehline sorun.
8. ayet: Biz onları, yemek yemez cesetler kılmadık ve onlar ölümsüz değillerdi.
9. ayet: Sonra onlara verdiğimiz söze sadık kaldık, böylece onları ve dilediklerimizi kurtardık da ölçüsüz davrananları yıkıma uğrattık.
10. ayet: Andolsun, size (bütün durumlarınızı kapsayan) zikrinizin içinde bulunduğu bir kitap indirdik. Yine de akıllanmayacak mısınız?
11. ayet: Biz, zulmeden ülkelerden nicesini kırıp geçirdik ve bunun ardından bir başka kavmi meydana getirdik.
12. ayet: Bizim zorlu-azabımızı hissettikleri zaman, oradan büyük bir hızla uzaklaşıp kaçıyorlardı.
13. ayet: “Uzaklaşıp-kaçmayın, içinde şımarıp azdığınız refaha ve yurtlarınıza dönün; çünkü sorguya çekileceksiniz.”
15. ayet: Onların bu yakınmaları, Biz onları biçilmiş ekin, sönmüş ocak durumuna getirinceye kadar son bulmadı.
16. ayet: Biz, bir ‘oyun ve oyalanma konusu’ olsun diye göğü, yeri ve ikisi arasında bulunanları yaratmadık.
17. ayet: Eğer bir ‘oyun ve oyalanma’ edinmek isteseydik, bunu, Kendi Katımız’dan edinirdik. Yapacak olsaydık, böyle yapardık.
18. ayet: Hayır, Biz hakkı batılın üstüne fırlatırız, o da onun beynini darmadağın eder. Bir de bakarsın ki, o, yok olup gitmiştir. (Allah’a karşı) Nitelendiregeldiklerinizden dolayı eyvahlar size.
19. ayet: Göklerde ve yerde kim varsa O’nundur. O’nun yanında olanlar, O’na ibadet etmekte büyüklüğe kapılmazlar ve yorgunluk duymazlar.
20. ayet: Gece ve gündüz, hiç durmaksızın tesbih ederler.
21. ayet: Yoksa onlar, yerden birtakım ilahlar edindiler de, onlar mı (ölüleri) diriltecekler?
22. ayet: Eğer her ikisinde (gökte ve yerde) Allah’ın dışında ilahlar olsaydı, elbette, ikisi de bozulup gitmişti. Arşın Rabbi olan Allah onların nitelendiregeldikleri şeylerden Yücedir.
23. ayet: O, yaptıklarından sorulmaz, oysa onlar sorguya çekilirler.
24. ayet: Yoksa O’ndan başka ilahlar mı edindiler? De ki: “Kesin-kanıt (burhan)ınızı getirin. İşte benimle birlikte olanların zikri (kitabı) ve benden öncekilerin de zikri.” Hayır, onların çoğu hakkı bilmiyorlar, bundan dolayı yüz çeviriyorlar.
25. ayet: Senden önce hiçbir elçi göndermedik ki, ona şunu vahyetmiş olmayalım: “Benden başka İlah yoktur, öyleyse Bana ibadet edin.”
26. ayet: “Rahman (olan Allah) çocuk edindi” dediler. O, (bu yakıştırmadan) Yücedir. Hayır, onlar (melekler) ikrama layık görülmüş kullardır.
27. ayet: Onlar sözle (bile olsa) O’nun önüne geçmezler ve onlar O’nun emriyle yapıp-etmektedirler.
28. ayet: O, önlerindekini ve arkalarındakini bilir; onlar şefaat etmezler (kendisinden) hoşnut olunandan başka. Ve onlar, O’nun haşmetinden içleri titremekte olanlardır.
29. ayet: Onlardan her kim: “Gerçekten ben, O’nun dışında bir ilahım” diyecek olsa, bu durumda Biz onu cehennemle cezalandırırız. Zalimleri Biz böyle cezalandırırız.
30. ayet: O inkar edenler görmüyorlar mı ki, (başlangıçta) göklerle yer, birbiriyle bitişik iken, Biz onları ayırdık ve her canlı şeyi sudan yarattık. Yine de onlar inanmayacaklar mı?
31. ayet: Yeryüzünde, onları sarsmasın diye, sabit dağlar yarattık ve doğru gidebilsinler diye geniş yollar açtık.
32. ayet: Gökyüzünü korunmuş bir tavan kıldık; onlar ise bunun ayetlerinden yüz çeviriyorlar.
33. ayet: Geceyi, gündüzü, güneşi ve ayı yaratan O’dur; her biri bir yörüngede yüzüp gidiyor.
34. ayet: Senden önce hiçbir beşere ölümsüzlüğü vermedik; şimdi sen ölürsen onlar ölümsüz mü kalacaklar?
35. ayet: Her nefis ölümü tadıcıdır. Biz sizi, şerle de, hayırla da deneyerek imtihan ediyoruz ve siz Bize döndürüleceksiniz.
36. ayet: İnkar edenler seni gördüklerinde, seni yalnızca alay-konusu ediyorlar (ve:) “Sizin ilahlarınızı diline dolayan bu mu?” (derler.) Oysa Rahman (olan Allah)ın sözünü (kitabını) inkar edenler kendileridir.
37. ayet: İnsan aceleden (aceleci olarak) yaratıldı. Size ayetlerimi yakında göstereceğim. Şimdi hemen acele etmeyin.
38. ayet: “Eğer doğruyu söylüyor iseniz, bu vaad (edilen günün sorgu ve azabı) ne zamandır?” derler.
39. ayet: O inkar edenler, yüzlerinden ve sırtlarından ateşi püskürtemeyecekleri ve hiç yardım alamayacakları zamanı bir bilselerdi.
40. ayet: Hayır, onlara apansız gelecek de, böylece onları şaşkına çevirecek; artık ne onu geri çevirmeye güçleri yetecek ve ne onlara süre tanınacak.
41. ayet: Andolsun, senden önceki elçilerle de alay edildi, fakat içlerinden küçük düşürenleri, o alaya aldıkları (azap) sarıp-kuşatıverdi.
42. ayet: De ki: “Gece ve gündüz sizi Rahman (olan Allah)tan kim koruyabilir?” Hayır, onlar Rablerini zikirden yüz çevirenlerdir.
43. ayet: Yoksa Bize karşı kendilerini, engelleyerek koruyabilecek ilahları mı var? Onların kendi nefislerine bile yardıma güçleri yetmez ve onlar Bizden yakınlık bulamazlar.
44. ayet: Evet, Biz onları ve atalarını yararlandırdık; öyle ki, ömür onlara (hiç bitmeyecekmiş gibi) uzun geldi. Fakat şimdi, Bizim gerçekten yere gelip onu etrafından eksiltmekte olduğumuzu görmüyorlar mı? Şu halde, üstün gelenler onlar mı?
45. ayet: De ki: “Ben sizi yalnızca vahy ile uyarıp-korkutuyorum. Ancak sağır olanlar, uyarıldıklarında çağrıyı işitmezler.”
46. ayet: Andolsun, onlara Rabbinin azabından ‘bir ufak esinti’ dokunacak olsa hiç tartışmasız; “Eyvahlar bize, gerçekten bizler zulme sapanlarmışız” diyecekler.
47. ayet: Biz ise, kıyamet gününe ait duyarlı teraziler koyarız da artık, hiçbir nefis hiçbir şeyle haksızlığa uğramaz. Bir hardal tanesi bile olsa ona (teraziye) getiririz. Hesap görücüler olarak Biz yeteriz.
48. ayet: Andolsun, Biz Musa’ya ve Harun’a, takva sahipleri için bir aydınlık ve bir öğüt (zikir) olarak, hak ile batılı birbirinden ayıran (furkan)ı verdik.
49. ayet: Onlar, Rablerine karşı gayb ile (O’nu görmedikleri halde) bir haşyet içindedirler ve onlar, kıyamet saatinden ‘içleri titremekte olanlardır.’
50. ayet: Bu, Bizim ona indirdiğimiz mübarek bir zikirdir. Şu halde onu inkar edecek olanlar siz misiniz?
51. ayet: Andolsun, bundan önce İbrahim’e rüşdünü vermiştik ve Biz onu (doğruyu seçme yeteneğinde olduğunu) bilenlerdik.
52. ayet: Hani babasına ve kavmine demişti ki: “Sizin, karşılarında bel büküp eğilmekte olduğunuz bu temsili heykeller nedir?
53. ayet: “Biz atalarımızı bunlara tapıyor bulduk” dediler.
54. ayet: Dedi ki: “Andolsun, siz ve atalarınız apaçık bir sapıklık içindesiniz.”
55. ayet: ‘Sen bize gerçeği mi getirdin, yoksa (bizimle) oyun oynayanlardan mısın?”
56. ayet: “Hayır” dedi. “Sizin Rabbiniz göklerin ve yerin Rabbidir, onları Kendisi yaratmıştır ve ben de buna şehadet edenlerdenim.”
57. ayet: “Andolsun Allah’a, sizler arkanızı dönüp gittikten sonra, ben sizin putlarınıza muhakkak bir tuzak kuracağım.”
58. ayet: Böylece o, yalnızca büyükleri hariç olmak üzere onları paramparça etti; belki ona başvururlar diye.
59. ayet: “Bizim ilahlarımıza bunu kim yaptı? Şüphesiz o, zalimlerden biridir” dediler.
60. ayet: “Kendisine İbrahim denilen bir gencin bunları diline doladığını işittik” dediler.
61. ayet: Dediler ki: “Öyleyse, onu insanların gözü önüne getirin ki ona (nasıl bir ceza vereceğimize) şahid olsunlar.”
62. ayet: Dediler ki: “Ey İbrahim, bunu ilahlarımıza sen mi yaptın?”
63. ayet: “Hayır” dedi. “Bu yapmıştır, bu onların büyükleridir; eğer konuşabiliyorsa, siz onlara soruverin.”
64. ayet: Bunun üzerine kendi vicdanlarına başvurdular da; “Gerçek şu ki, zalim olanlar sizlersiniz (biziz)” dediler.
65. ayet: Sonra, yine tepeleri üstüne ters döndüler: “Andolsun, bunların konuşamayacaklarını sen de bilmektesin.”
66. ayet: Dedi ki: “O halde, Allah’ı bırakıp da sizlere yararı olmayan ve zararı dokunmayan şeylere mi tapıyorsunuz?”
67. ayet: “Yuh size ve Allah’tan başka taptıklarınıza. Siz yine de akıllanmayacak mısınız?”
68. ayet: Dediler ki: “Eğer (bir şey) yapacaksanız, onu yakın ve ilahlarınıza yardımda bulunun.”
69. ayet: Biz de dedik ki: “Ey ateş, İbrahim’e karşı soğuk ve esenlik ol.”
70. ayet: Ona bir düzen (tuzak) kurmak istediler, fakat Biz onları daha çok hüsrana uğrayanlar kıldık.
71. ayet: Onu ve Lut’u kurtarıp içinde, alemler (insanlık) için bereketler kıldığımız yere (ülkeye) çıkardık.
72. ayet: Ona İshak’ı armağan ettik, üstüne de Yakub’u; her birini salihler kıldık.
73. ayet: Ve onları, Kendi emrimizle hidayete yönelten önderler kıldık ve onlara hayrı kapsayan-fiilleri, namaz kılmayı ve zekat vermeyi vahyettik. Onlar Bize ibadet edenlerdi.
74. ayet: Lut’a da bir hüküm ve ilim verdik ve onu çirkin işler yapmakta olan şehirden kurtardık. Şüphesiz onlar, bozulmaya uğrayan kötü bir kavimdi.
75. ayet: Onu rahmetimize soktuk, çünkü o, salihlerdendi.
76. ayet: Nuh da; daha önce çağrıda bulunduğu zaman, Biz onun çağrısına cevap verdik, onu ve ailesini büyük bir üzüntüden kurtardık.
77. ayet: Ve ayetlerimizi yalanlayan kavimden ‘ona yardım edip-öcünü aldık’. Şüphesiz onlar, kötü bir kavimdi, Biz de onların tümünü suya batırıp boğduk.
78. ayet: Davud ve Süleyman da; hani kavmin hayvanlarının içine girip yayıldığı ekin-tarlaları konusunda hüküm yürütüyorlardı. Biz onların hükmüne şahid idik.
79. ayet: Biz bunu (hükmü) Süleyman’a kavrattık, her birine hüküm ve ilim verdik. Davud ile birlikte tesbih etsinler diye, dağlara ve kuşlara boyun eğdirdik. (Bunları) Yapanlar Biz idik.
80. ayet: Ve sizin için ona, zorlu-savaşınızda sizi korusun diye, ‘(madeni) giyim-sanatını’ öğrettik. Buna rağmen siz şükredenler misiniz?
81. ayet: Süleyman için de, fırtına biçiminde esen rüzgara (boyun eğdirdik) ki, kendi emriyle, içinde bereketler kıldığımız yere akıp giderdi. Biz herşeyi bilenleriz.
82. ayet: Onun için denizde dalgıçlık yapan ve bundan başka iş(ler) de gören şeytanlardan kimseleri de (emrine verdik). Biz onların koruyucuları idik.
83. ayet: Eyüp de; hani o Rabbine çağrıda bulunmuştu: “Şüphesiz bu dert (ve hastalık) beni sarıverdi. Sen merhametlilerin en merhametli olanısın.”
84. ayet: Böylece onun duasına icabet ettik. Kendisinden o derdi giderdik; ona Katımız’dan bir rahmet ve ibadet edenler için bir zikir olmak üzere ailesini ve onlarla birlikte bir katını daha verdik.
85. ayet: İsmail, İdris ve Zü’l-Kifl, hepsi sabredenlerdendi.
86. ayet: Onları rahmetimize soktuk, şüphesiz onlar salih kimselerdi.
87. ayet: Balık sahibi (Yunus’u da); hani o, kızmış vaziyette gitmişti ki; bundan dolayı kendisini sıkıntıya düşürmeyeceğimizi sanmıştı. (Balığın karnındaki) Karanlıklar içinde: “Senden başka İlah yoktur, Sen Yücesin, gerçekten ben zulmedenlerden oldum” diye çağrıda bulunmuştu.
88. ayet: Bunun üzerine duasına icabet ettik ve onu üzüntüden kurtardık. İşte Biz, iman edenleri böyle kurtarırız.
89. ayet: Zekeriya da; hani Rabbine çağrıda bulunmuştu: “Rabbim, beni yalnız başıma bırakma, sen mirasçıların en hayırlısısın.”
90. ayet: Onun duasına icabet ettik, kendisine Yahya’yı armağan ettik, eşini de doğurmaya elverişli kıldık. Gerçekten onlar hayırlarda yarışırlardı, umarak ve korkarak Bize dua ederlerdi. Bize derin saygı gösterirlerdi.
91. ayet: Irzını koruyan (Meryem); Biz ona Kendi ruhumuzdan üfledik, onu ve çocuğunu insanlığa bir ayet kıldık.
92. ayet: Gerçekten, sizin bu ümmetiniz tek bir ümmettir. Ben de sizin Rabbinizim, öyleyse Bana ibadet ediniz.
93. ayet: Onlar, işlerini kendi aralarında parça parça dağıttılar (dinlerinde bölünmeler yaptılar); hepsi Bize döneceklerdir.
94. ayet: Artık kim, bir mü’min olarak salih amellerde bulunursa, onun çabası için (karşılık olarak) küfran (nankörlük) yoktur. Şüphesiz Biz, onun yazıcılarıyız.
95. ayet: Yıkıma uğrattığımız bir ülkeye (tekrar dünya hayatı) imkansız (haram)dır; hiç şüphesiz onlar, (dünyaya) bir daha geri dönmeyecekler.
96. ayet: Yecuc ve Mecuc (un sedleri) açıldığında, onlar her bir tepeden akın ederler;
97. ayet: Gerçek olan va’d yaklaşmıştır, işte o zaman, inkar edenlerin gözleri yuvalarından fırlayacak: “Eyvahlar bize, biz bundan tam bir gaflet içindeydik, hayır, bizler zalim kimselerdik” (diyecekler).
98. ayet: Gerçekten siz de, Allah’ın dışında taptıklarınız da cehennemin odunusunuz, siz ona varacaksınız.
99. ayet: Eğer onlar (gerçek) ilahlar olsalardı, ona girmeyeceklerdi. Oysa onların tümü içinde temelli kalıcıdırlar.
100. ayet: Orda kendileri için, ‘kemikleri çatırdatan inlemeler’ vardır. Onlar orda işitmezler de.
101. ayet: Ama Bizden kendilerine güzellik geçmiş bulunanlar; işte, onlar, ondan uzaklaştırılmışlardır.
102. ayet: Onun uğultusunu bile duymazlar. Onlar nefislerinin arzuladığı (sayısız nimet) içinde ebedi kalıcıdırlar.
103. ayet: Onları, o en büyük korku hüzne kaptırmaz ve: “İşte bu sizin gününüzdür, size va’dedilmişti” diye melekler onları karşılayacaklardır.
104. ayet: Bizim, göğü kitabın sahifelerini katlar gibi katlayacağımız gün, ilk yaratmaya başladığımız gibi, yine onu (eski durumuna) iade edeceğiz. Bu, Bizim üzerimizde bir vaiddir. Elbette, Biz yapıcılarız.
105. ayet: Andolsun, Biz zikirden sonra Zebur’da da: “Şüphesiz Arz’a salih kullarım varisçi olacaktır” diye yazdık.
106. ayet: Gerçek şu ki kulluk eden bir topluluk için bunda (Kur’an’da) ‘açık bir mesaj’ (veya gerçek bir çıkış yolu) vardır.
107. ayet: Biz seni alemler için yalnızca bir rahmet olarak gönderdik.
108. ayet: De ki: “Gerçekten bana: -Sizin İlahınız yalnızca bir tek İlah’tır” diye vahyolunuyor; artık siz Müslüman olacak mısınız?”
109. ayet: Buna rağmen yüz çevirecek olurlarsa, de ki: “Size eşitlik üzere açıklamada bulundum. Tehdit edildiğiniz (sorgu ve azap günü) yakın mı, uzak mı, bilemem.”
110. ayet: “Şüphesiz O, sözün açıkta söylenenini de bilmekte, saklamakta olduklarınızı da bilmektedir.”
111. ayet: “Bilemem; belki bu (sürenin açıklanmaması), sizin için bir (fitne) denemedir, (belki de) belli bir vakte kadar yararlanma (meta)dır.”
112. ayet: (Resulullah) Dedi ki: “Rabbim, hak ile hükmet. Bizim Rabbimiz, sizin her türlü nitelendirmelerinize karşı yardımına sığınılan Rahman (olan Allah)dır.”
Enbiya Suresinin Fazileti
Enbiya Suresi Fazileti, hakkında pek çok faziletler ve hikmetler olan Enbiya Suresi ile ilgili Sa’d bin Ebi Vakkas’ın naklettiğine göre Efendimiz (s.a.v) şöyle buyurdu: ‘’Yunus Peygamberin balığın karnında iken (kurtulmayı murat ederek) Rabbine ettiği dua şu idi: <> Herhangi bir Müslüman herhangi bir şey için bu sözlerle dua ederse, muhakkak surette Allah kabul eder.’’ (Tirmizi, Daavat, 3505) Bu hadis-i şerifte işaret edilen dua, Enbiya Suresinin 87. Ayetinde geçmektedir. Peygamber Efendimiz (s.a.v) bir başka hadis-i şerifinde de ‘’Size birinizin başına dünya ile ilgili bir sıkıntı veya bela geldiğinde okuyarak bundan kurtulacağı bir şeyi haber vereyim mi? O, (Hazreti) Yunus’un Duasıdır.’’ Buyurmuştur.
Enbiya Suresi Dinle
Bu yazımızda size faydalı olabilir. Lütfen okuyun:
Ahzab Suresi, kelime manası bölük, topluluk, grup olan ‘hizb’ ifadesinin çoğulu ‘Ahzab’ sözcüğünden gelmektedir. Efendimiz (s.a.v) döneminde Medine’yi kuşatmak amacıyla toplanıp Hendek muharebesine neden olan düşman güçlerine ‘ahzab’ ismi verilmiştir. Bu surenin bazı bölümlerinde de bu olaydan bahsedildiğinden dolayı adına ‘Ahzab’ denilmiştir. 73 ayetten oluşmakta olup Medine’de nazil olmuştur. Ayrıca Kur’an-ı Kerim’in 33. Suresidir.
Allah’a ve peygamberlerine iman edip Müslüman olanların Hendek Savaşı’nda olduğu gibi yaşamlarının belli dönemlerinde imtihan edilecekleri, eğer sabredip doğru yoldan ayrılmazlarsa kazanacakları anlatılmaktadır. Yüce Allah’ın, yaratılanlara rehberlik etmesi ve onlara iyi bir örnek olması için Hz. Muhammed’i (s.a.v) gönderdiği, O’nun insanları doğruya ve hakikate davet ettiğinden bahsedilir. Ayrıca kişinin kendisi için belirlenen ölüm zamanından kaçamayacağı, harpten kaçarak bu ölüm zamanını değiştiremeyeceği ve insan nerede olursa olsun vakti geldiğinde ölümün kendisine ulaşacağı bildirilir.
Ahzab Suresinin Okunuşu
Ahzab suresinin okunuşu şöyledir;
Bismillahirrahmanirrahim.
1. Ya eyyühen nebiyyüttekîllahe ve la tütîîl kafirîne vel münafikîyn innellahe kane alîmen hakîma
2. Vettebî’ma yuha ileyke mir rabbik innellahe kane bima ta’melune habîra
3. Ve tevekkel alellah ve kefa billahi vekîla
4. Ma cealellahü li racülim min kalbeyni fî cevfih ve ma ceale ezvacekümüllaî tüzahirune minhünne ümmehatiküm ve ma ceale ed’îyaeküm ebnaeküm zaliküm kavlüküm bi efvahiküm vallahü yekulül hakka ve hüve yehdis sebîl
5. Üd’uhüm li abaihim hüve akseu îndellah fe il lem ta’lemu abaehüm fe îhvanüküm fid dîni ve mevalîküm ve leyse aleyküm cünahun fîma ahta’tüm bihî ve lakim ma teammedet kulubüküm ve kanellahü ğafurar rahîyma
6. Ennebiyyü evla bil mü’minîne min enfüsihim ve ezvacühu ümmehatühüm ve ülül erhami ba’duhüm evla bi ba’dîn fî kitabillahi minel mü’minîne vel mühacirîne illa en tefalu ila evliyaiküm ma’rufa kane zalike fil kitabi mestura
7. Ve iz ehazna minen nebiyyîne mîsakahüm ve minke ve min nuhîv ve ibrahîme ve musa ve îysebni memeryeme ve ehazna minhüm mîsakan ğalîza
8. Li yes’eles sadikîyne an sîdkîhim ve eadde lil kafirîne azaben elîma
9. Ya eyyühellezîne amenüzküru nî’metellahi aleyküm iz caetküm cünudün fe erselna aleyhim rîhav ve cünudel lem teravha ve kanellahü bima ta’melune besîyra
10. İz cauküm min fevkîküm ve min esfele minküm ve iz zağatil ebsaru ve beleğatil kulubül hanacira ve tezunnune billahiz zununa
11. Hünalikebtüliyel mü’minune ve zülzilu zilzatlen şedîda
12. Ve iz yekulül münafikune vellezîne fî kulubihim meradum ma veaddenellahü ve rasulühu illa ğurura
13. Ve iz kalet taifetüm minhüm ya ehle yesribe la mükame leküm farciu ve yeste’zinü ferîkum minhümün nebiyye yekulune inne büyutena avratüv ve ma hiye bi avrah iy yürîdune illa firara
14. Ve lev dühîlet aleyhim min aktariha sümme süilül fitnete le atevha ve ma telebbesu biha illa yesîra
15. Ve le kad kanu ahedüllahe min kablü la yüvellunel edbar ve kane ahdüllahi mes’ula
16. Kul ley yenfeakümül firaru in ferartüm minel mevti evil katli ve izel la tümetteune illa kalîla
17. Kul men zellezî ya’sîmüküm minellahi in erade biküm suen ev erade biküm rahmeh ve la yecidune lehüm min dunillahi veliyyev ve la nesîyra
18. Kad ya’lemüllahül müavvikîyne minküm ve kailîne li îhvanihim helümme ileyna ve la ye’tunel be’se illa kalila
19. E şîhhaten aleyküm Fe iza cael havfü raeytehüm yenzurune ileyke teduru a’yünühüm kellezî yuğşa aleyhi minel mevt fe iza zehebel havfü selekuhüm bi elsinetin hîdadin eşîhhaten alel hayr ülaike lem yü’minu fe ahbetallahü a’malehüm ve kane zalike alellahi yesîra
20. Yahsebunel ahzabe lem yezhebu ve iy ye’til ahzabü yeveddu lev ennehüm badune fil a’rabi yes’elune an embaiküm ve lev kanu fîküm ma katelu illa kalîla
21. Le kad kane leküm fî rasulillahi üsvetün hasenetül li men kane yercüllahe vel yevmel haîra ve zekerallahe kesîra
22. Ve lemma rael mü’minunel ahzabe kalu haza ma veadenellahü ve rasulühu ve sadekallahü ve rasulühu ve ma zadehüm illa îmanev ve teslîma
23. Minel mü’minîne ricalün sadeku ma ahedüllahe aleyh fe minhüm men kada nahbehu ve minhüm mey yentezîru ve ma beddelu tebdîla
24. Li yecziyellahüs sadikîyne bi sîdkîhim ve yüazzibel münafikîyne in şae ev yetube aleyhim innellahe kane ğafurar rahîyma
25. Ve raddellahüllezîne keferu bi ğayzîhim lem yenalu hayra ve kefallahül mü’minînel kîtal ve kanellahü kaviyyen azîza
26. Ve enzelellezîne zaheruhüm min ehlil kitabi min sayasîyhim ve kazefe fî kulubihimür ru’be ferîkan taktülune ve te’sirune ferîka
27. Ve evraseküm erdahüm ve diyarahüm ve emvalehüm ve erdal lem tetauha ve kanellahü ala külli şey’in kadîra
28. Ya eyyühen nebiyyü kul li ezvacike in küntünne türidnel hayated dünya ve zîneteha fe tealeyne ümettî’künne ve üserrîhkünne serahan cemîla
29. Ve in küntünne türidnellahe ve rasulehu ved daral ahîrate fe innellahe eadde lil muhsinati minkünne ecran azîyma
30. Ya nisaen nebiyyi mey ye’ti minkünne bi fahîşetim mübeyyinetiy yudaaf lehel azabü d’feyn ve kane zalike alellahi yesîra
31. Ve mey yaknüt minkünne lillahi ve rasulihî ve ta’mel salihan nü’tiha ecraha merrateyni ve a’tedna leha rizkan kerîma
32. Ya nisaen nebiyyi lestünne ke ehadim minen nisai inittekaytünne fe la tahda’ne bil kavli fe yatmeallezî fî kalbihî meraduv ve kulne kavlem ma’rufa
33. Ve karne fî büyutikünne ve la teberracne teberrucel cahiliyyetil ula ve ekîmmes salete ve atînez zekate ve etî’nellahe ve rasuleh innema yürîdüllahü li yüzhibe ankümür ricse ehlel beyti ve yütahhiraküm tathîra
34. Vezkürne ma yütla fî büyutikünne min ayatillahi vel hîkmeh innellahe kane latîyfen habîra
35. İnnel müslimîne vel müslimati vel mü’minîne vel mü’minati vel kanitîne vel kanitati ves sadikîyne ves sadikati ves sabirîne ves sabirati vel haşiîyne vel haşiati vel mütesaddikîyne vel mütesaddikati ves saimîne ves saimati vel hafizîyne fürucehüm vel hafizate vez zakirînellahe kesîrav vez zakirati eaddelahü lehüm mağfiratev ve ecran azîyma
36. Ve ma kane li mü’miniv ve la mü’minetin iza kadallahü ve rasulühu emran ey yekune lehümül hîyeratü min emrihim ve mey ya’sîllahe ve rasulehu fe kad dalle dalalem mübîna
37. Ve iz tekulü lillezî en’amellahü aleyhi ve en’amte aleyhi emsik aleyke zevceke vettekîllahe ve tuhfî fî nefsike mellahü mübdîhi ve tahşen nas vallahü ehakku en tahşah felemma kada zeydüm minha vetaran zevvecnakeha li key la yekune alel mü’minîne haracün fi ezvaci ed’îyaihim iza kadav minhünne vetara ve kane emrullahi mef’ula
38. Ma kane alen nebiyyi min haracin fîma feradallahü leh sünnetellahi fillezîne halev min kabl ve kane emrullahi kaderam makdura
39. İllezîne yübelliğune risalatillahi ve yahşevnehu ve la yahşevne ehaden ilellah ve kefa billahi hasîba
40. Ma kane muhammedün eba ehadim mir ricaliküm ve lakir rasulellahi ve hatemen nebiyyîn ve kanellahü bi külli şey’in alîma
41. Ya eyyühellezîne amenüzkürullahe zikran kesîra
42. Ve sebbihuhu bükratev ve esîyla
43. Hüvellezî yüsallî aleyküm ve melaiketühu li yuhriceküm minez zulümati ilen nur ve kane bil mü’minîne rahîyma
44. Tehîyyetühüm yevme yelkavnehu selam ve eadde lehüm ecran kerîma
45. Ya eyyühen nebiyyü inna erselnake şahidev ve mübeşşirav ve nezîra
46. Ve daîyen ilellahi bi iznihî ve siracem münîra
47. Ve beşşiril mü’minîne bi enne lehüm minellahi fadlen kebîra
48. Ve la tütîîl kafirîne vel münafikîyne ve da’ ezahüm ve tevekkel alellah ve kefa billahi vekîla
49. Ya eyyühellezîne amenu iza nekahtümül mü’minati sümme tallaktümuhünne min kabli en temessuhünne femaleküm aleyhinne min îddetin ta’tedduneha fe mettiuhünne ve serrihuhünne serahan cemîla
50. Ya eyyühen nebiyyü inna ahlelna leke ezvacekellatî ateyte ücurahünne ve ma meleket yemînüke memma efaellahü aleyke ve benati ammike ve benati ammatike ve benati halike ve benati halatikellatî hacerne meake vemraetem mü’mineten iv vehebet nefseha lin nebiyyi in eraden nebiyyü ey yestenkihaha halisatel leke min dunil mü’minîn kad alimna ma feradna aleyhim fî ezvacihim ve ma meleket eymanühüm li keyla yekune aleyke harac ve kanellahü ğafurrar rahîyma
51. Türcî men teşaü minhünne ve tü’vî ileyke men teşa’ ve menibteğayte mimmen azelte fe la cünaha aleyk zalike edna en tekarra a’yünühünne ve la yahzenne ve yerdayne bima ateytehünne küllühünn vallahü ya’lemü ma fî kulubiküm ve kanellahü alîmen halîma
52. La yehîllü leken nisaü min ba’dü ve la en tebeddele bihinne min ezvaciv ve lev a’cebeke husnühünne illa ma meleket yemînük ve kanellahü ala külli şey’ir rakîyba
53. Ya eyyühellezîne amenu la tedhulu büyuten nebiyyi illa ey yü’zene leküm ila taamin ğayra nazîrîne inahü ve lakin iza düîytüm fedhulu fe iza taîmtüm fenteşiru ve la müste’nisîne li hadîs inne zaliküm kane yü’zin nebiyye fe yestahyî minküm vallahü la yestahyî minel hakk ve iza seeltümuhünne metaan fes’eluhünne miv verai hîcab zaliküm atheru li kulubiküm ve kulubihinn ve ma kane leküm en tü’zu rasullellahi ve la en tenkihu ezvacehu mim ba’dihî ebeda inne zaliküm kane îndellahi azîyma
54. İn tübdu şey’en ev tuhfuhü fe innellahe kane bi külli şey’in alîma
55. La cünaha aleyhinne fî abaihinne ve la ebnaihinne ve la îhvanihinne ve la ebnai îhvanihinne ve la ebnai ehavatihinne ve la nisaihinne ve la ma meleket eymanühünn vettekîynellah innellahe kane ala külli şey’in şehîda
56. İnnellahe ve melaiketehu yüsallune alen nebiyy ya eyyühellezîne amenu sallu aleyhi ve sellimu teslîma
57. İnnellezîne yü’zunellahe ve rasulehu leanehümüllahü fid dünya vel ahîrati ve eadde lehüm azabem mühîna
58. Vellezîne yü’zunel mü’minîne vel mü’minati bi ğayri mektesebu fe kadîhtemelu bühtanev ve ismem mübîna
59. Ya eyyühen nebiyyü kul li ezvacike ve benatike ve nisail mü’minîne yüdnîne aleyhinne min celabîbihinn zalike edna ey yu’rafne fe la yü’zeyn ve kanellahü ğafurar rahîyma
60. Le il lem yentehil münafikune vellezîne fî kulubihim meraduv vel mürcifune fil medîneti le nuğriyenneke bihim sümme la yücaviruneke fîha illa kalila
61. Mel’unîne eyne ma sükîfu ühîzu ve kuttilu taktila
62. Sünnetellahi fillezîne halev min kabl ve len tecide li sünnetillahi tebdîla
63. Yes’elüken nasü anis saah kul innema îlmüha îndellah ve ma yüdrîke lealles saat tekunü karîba
64. İnnellahe leanel kafirîne ve eadde lehüm seîyra
65. Halidîne fîha ebeda la yecidune veliyyev ve la nesîyra
66. Yevme tükallebü vücuhühüm fin nari yekulune ya leytena eta’nellahe ve eta’ner rasula
67. Ve kalu rabbena inna eta’na sadetena ve küberaena fe edallunes sebîla
1. ayet: Ey Peygamber, Allah’tan sakın, kafirlere ve münafıklara itaat etme. Şüphesiz Allah, bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.
2. ayet: Sana Rabbinden vahyedilene uy. Şüphesiz Allah, yaptıklarınızdan haberdardır.
3. ayet: Allah’a tevekkül et; vekil olarak Allah yeter.
4. ayet: Allah, bir adamın kendi (göğüs) boşluğu içinde iki kalp kılmadı ve kendilerini annelerinize benzeterek yemin konusu yaptığınız (zıharda bulunduğunuz) eşlerinizi sizin anneleriniz yapmadı, evlatlıklarınızı da sizin (öz) çocuklarınız saymadı. Bu, sizin (yalnızca) ağzınızla söylemenizdir. Allah ise, hakkı söyler ve (doğru olan) yola yöneltip-iletir.
5. ayet: Onları (evlat edindiklerinizi) babalarına nisbet ederek çağırın; bu, Allah Katında daha adildir. Eğer babalarını bilmiyorsanız artık onlar, dinde sizin kardeşleriniz ve dostlarınızdır. Hata olarak yaptıklarınızda ise, sizin için bir sakınca (bir vebal) yoktur. Ancak kalplerinizin kasıt gözeterek (taammüden) yaptıklarınızda vardır. Allah, bağışlayandır, esirgeyendir.
6. ayet: Peygamber, mü’minler için kendi nefislerinden daha evladır ve onun zevceleri de onların anneleridir. Rahim sahipleri (akrabalar) de, Allah’ın Kitab’ında birbirlerine öteki mü’minlerden ve muhacirlerden daha yakındır. Ancak dostlarınıza maruf üzere yapacaklarınız başka; bunlar Kitap’ta yazılmış bulunmaktadır.
7. ayet: Hani Biz peygamberlerden kesin sözlerini almıştık; senden, Nuh’tan, İbrahim’den, Musa’dan ve Meryem oğlu İsa’dan. Biz onlardan sapasağlam bir söz almıştık.
8. ayet: Doğru olanlara doğruluk (ve bağlılık)larını (Allah’ın) sorması için. Kafirlere ise acı bir azap hazırlamıştır.
9. ayet: Ey iman edenler, Allah’ın üzerinizdeki nimetini hatırlayın. Hani size ordular gelmişti; böylece Biz de onların üzerine, bir rüzgar ve sizin görmediğiniz ordular göndermiştik. Allah, yaptıklarınızı görendir.
10. ayet: Hani onlar, size hem üstünüzden, hem alt tarafınızdan gelmişlerdi; gözler kaymış, yürekler hançereye gelip dayanmıştı ve siz Allah hakkında (birtakım) zanlarda bulunuyordunuz.
11. ayet: İşte orada, iman edenler, sınanmış ve şiddetli bir sarsıntıyla sarsıntıya uğratılmışlardı.
12. ayet: Hani, münafık olanlar ve kalplerinde hastalık bulunanlar: “Allah ve Resulü, bize boş bir aldanıştan başka bir şey vadetmedi” diyorlardı.
13. ayet: Onlardan bir grup da hani şöyle demişti: “Ey Yesrib (Medine) halkı, artık sizin için (burada) kalacak yer yok, şu halde dönün.” Onlardan bir topluluk da: “Gerçekten evlerimiz açıktır” diye Peygamberden izin istiyordu; oysa onlar(ın evleri) açık değildi. Onlar yalnızca kaçmak istiyorlardı.
14. ayet: Eğer onlara (şehrin her) yanından girilseydi sonra da kendilerinden fitne (karışıklık çıkarmaları) istenmiş olsaydı, hiç şüphesiz buna yanaşır ve bunda pek az (zaman) dışında (kararsız) kalmazlardı.
15. ayet: Oysa andolsun, daha önce ‘arkalarını dönüp kaçmayacaklarına’ dair Allah’a söz vermişlerdi; Allah’a verilen söz (ahid) ise, (ağır bir) sorumluluktur.
16. ayet: De ki: “Eğer ölümden veya öldürülmekten kaçıyorsanız, kaçış size kesin olarak bir yarar sağlamaz; böyle olsa bile, pek az (bir zaman) dışında metalanıp-yararlandırılmazsınız.”
17. ayet: De ki: “Size bir kötülük isteyecek olsa sizi Allah’tan koruyacak, veya size bir rahmet isteyecek olsa (buna engel olacak) kimdir?” Onlar, kendileri için Allah’ın dışında ne bir veli, ne bir yardımcı bulamazlar.
18. ayet: Gerçekten Allah, içinizden alıkoyanları ve kardeşlerine: “Bize gelin” diyenleri bilir. Bunlar, pek azı dışında zorlu-savaşlara gelmezler.
19. ayet: (Geldiklerinde de) Size karşı ‘cimri ve bencildirler.’ Şayet korku gelecek olsa, ölümden dolayı üstüne baygınlık çökmüş kimseler gibi gözleri dönerek sana bakmakta olduklarını görürsün. Korku gidince, hayra karşı oldukça düşkünlük göstererek sizi keskin dilleriyle (eleştirip inciterek) karşılarlar. İşte onlar iman etmemişlerdir; böylece Allah onların yaptıklarını boşa çıkarmıştır. Bu Allah’a göre pek kolaydır.
20. ayet: Onlar (münafıklar, düşman) birliklerinin gitmediklerini sanıyorlardı. Eğer (askeri) birlikler gelecek olsa, çölde bedevi-Araplar arasında olup sizin haberlerinizi (ordan) sormayı cidden arzu ediyorlardı. Fakat içinizde olsalardı ancak pek az savaşırlardı.
21. ayet: Andolsun, sizin için, Allah’ı ve ahiret gününü umanlar ve Allah’ı çokça zikredenler için Allah’ın Resûlü’nde güzel bir örnek vardır.
22. ayet: Mü’minler (düşman) birliklerini gördükleri zaman ise (korkuya kapılmadan) dediler ki: “Bu, Allah’ın ve Resûlü’nün bize vadettiği şeydir; Allah ve Resûlü doğru söylemiştir.” Ve (bu,) yalnızca onların imanlarını ve teslimiyetlerini arttırdı.
23. ayet: Mü’minlerden öyle erkek-adamlar vardır ki- Allah ile yaptıkları ahide sadakat gösterdiler; böylece onlardan kimi adağını gerçekleştirdi, kimi beklemektedir. Onlar hiçbir değiştirme ile (sözlerini) değiştirmediler.
24. ayet: Çünkü Allah, (sözüne bağlı kalıp doğru olan) sadıkları sadakatlerinden dolayı mükafaatlandıracak, münafıkları da dilerse azaplandıracak veya tevbe (nasib edip tevbe)lerini kabul edecektir. Şüphesiz Allah, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.
25. ayet: Allah, inkar edenleri kin ve öfkeleriyle geri çevirdi, onlar hiçbir hayra varamadılar. Savaşta Allah (yardımcı ve zafer nasib edici olarak) mü’minlere yetti. Allah çok güçlüdür, üstün ve galib olandır.
26. ayet: Kitap Ehlinden onlara arka çıkanları da kalelerinden indirdi ve onların kalplerine korku düşürdü. Siz (onlardan) bir kısmını öldürüyordunuz, bir kısmını ise esir alıyordunuz.
27. ayet: Ve sizi onların topraklarına, yurtlarına, mallarına ve daha ayak basmadığınız bir yere mirasçı kıldı. Allah, herşeye güç yetirendir.
28. ayet: Ey peygamber, eşlerine söyle: “Eğer siz dünya hayatını ve onun süslü-çekiciliğini istiyorsanız, gelin sizi yararlandırayım ve güzel bir salma tarzıyla sizi salıvereyim.”
29. ayet: “Eğer siz Allah’ı, Resûlü’nü ve ahiret yurdunu istiyorsanız artık hiç şüphesiz Allah, içinizden güzellikte bulunanlar için büyük bir ecir hazırlamıştır.”
30. ayet: Ey peygamberin kadınları, sizden kim açık bir çirkin-utanmazlıkta bulunursa, onun azabı iki kat olarak artırılır. Bu da Allah’a göre pek kolaydır.
31. ayet: Ama sizden kim Allah’a ve Resûlü’ne gönülden -itaat eder ve salih bir amelde bulunursa, ona ecrini iki kat veririz. Ve Biz ona üstün bir rızık da hazırlamışızdır.
32. ayet: Ey peygamberin kadınları, siz kadınlardan herhangi biri (gibi) değilsiniz; eğer sakınıyorsanız, artık sözü çekicilikle söylemeyin ki, sonra kalbinde hastalık bulunan kimse tamah eder. Sözü maruf bir tarzda söyleyin.
33. ayet: Evlerinizde vakarla-oturun (evlerinizi karargah edinin), ilk cahiliye (kadınları)nın süslerini açığa vurması gibi, siz de süslerinizi açığa vurmayın; namazı dosdoğru kılın, zekatı verin, Allah’a ve elçisine itaat edin. Ey Ehl-i Beyt, gerçekten Allah, sizden kiri (günah ve çirkinliği) gidermek ve sizi tertemiz kılmak ister.
34. ayet: Evlerinizde okunmakta olan Allah’ın ayetlerini ve hikmeti hatırlayın. Şüphesiz Allah, latiftir, haberdar olandır.
35. ayet: Şüphesiz, Müslüman erkekler ve Müslüman kadınlar, mü’min erkekler ve mü’min kadınlar, gönülden (Allah’a) itaat eden erkekler ve gönülden (Allah’a) itaat eden kadınlar, sadık olan erkekler ve sadık olan kadınlar, sabreden erkekler ve sabreden kadınlar, saygıyla (Allah’tan) korkan erkekler ve saygıyla (Allah’tan) korkan kadınlar, sadaka veren erkekler ve sadaka veren kadınlar, oruç tutan erkekler ve oruç tutan kadınlar, ırzlarını koruyan erkekler ve (ırzlarını) koruyan kadınlar, Allah’ı çokça zikreden erkekler ve (Allah’ı çokça) zikreden kadınlar; (işte) bunlar için Allah bir bağışlanma ve büyük bir ecir hazırlamıştır.
36. ayet: Allah ve Resûlü, bir işe hükmettiği zaman, mü’min bir erkek ve mü’min bir kadın için o işte kendi isteklerine göre seçme hakkı yoktur. Kim Allah’a ve Resûlü’ne isyan ederse, artık gerçekten o, apaçık bir sapıklıkla sapmıştır.
37. ayet: Hani sen, Allah’ın kendisine nimet verdiği ve senin de kendisine nimet verdiğin kişiye: “Eşini yanında tut ve Allah’tan sakın” diyordun; insanlardan çekinerek Allah’ın açığa vuracağı şeyi kendi nefsinde saklı tutuyordun; oysa Allah, Kendisi’nden çekinmene çok daha layıktı. Artık Zeyd, ondan ilişkisini kesince, Biz onu seninle evlendirdik; ki böylelikle evlatlıklarının kendilerinden ilişkilerini kestikleri (kadınları boşadıkları) zaman, onlarla evlenme konusunda mü’minler üzerine bir güçlük olmasın. Allah’ın emri yerine getirilmiştir.
38. ayet: Allah’ın kendisine farz kıldığı bir şey(i yerine getirme)de peygamber üzerine hiçbir güçlük yoktur. (Bu,) Daha önce gelip geçen (ümmet)lerde Allah’ın bir sünnetidir. Allah’ın emri, takdir edilmiş bir kaderdir.
39. ayet: Ki onlar (o peygamberler) Allah’ın risaletini tebliğ edenler, O’ndan içleri titreyerek-korkanlar ve Allah’ın dışında hiç kimseden korkmayanlardır. Hesap görücü olarak Allah yeter.
40. ayet: Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir; ancak O, Allah’ın Resûlü ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah, herşeyi bilendir.
41. ayet: Ey iman edenler, Allah’ı çokça zikredin.
42. ayet: Ve O’nu sabah ve akşam tesbih edin.
43. ayet: O’dur ki, sizi karanlıklardan nura çıkarmak için size rahmet etmekte; melekleri de (size dua etmektedir). O, mü’minleri çok esirgeyicidir.
44. ayet: O’na kavuşacakları gün, onların dirlik temennileri: “Selam”dır. Ve O, onlara üstün bir ecir hazırlamıştır.
45. ayet: Ey Peygamber, gerçekten Biz seni bir şahid, bir müjde verici ve bir uyarıcı olarak gönderdik.
46. ayet: Ve Kendi izniyle Allah’a çağıran ve nur saçan bir çerağ olarak (gönderdik).
47. ayet: Mü’minlere müjde ver; gerçekten onlar için Allah’tan büyük bir fazl vardır.
48. ayet: Kafirlere ve münafıklara itaat etme, eziyetlerine aldırma ve Allah’a tevekkül et. Vekil olarak Allah yeter.
49. ayet: Ey iman edenler, mü’min kadınları nikahlayıp sonra onlara dokunmadan boşarsanız, bu durumda sizin için üzerlerine sayacağınız bir iddet yoktur. Artık (hemen) onları yararlandırın (onlara yetecek bir miktar verin) ve güzel bir salma tarzıyla onları salıverin.
50. ayet: Ey Peygamber, gerçekten Biz sana ücretlerini (mehirlerini) verdiğin eşlerini ve Allah’ın sana ganimet olarak verdikleri (savaş esirleri)nden sağ elinin malik olduğu (cariyeler) ile seninle birlikte hicret eden amcanın kızlarını, halanın kızlarını, dayının kızlarını ve teyzenin kızlarını helal kıldık; bir de, kendisini peygambere hibe eden ve peygamberin kendisini almak istediği mü’min bir kadını da, -mü’minler için olmaksızın yalnızca sana has olmak üzere- (senin için helal kıldık). Biz, kendi eşleri ve sağ ellerinin malik olduğu (cariyeleri) konusunda onlar (mü’minler) üzerine neyi farz kıldığımızı bildik (size bildirdik). Böylelikle senin için hiçbir güçlük olmasın. Allah çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.
51. ayet: Onlardan dilediğini geri bırakır, dilediğini de yanına alıp-barındırabilirsin; ayrıldıklarından, istek duyduklarına (dönmende) senin için bir sakınca yoktur. Onların gözlerinin aydınlanıp hüzne kapılmamalarına ve kendilerine verdiğinle hepsinin hoşnut olmalarına en yakın (en uygun) olan budur. Allah, kalplerinizde olanı bilir. Allah bilendir, halimdir.
52. ayet: Bundan sonra (başka) kadınlar ve bunları başka eşlerle değiştirmek -güzellikleri senin hoşuna gitse bile- sana helal olmaz; ancak sağ elinin malik olduğu (cariyeler) başka. Allah herşeyi gözetleyip denetleyendir.
53. ayet: Ey iman edenler (rastgele) Peygamberin evlerine girmeyin, (Bir başka iş için girmişseniz ille de) yemek vaktini beklemeyin. (Ama yemeğe) çağrıldığınız zaman girin, yemeği yiyince dağılın ve (uzun) söze dalmayın. Gerçekten bu, peygambere eziyet vermekte ve o da sizden utanmaktadır; oysa Allah, hak (kı açıklamak)tan utanmaz. Onlardan (peygamberin eşlerinden) bir şey isteyeceğiniz zaman, perde arkasından isteyin. Bu, sizin kalpleriniz için de, onların kalpleri için de daha temizdir. Allah’ın Resûlü’ne eziyet vermeniz ve ondan sonra eşlerini nikahlamanız size ebedi olarak (helal) olmaz. Çünkü böyle yapmanız, Allah Katında çok büyük (bir günah)tır.
54. ayet: Bir şeyi açığa vursanız da, saklı tutsanız da; şüphesiz Allah, herşeyi bilici olandır.
55. ayet: Onlar için babaları, oğulları, kardeşleri, erkek kardeşlerinin oğulları, kız kardeşlerinin oğulları, kadınları ve sağ ellerinin malik olduğu (cariyeleri) hakkında bir sakınca yoktur. (Ey Müslüman kadınlar) Allah’tan sakının. Şüphesiz Allah, herşeye şahid olandır.
56. ayet: Şüphesiz, Allah ve melekleri Peygambere salat ederler. Ey iman edenler, siz de O’na salat edin ve tam bir teslimiyetle O’na selam verin.
57. ayet: Gerçek şu ki, Allah’a ve elçisine eziyet edenler; Allah, onlara dünyada ve ahirette lanet etmiş ve onlar için aşağılatıcı bir azap hazırlanmıştır.
58. ayet: Mü’min erkeklere ve mü’min kadınlara irtikab etmedikleri (bir suç) sebebiyle eziyet edenler ise, gerçekten bir iftira ve açık bir günah yüklenmişlerdir.
59. ayet: Ey Peygamber, eşlerine, kızlarına ve mü’minlerin kadınlarına dış elbiselerinden (cilbablarından) üstlerine giymelerini söyle; onların (özgür ve iffetli) tanınması ve eziyet görmemeleri için en uygun olan budur. Allah, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.
60. ayet: Andolsun, eğer münafıklar, kalplerinde hastalık bulunanlar ve şehirde kışkırtıcılık yapan (yalan haber yayan)lar (bu tutumlarına) bir son vermeyecek olurlarsa, gerçekten seni onlara saldırtırız, sonra orada seninle pek az (bir süre) komşu kalabilirler.
61. ayet: Lanete uğratılmışlar olarak; nerede ele geçirilseler yakalanırlar ve öldürüldükçe (sürekli) öldürülürler.
62. ayet: (Bu,) Daha önceden gelip-geçenler hakkında (uygulanan) Allah’ın sünnetidir. Allah’ın sünnetinde kesin olarak bir değişiklik bulamazsın.
63. ayet: İnsanlar, sana kıyamet-saatini sorarlar; de ki: “Onun bilgisi yalnızca Allah’ın Katındadır.” Ne bilirsin; belki kıyamet-saati pek yakın da olabilir.
64. ayet: Gerçekten Allah, kafirleri lanetlemiş ve onlar için ‘çılgın bir ateş’ hazırlamıştır.
65. ayet: Orda ebedi olarak kalıcıdırlar. Onlar ne bir veli, ne bir yardımcı bulamayacaklardır.
67. ayet: Ve dediler ki: “Rabbimiz, gerçekten biz, efendilerimize ve büyüklerimize itaat ettik, böylece onlar bizi yoldan saptırmış oldular.”
68. ayet: “Rabbimiz, onlara azaptan iki katını ver ve büyük bir lanet ile lanet et.”
69. ayet: Ey iman edenler, Musa’ya eziyet edenler gibi olmayın; ki sonunda Allah onu, demekte olduklarından temize çıkardı. O, Allah Katında vecihti.
70. ayet: Ey iman edenler, Allah’tan sakının ve sözü doğru söyleyin.
71. ayet: Ki O ( Allah), amellerinizi ıslah etsin ve günahlarınızı bağışlasın. Kim Allah’a ve elçisine itaat ederse, artık o en büyük kurtuluşla kurtulmuştur.
72. ayet: Gerçek şu ki, Biz emanetleri göklere, yere ve dağlara sunduk da onlar bunu yüklenmekten kaçındılar ve ondan korkuya kapıldılar; onu insan yüklendi. Çünkü o, çok zalim, çok cahildir.
73. ayet: Şundan ki: Allah, münafık erkekleri ve münafık kadınları, müşrik erkekleri ve müşrik kadınları azaplandıracak; mü’min erkeklerin ve mü’min kadınların tevbesini kabul edecektir. Allah çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.
Ahzab Suresinin Fazileti
Ahzab Suresi fazileti, okunması durumunda dünya ve ahirette kişiye pek çok faydasının olduğu Ahzab suresi ile ilgili Resulullah Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyurmuştur: ‘’Her kim Ahzab suresini okursa ve ailesine ve emri altındakilere öğretirse, Allah’u Teala o kişiyi kabir azabından korur.’’(Ebu Suud Tefsiri, 7/119)
Ahzab Suresi Dinle
https://www.youtube.com/watch?v=Z324j6iiYNQ
Bu yazımızda size faydalı olabilir. Lütfen okuyun:
En’am Suresi, kelime anlamı olarak; keçi, koyun, sığır ve deve cinsini kapsayan ifadeye En’am denir. Kutsal kitabın indirildiği dönemde hayvan kesme ile ilgili Arapların var olan gelenekleri hakkında bilgi verdiği için bu sureye En’am denilmiştir. 165 ayetten oluşan sure Kur’an-ı Kerim’in 6. Suresidir. Çok büyük bir bölümü Mekke’de indirilen bu surenin 91., 92., 93., 151., 152., ve 153. Ayetleri Medine’de nazil olmuştur.
Allah’a iman ettiği için, inanmayanların kötü sözlerine maruz kalan müminlerin, bu durum karşısında sabırlı ve metin olmalarını, insanların yapmakta olduklarından Yaradan’ın haberdar olduğunu bildirmektedir. Müslümanların hakiki dost ve yardımcısının Yüce Allah olduğu, sadece ondan yardım istenmesi gerektiği anlatılır. Ayrıca Allah yoluna iman edenlerin zinanın her türlüsünden uzak durmaları emredilmektedir. Dünya hayatında iyi amel işleyenlerin ahirette bunun misliyle mükafatlandırılacakları, günah işleyenlerinde de misliyle cezalandırılacakları bahsedilen bir diğer konudur.
En’am Suresinin Okunuşu
En’am suresinin okunuşu şöyledir;
Bismillahirrahmanirrahim.
1. Elehumdu lillahillezî halekas semavati vel erda ve cealez zulumati ven nur summellezîne keferu bi rabbihim ya’dilun
2. Huvellezî halekakum min tîynin summe kada ecela ve ecelum musemmen îndehu summe entum temterun
3. Ve huvellahu fis semavati ve fil ard ya’lemu sirrakum ve cehrakum ve ya’lemu ma teksibun
4. Ve ma te’tîhim min ayetim min ayati rabbihim illa kanu anha mu’ridîyn
5. Fe kad kezzebu bil hakkî lemma caehum fe sevfe ye’tîhim embau ma kanu bihî yestehziun
6. E lem yerav kem ehlekna min kablihim min karnim mekkennahum fil erdî ma lem numekkil lekum ve erselnes semae aleyhim midrara ve cealnel enhara tecrî min tahtihim fe ehleknahum bi zunubihim ve enşe’na mim ba’dihim karnen aharîn
7. Ve lev nezzelna aleyke kitaben fî kîrtasin fe lemessuhu bi eydîhim le kalellezîne keferu in haza illa sîhrum mubîn
8. Ve kalu lev la unzile aleyhi melek ve lev enzelna melekel lekudîyel emru summe la yunzarun
9. Ve lev cealnahu melekel le cealnahu raculev ve lelebesna aleyhim ma yelbisun
10. Ve le kadistuhzie bi rusulim min kablike fe haka billezîne sehîru minhum ma kanu bihî yestehziun
11. Kul sîru fil erdî summenzuru keyfe kane akîbetul mukezzibîn
12. Kul li mem ma fis semavati vel ard kul lillah ketebe ala nefsihir rahmeh le yecmeannekum ila yevmil kîyameti la raybe fîh ellezîne hasiru enfusehum fe hum la yu’minun
13. Ve lehu ma sekene fil leyli ven nehar ve huves semîul alîm
14. Kul e ğayrallahi ettehîu veliyyen fatîris semavati vel erdî ve huve yut’îmu ve la yut’am kul innî umirtu en ekune evvele men esleme ve la tekunenne minel muşrikîn
15. Kul innî ehafu in asaytu rabbî azabe yevmin azîym
16. Mey yusraf anhu yevmeizin fe kad rahîmeh ve zalikel fevzul mubîn
17. Ve iy yemseskellahu bi durrin fe la kaşife lehu illa hu ve iy yemseske bi hayrin fe huve ala kulli şey’in kadîr
18. Ve huvel kahiru fevka îbadih ve huvel hakîmul habîr
19. Kul eyyu şey’in ekberu şehadeh kulillahu şehîdum beynî ve beynekum ve uhîye ileyye hazel kur’anu li unzirakum bihî ve mem belağ e innekum le teşhedune enne meallahi aliheten uhra kul la eşhed kul innema huve ilahuv vahîduv ve innenî berîum mimma tuşrikun
20. Ellezîne ateynahumul kitabe ya’rifunehu kema ya’rifune ebnaehum ellezîne hasiru enfusehum fe hum la yu’minun
21. Ve men azlemu kmimmeniftera alellahi keziben ev kezzebe bi ayatih innehu la yuflihuz zalimun
23. Summe lem tekun fitnetuhum illa en kalu vallahi rabbina ma kunna muşrikîn
24. unzur keyfe kezebu ala enfusihim ve dalle anhum ma kanu yefterun
25. Ve minhum mey yestemiu ileyk ve cealna ala kulubihim ekinneten ey yefkahuhu ve fî azanihim vakra ve iy yerav kulle ayetil la yu’minu biha hatta iza cauke yucadiluneke yekulullezîne keferu in haza illa esatîyrul evvelîn
26. Ve hum yenhevne anhu ve yen’evne anh ve iy yuhlikune illa enfusehum ve ma yeş’urun
27. Ve lev tera iz vukîfu alen nari fe kalu ya leytena nuraddu ve la nukezzibe bi ayati rabbina ve nekune minel mu’minîn
28. Bel bedalehum ma kanu yuhfune min kabl ve lev ruddu le adu lima nuhu anhu ve innehum le kazibun
29. Ve kalu in hiye illa hayatuned dunya ve ma nahnu bi meb’usîn
30. Ve lev tera iz vukîfu ala rabbihim kale e leyse haza bil hakk kalu bela ve rabbina kale fe zukul azabe bima kuntum tekfurun
31. Kad hasirallezîne kezzebu bi likaillah hatta iza caethumus saatu bağteten kalu ya hasratena ala ma ferratna fîha ve hum yahmilune evzarahum ala zuhurihim e la sae ma yezirun
32. Ve mel hayatud dunya illa leîbuv ve lehv ve leddarul ahîratu hayrul lillezîne yettekun e fe la ta’kîlun
33. Kad na’lemu innehu le yahzunukellezî yekulune fe innehum la yukezzibuneke ve lakinnez zalimîne bi ayatillahi yechadun
34. Ve le kad kuzzibet rusulum min kablike fe saberu ala ma kuzzibu ve uzu hatta etahum nasruna ve la mubeddile li kelimatillah ve le kad caeke min nebeil murselîn
35. Ve in kane kebura aleyke î’raduhum fe inisteta’te en tebteğîye nefekan fil erdî ev sullemen fis semai fe te’tiyehum bi ayeh ve lev şaellahu le cemeahum alel huda fe la tekunenne minel cahilîn
36. İnnema yestecîbullezîne yesmeun vel mevta yeb’asuhumullahu summe ileyhi yurceun
37. Ve kalu lev la nuzzile aleyhi ayetum mir rabbih kul innellahe kadirun ala ey yunezzile ayetev ve lakinne ekserahum la ya’lemun
38. Ve ma min dabbetin fil erdî ve la tairiy yetîyru bi cenahayhi illa umemun emsalukum ma ferratna fil kitabi min şey’in summe ila rabbihim yuhşerun
39. Vellezîne kezzebu bi ayatina summuv ve bukmun fiz zulumat mey yeşeillahu yudlilh ve mey yeşe’yec’alhu ala sîratîm mustekîym
40. Kul eraeytekum in etakum azabullahi ev etetkumus saatu e ğayrallahi ted’un in kuntum sadikîyn
41. Bel iyyahu ted’une fe yekşifu ma ted’une ileyhi in şae ve tenzevne ma tuşrikun
42. Ve le kad erselna ila umemim min kablike fe ehaznahum bil be’sai ved darrai leallehum yetedarraun
43. Fe lev la iz caehum be’suna tedarrau ve lakin kaset kulubuhum ve zeyyene lehumuş şeytanu ma kanu ya’melun
44. Felemma nesu ma zukkiru bihî fetahna aleyhim ebvabe kulli şey’ hatta iza ferihu bima utu ehaznahum bağteten fe iza hum mublisun
45. Fe kutîa dabirul kavmillezîne zalemu vel hamdu lillahi rabbil alemîn
46. Kul eraeytum in ehazellahu sem’akum ve ebsarakum ve hateme ala kulubikum men ilahun ğayrullahi ye’tîkum bih unzur keyfe nusarriful ayati summe hum yasdifun
47. Kul eraeytekum in etakum azabullahi bağteten ev cehraten hel yuhleku illel kavmuz zalimun
48. Ve ma nursilul murselîne illa mubeşşirîne ve munzirîn fe men amene ve asleha fe la havfun aleyhim ve la hum yahzenun
49. Vellezîne kezzebu bi ayatina yemessuhumul azabu bi ma kanu yefukun
50. Kul la ekulu lekum îndî hazainullahi ve la a’lemul ğaybe ve la ekulu lekum innî melek in ettebiu illa ma yuha ileyy kul hel yestevil a’ma vel besîyr e fe la tetefekkerun
51. Ve enzir bihillezîne yehafune ey yuhşeru ila rabbihim leyse lehum min dunihî veliyyuv ve la şefîul leallehum yettekun
52. Ve la tatrudillezîne yed’une rabbehum bil ğadati vel aşiyyi yurîdune vecheh ma aleyke min hîsabihim min şey’iv ve ma min hîsabike aleyhim min şey’in fe tatrudehum fe tekune minez zalimîn
53. Ve kezalike fetenna ba’dahum bi ba’dîl li yekulu e haulai mennellahu aleyhim mim beynina e leysellahu bi a’leme biş şakirîn
54. Ve iza caekellezîne yu’minune bi ayatina fe kul selamun aleykum ketebe rabbukum ala nefsihir rahmete ennehu men amile minkum suem bi cehaletin summe tabe mim ba’dihî ve asleha fe ennehu ğafurur rahîym
55. Ve kezalike nufessîlul ayati ve li testebîne sebîlul mucrimîn
56. Kul innî nuhîtu en a’budellezîne ted’une min dunillah kul la ettebiu ehvaekum kad daleltu izev ve ma ene minel muhtedîn
57. Kul innî ala beyyinetim mir rabbî ve kezzebtum bih ma îndî ma testa’cilune bih inil hukmu illa lillah yekussul hakka ve huve hayrul fasîlîn
58. Kul lev enne îndî ma testa’cilune bihî le kudiyel emru beynî ve beynekum vallahu a’lemu biz zalimîn
59. Ve îndehu mefatihul ğaybi la ya’lemuha illa hu ve ya’lemu ma fil berri vel bahr ve ma teskutu miv verakatin illa ya’lemuha ve la habbetin fî zulumatil erdî ve la ratbiv ve la yavisin illa fî kitabim mubîn
60. Ve huvellezî yeteveffakum bil leyli ve ya’lemu ma cerahtum bin nehari summe yeb’asukum fîhi li yukda ecelum musemma summe ileyhi merciukum summe yunebbiukum bi ma kuntum ta’melun
61. Ve huvel kahiru fevka îbadihî ve yursilu aleykum hafezah hatta iza cae ehadekumul mevtu teveffethu rusuluna ve hum la yuferritun
62. Summe ruddu ilellahi mevlahumul hakk e la lehul hukmu ve huve esraul hasibîn
63. Kul mey yuneccîkum min zulumatil berri vel bahri ted’unehu tedarruav ve hufyeh le in encana min hazihî le nekunenne mineş şakirîn
64. Kulillahu yuneccîkum minha ve min kulli kerbin summe entum tuşrikun
65. Kul huvel kadiru ala ey yeb’ase aleykum azabem min fevkîkum ev min tahti erculikum ev yelbisekum şiyeav ve yuzîka ba’dakum be’se ba’d unzur keyfe nusarriful ayati leallehum yefkahun
66. Ve kezzebe bihî kavmuke ve huvel hakk kul lestu aleykum bi vekîl
67. Li kulli nebeim mustekarruv ve sevfe ta’lemun
68. Ve iza raeytellezîne yehudune fî ayatina fe a’rîd anhum hatta yehudu fî hadîsin ğayrih ve imma yunsiyennekeş şeytanu fe la tak’ud ba’dez zikra meal kavmiz zalimîn
69. Ve ma alellezîne yettekune min hîsabihim min şey’iv ve lakin zikra leallehum yettekun
70. Ve zerillezînettehazu dînehum leîbev ve lehvev ve ğarrathumul hayatud dunya ve zekkir bihî en tubsele nefsum bima kesebet leyse leha min dunillahi veliyyuv ve la şefiy’ ve in ta’dil kulle adlil la yu’haz minha ulaikellezîne ubsilu bima kesebu lehum şerabum min hamîmiv ve azabun elîmum bima kanu yekfurun
71. Kul e ned’u min dunillahi ma la yenfeuna ve la yedurruna ve nuraddu ala a’kabina ba’de iz hedanellahu kellezistehvethuş şeyatîynu fil erdî hayrane lehu ashabuy yed’unehu ilel hude’tina kul inne hudellahi huvel huda ve umirna li nuslime li rabbil alemîn
72. Ve en ekîymus salate vettekuh ve huvellezî ileyhi tuhşerun
73. Ve huvellezî halekas semavati vel erda bil hakk ve yevme yekulu kun fe yekun kavluhul hakk ve lehul mulku yevme yunfehu fis sur alimul ğaybi veş şehadeh ve huvel hakîmul habîr
74. Ve iz kale ibrahîmu li ebîhi azera etettehîzu asnamen aliheh innî erake ve kavmeke fî dalalim mubîn
75. Ve kezalike nurî ibrahîme melekutes semavati vel erdî ve li yekune minel mukînîn
76. Felemma cenne aleyhil leylu raa kevkeba kale haza rabbî felemma efele kale la uhîbbul afilîn
77. Felemma rael kamera baziğan kale haza rabbî felemma efele kale leil lem yehdinî rabbî le ekunenne minel kavmid dallîn
78. Felemma raeş şemse baziğaten kale haza rabbî haza ekber felemma efelet kale ya kavmi innî berîum mimma tuşrikun
79. İnnî veccehtu vechiye lillezî fetaras semavati vel erda hanîfev ve ma ene minel muşrimîn
80. Ve haccehu kavmuh kale e tuhaccunnî fillahi ve kad hedan ve la ehafu ma tuşrikune bihî illa ey yeşae rabbî şey’a vesia rabbî kulle şey’in îlma e fe la tetezekkerun
81. Ve keyfe ehafu ma eşraktum ve la tehafune ennekum eşraktum billahi ma lem yunezzil bihî aleykum sultana fe eyyul ferîkayni ehakku bil emn in kuntum ta’lemun
82. Ellezîne amenu ve lem yelbisu îmanehum bi zulmin ulaike lehumul emnu ve hum muhtedun
83. Ve tilke huccetuna ateynaha ibrahîme ala kavmih nefeu deracatim men neşa’ inne rabbeke hakîmun alîm
84. Ve vehebna lehu ishaka ve ya’kub kullen hedeyna ve nuhan hedeyna min kablu ve min zurriyyetihî davude ve suleymane ve eyyube ve yusufe ve musa ve harun ve kezalike neczil muhsinîn
85. Ve zekeriyya ve yahya ve îysa ve ilyas kullum mines salihîyn
86. Ve ismaîyle vel yesea ve yunuse ve luta ve kullen faddalna alel alemîn
87. Ve min abaihim ve zurriyyatihim ve îhvanihim vectebeyna hum ve hedeynahum ila sîratîm mustekîym
88. Zalike hudellahi yehdî bihî mey yeşau min îbadih ve lev eşraku le habita anhum ma kanu ya’melun
89. ulaikellezîne ateynahumul kitabe vel hukme ven nubuvveh fe iy yekfur biha haulai fe kad vekkelna biha kavmel leysu biha bi kafirun
90. ulaikellezîne hedellahu fe bi hudahumuktedih kul la es’elukum aleyhi ecra in huve illa zikra lil alemîn
91. Ve ma kaderullahe hakka kadrihî iz kalu ma enzelellahu ala beşerim min şey’ kul men enzelel kitabellezî cae bihî musa nurav ve hudel lin nasi tec’alunehu karatîyse tubduneha ve tuhfune kesîra ve ullimtum ma lem ta’lemu entum ve la abaukum kulillahu summe zerhum fî havdîhum yel’abun
92. Ve haza kitabun enzelnahu mubarakum musaddikullezî beyne yedeyhi ve li tunzira ummel kura ve men havleha vellezîne yu’minune bil ahîrati yu’minune bihî ve hum ala salatihim yuhafizun
93. Ve men azlemu mimmeniftera alellahi keziben ev kale uhîye ileyye ve lem yuha ileyhi şey’uv ve men kale seanzilu misle ma enzelellah ve le v tera iziz zalimune fî ğameratil mevti vel melaiketu basitu eydîhim ahricu enfusekum elyevme tuczevne azabel huni bi ma kuntum tekulune alellahi ğayral hakkî ve kuntum an ayatihî testekbirun
94. Ve le kad ci’tumuna furada kema halaknakum evvele merrativ ve teraktum ma havvelnakum verae zuhurikum ve ma nera meakum şufeaekumullezîne zeamtum ennehum fîkum şuraka’ le kad tekattaa beynekum ve dalle ankum ma kuntum tez’umun
95. İnnellahe falikul habbi ven neva yuhricul hayye minel meyyiti ve muhricul meyyiti minel hayy zalikumullahu fe enna tu’fekun
96. Falikul îsbah ve cealel leyle sekenev veş şemse vel kamera husbana zalike takdîrul azîzil alîm
97. Ve huvellezî ceale lekumun nucume li tehtedu biha fî zulumatil berri vel bahr kad fassalnel ayati li kavmiy ya’lemun
98. Ve huvellezî enşeekum min nefsiv vahîdetin fe mustekarruv ve mustevda’ kad fassalnel ayati li kavmiy yefkahun
99. Ve huvellezî enzele mines semai maa fe ahracna bihî nebate kulli şey’in fe ahracna minhu hadîran nuhricu minhu habbem muterakiba veminen nahli min tal’iha kînvanun daniyetuv ve cennatim min a’nabiv vez zeytune ver rummane muştebihev ve ğayra muteşabih unzuru ila semerihî iza esmera ve yen’îh inne fî zalikum le ayatil li kavmiy yu’minun
100. Ve cealu lillahi şurakael cinne ve halekahum ve haraku lehu benîne ve benatim bi ğayri îlm subhanehu ve teala amma yesîfun
101. Bedrîus semavati vel ard enna yekunu lehu veleduv ve lem tekul lehu sahîbeh ve haleka kulle şey’ ve huve bi kulli şey’in alîm
102. Zalikumullahu rabbukum la ilahe illa hu haliku kulli şey’in fa’buduh ve huve ala kulli şey’iv vekîl
103. La tudrikuhul ebsaru ve huve yudrikul ebsar ve huvel latîyful habîr
104. Kad caekum besairu mir rabbikum fe men ebsara fe li nefsih ve men amiye fe aleyha ve ma ene aleykum bi hafîyz
105. Ve kezalike nusarriful ayati ve li yekulu deraste ve li nubeyyinehu li kavmiy ya’lemun
106. İttebî’ ma uhîye ileyke mir rabbik la ilahe illa hu ve a’rîd anil muşrikîn
107. Ve lev şaellahu ma eşraku ve ma cealnake aleyhim hafîyza ve ma ente aleyhim bi vekîl
108. Ve la tesubbullezîne yed’une min dunillahi fe yesubbullahe advem bi ğayri îlm kezalike zeyyenna likulli ummetin amele0hum summe ila rabbihim merciuhum fe yunebbiuhum bi ma kanu ya’melun
109. Ve askemu billahi cehde eymanihim le in caethum ayetul le yu’minunne biha kul innemel ayatu îndellahi ve ma yuş’îrukum enneha iza caet la yu’minun
110. Ve nukallibu ef’idetehum ve ebsarahum kema lem yu’minu bihî evvele merrativ ve nezeruhum fî tuğyanihim ya’mehun
111. Ve lev ennena nezzelna ileyhimul melaikete ve kelemmehumul mevta ve haşerna aleyhim kulle şey’in kubulem ma kanu li yu’minu illa ey yeşaellahu ve lakinne ekserahum yechelun
112. Ve kezalike cealna li kulli nebiyyin aduvven şeyatîynel insi vel cinni yuhîy ba’duhum illa ba’dîn zuhrufel kavli ğurura ve lev şae rabbuke ma fealuhu fezerhum ve ma yefterun
113. Ve li tesğa ileyhi ef’idetullezîne la yu’minune bil ahîrati ve li yerdavhu ve li yakterifu ma hum mukterifun
114. E fe ğayrallahi ebteğîy hakamev ve huvellezî enzele ileykumul kitabe mufassala vellezîne ateynahumul kitabe ya’lemune ennehu munezzelum mir rabbike bil hakkî fe la tekunenne minel mumterîn
115. Ve temmet kelimetu rabbike sîdkav ve adla la mubeddile li kelimatih ve huves semîul alîm
116. Ve in tutî’eksera men fil erdî yudîlluke an sebîlillah iy yettebiune illez zanne ve in hum illa yahrusun
117. İnne rabbeke huve a’lemu mey yedîllu an sebîlil ve huve a’lemu bil muhtedîn
118. Fe kulu mimma zukirasmullahi aleyhi in kuntum bi ayatihî mu’minîn
119. Ve malekum ella te’kulu mimma zukirasmullahi aleyhi ve akd fassale lekum ma harrame aleykum illa madturirtum ileyh ve inne kesîral le yudîllune bi ehvaihim bi ğayri îlm inne rabbeke huve a’lemu bil mu’tedîn
120. Ve zeru zahiral ismi ve batîneh innellezîne yeksibunel isme seyuczevne bima kanu yakterifun
121. Ve la te’kulu mimma lem yuzkerismullahi aleyhi ve innehu lefîsk ve inneş şeyatîyne le yuhune ila evliyaihim li yucadilukum ve in eta’tumuhum innekum le muşrikun
122. E ve men kane meyten fe ahyeynahu ve cealna lehu nuray yemşî bihî fin nasi ke mem meseluhu fiz zulumati leyse bi haricim minha kezalike zuyyine lil kafirîne ma kanu ya’melun
123. Ve kezalike cealna fî kulli karyetin ekabira mucrimîha li yemkuru fîha ve ma yemkurune illa bi enfusihim ve ma yeş’urun
124. Ve iza caethum ayetun kalu len nu’mine hatta nu’ta misle ma utiye rusulullah Allahu a’lemu haysu yec’alu risaleteh seyusîybullezîne ecramu sağarun îndellahi ve azabun şedîdum bima kanu yemkurun
125. Fe mey yuridillahu ey yehdiyehu yeşrah sadrahu lil islam ve mey yurid ey yudîlehu yec’al sadrahu dayyikan haracen ke ennema yessa’adu fis sema’ kezalike yec’alullahur ricse alellezîne la yu’minun
126. Ve haza sîratu rabbike mustekîyma kad fessalnel ayati li kavmiy yezzekkerun
128. Ve yevme yahşuruhum cemîa ya ma’şeral cinni kadisteksertum minel ins ve kale evliyauhum minel insi rabbenestemtea ba’duna bi ba’dîv ve belağna ecelenellezî eccelte lena kalen naru mesvakum halidîne fîha illa ma şaellah inne rabbeke hakîmun alîm
129. Ve kezalike nuvellî ba’daz zalimîne ba’dam bima kanu yeksibun
130. Ya ma’şeral cinni vel insi e lem ye’tikum rusulum minkum yekussune aleykum ayatî ve yunzirunekum likae yevmikum haza kalu şehidna ala enfusina ve ğarrathumul hayatud dunya ve şehîdu ala enfusihim ennehum kanu kafirîn
131. Zalike el lem yekur rabbuke muhlikel kura bi zulmiv ve ehluha ğafilun
132. Ve li kullin deracatum mimma amilu ve ma rabbuke bi ğafilin amma ya’melun
133. Ve rabbukel ğaniyyu zur rahmeh iy yeşa’ yuzhibkum ve yestahlif mim ba’dikum ma yeşau kema enşeekum min zurriyyeti kavmin aharîn
134. İnnema tuadune leativ ve ma entum bi mu’cizîn
135. Kul ve kavmî’melu ala mekanetikum innî amil fe sevfe ta’lemune men tekunu lehu akîbetud dar innehu la yuflihuz zalimun
136. Ve cealu lillahi mimma zerae minel harsi vel en’ami nesîyben fe kalu haza lillahi bi za’mihim ve haza li şurakaina fe ma kane li şurakaihim fe la yesîlu ilellah ve ma kane lillahi fe huve yesîlu ila şurakaihim sae ma yahkumun
137. Ve kezalike zeyyene li kesîrim minel muşrikîne katle evladihim şurakauhum li yurduhum ve li yelbisu aleyhim dînehum ve lev şaellahu ma fealuhu fezerhum ve ma yefterun
138. Ve kalu hazihî en’amuv ve harsun hîcr la yat’amuha illa men neşau bi za’mihim ve en’amun hurrimet zuhuruha ve en’amul la yezkurunesmellahi aleyheftiraen aleyh seyeczîhim bima kanu yefterun
139. Ve kalu ma fî butuni hazihil en’ami halisatul li zukurina ve muharramun ala ezvacina ve iy yekum meyteten fe hum fîhi şuraka’ seyeczîhim vasfehum innehu hakîmun alîm
140. Kad hasirallezîne katelu evladehum sefehem bi ğayri îlmiv ve harramu ma razekahumullahuftiraen alellah kad dallu ve ma kanu muhtedîn
141. Ve huvellezî enşee cennatim ma’ruşativ ve ğayra ma’ruşativ ven nahle vez zer’a muhtelifen ukuluhu vez zeytune ver rummane muteşabihev ve ğayra muteşabih kulu min semerihî iza esmera ve atu hakkahu yevme hasadihî ve la tusrifu innehu la yuhîbbul musrifîn
142. Ve minel en’ami hamuletev ve ferşa kulu mimma razekakumullahu ve la tettebiu hutuvatiş şeytan innehu lekum aduvvum mubîn
143. Semaniyete ezvac mined da’nisneyni ve minel ma’zisneyn kul azzekerayni harrame emil unseyeyn nebiunî bi îlmin in kuntum sadikîyn
144. Ve minel ibilisneyni ve minel bekarisneyn kul azzekerayni harrame emil unseyeyni emmeştemelet aleyhi erhamul unseyeyn em kuntum şuhedae iz vessakumullahu bi haza fe men azlemu mimmeniftera alellahi kezibel li yudîllen nase bi ğayri îlm innellahe la yehdil kavmez zalimîn
145. Kul la ecidu fî ma uhîye ileyye muharramen ala taîmiy yat’amuhu illa ey yekune meyteten ev demem mesfuhan ev lahme hînzîrin fe innehu ricsun ev fiskan uhille li ğayrillahi bih fe menidturra ğayra bağîv ve la adin fe inne rabbeke ğafurur rahîym
146. Ve alellezîne hadu harramna kulle zî zufur ve minel bekari vel ğanemi harramna aleyhim şuhumehuma illa ma hamelet zuhuruhuma evil havaya ev mahteleta bi azm zalike cezeynahum bi bağyihim ve inna lesadikun
147. Fe in kezzebuke fe kur rabbukum zu rahmetiv vasiah ve la yuraddu be’suhu anil kavmil mucrimîn
148. Seyekulullezîne eşraku lev şaellahu ma eşrakna ve la abauna ve la harramna min şey’ kezalike kezzebellezîne min kablihim hatta zaku be’sena kul hel îndekum min îlmin fe tuhricuhu lena in tettebiune illez zanne ve in entum illa tahrusun
149. Kul fe lillahil huccetul baliğah fe lev şae le hedakum ecmeîyn
150. Kul helumme şuhedaekumullezîne yeşhedune ennellahe harrame haza fe in şehidu fe la teşhed meahum ve la tettebî’ ehvaellezîne kezzebu bi ayatina vellezîne la yu’minune bil ahîrati ve hum bi rabbihim ya’dilun
151. Kul tealev etlu ma harrame rabbukum aleykum ella tuşriku bihî şey’a ve bil valideyni îhsana ve la taktulu evladekum min imlak nahnu nerzukukum ve iyyahum ve la takrabul fevahîşe ma zahera minha ve ma betan ve la taktulun nefselletî harramellahu illa bil hakk zalikum vessakum bihî leallekum ta’kîlun
152. Ve la takrabu malel yetîmi illa billetî hiya ahsenu hatta yebluğa eşuddeh ve evful keyle vel mizane bil kîst la nukellifu nefsen illa vus’aha ve iza kultum fa’dilu ve lev kane za kurba ve bi ahdillahi evfu zalikum vassakum bihî leallekum tezekkerun
153. Ve enne haza zîratîy mustekîymen fettebiuh ve la tettebius subule fe teferraka bikum an sebîlih zalikum vassakum bihî leallekum tettekun
154. Summe ateyna musel kitabe temamen alellezî ahsene ve tefsîylel likulli şey’iv ve hudev ve rahmetel leallehum bi likai rabbihim yu’minun
155. Ve haza kitabun enzelnahu mubarakun fettebiuhu vetteku leallekum turhamun
156. En tekulu innema unzilel kitabu ala taifeteyni min kablina ve in kunna an dirasetihim leğafilîn
157. Ev tekulu lev enna unzile aleynel kitabu le kunna ehda minhum fe kad caekum beyyinetum mir rabikum ve hudev ve rahmeh fe min azlemu mimmen kezzebe bi ayatillahi ve sadefe anha seneczillezîne yasdifune an ayatina suel azabi bi ma kanu yasdifun
158. Hel yenzurune illa en te’tiyehumul melaiketu ev ye’tiye rabbuke ev ye’tiye ba’du ayati rabbik yevme ye’tî ba’du ayati rabbike la yenfeu nefsen îmanuha lem tekun amenet min kablu ev kesebet fî îmaniha hayra kulintezîru inna muntezîrun
159. İnnellezîne ferreku dînehum ve kanu şiyeal leste minhum fî şey’ innema emruhum ilellahi summe yunebbiuhum bima kanu yef’alun
160. Men cae bil haseneti fe lehu aşru emsaliha ve men cae bis seyyieti fe la yucza illa misleha ve hum la yuzlemun
161. Kul innenî hedanî rabbî ila sîratîm mustekîym dînen kîyemem millete ibrahîme hanîfa ve ma kane minel muşrikîn
162. Kul inne salati ve nusukî ve mahyaye ve mematî lillahi rabbil alemîn
163. La şerîke leh ve bi zalike umirtu ve ene evvelul muslimîn
164. Kul e ğayrallahi ebğîy rabbev ve huve rabbu kulli şey’ ve la teksibu kullu nefsin illa aleyha ve la teziru vaziratuv vizra uhra summe ila rabbikum merciukum fe yunebbiukum bima kuntum fîhi tahtelifun
165. Ve huvellezî cealekum halaifel erdî ve rafea ba’dakum fevka ba’dîn deracatil li yebluvekum fî ma atakum inne rabbeke serîul îkabi ve innehu le ğafurur rahîm
1. ayet: Hamd, gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı (nuru) kılan Allah’adır. (Bundan) Sonra bile, inkar edenler, Rablerine (birtakım varlıkları ve güçleri) denk tutuyorlar.
2. ayet: Sizi çamurdan yaratan, sonra bir ecel belirleyen O’dur. Adı konulmuş ecel, O’nun Katındadır. Sonra siz (yine) kuşkuya kapılıyorsunuz.
3. ayet: Göklerde ve yerde Allah O’dur. Gizlinizi ve açığınızı bilir; kazandıklarınızı da bilir.
4. ayet: Onlara Rablerinin ayetlerinden bir ayet gelmeyiversin, mutlaka ondan yüz çevirirler.
5. ayet: Kendilerine hak gelince, onu yalanladılar; fakat alaya aldıklarının haberleri onlara gelecektir.
6. ayet: Kendilerinden önce nice nesilleri yıkıma uğrattığımızı görmüyorlar mı? Biz, sizi yerleşik kılmadığımız bir biçimde onları yeryüzünde (büyük bir güç ve servetle) yerleşik kıldık; gökten üzerlerine sağanak (bol yağmurlar) yağdırdık, nehirleri de altlarından akar yaptık. Ama günahları nedeniyle Biz onları yıkıma uğrattık ve arkalarından başka nesiller (inşa edip) var ettik.
7. ayet: Biz kitabı üzerine yazılı bir kağıtta göndersek ve onlar elleriyle dokunsalar bile, inkar edenler, tartışmasız: “Bu apaçık bir büyüden başkası değildir” derler.
8. ayet: Ve derler ki: “Ona bir melek indirilmeli değil miydi?” Eğer bir melek indirilseydi, elbette iş bitirilmiş olurdu da sonra kendilerine göz açtırılmazdı.
9. ayet: Onu eğer bir melek kılsaydık, elbette erkek (suretinde bir melek) kılardık ve mutlaka katmakta oldukları (şüpheleri) yine katardık.
10. ayet: Andolsun, senden önceki elçiler de alaya alındı da alaya aldıkları şey, onlardan maskaralık yapanları çepeçevre kuşatıverdi.
11. ayet: De ki: “Yeryüzünde gezip dolaşın, sonra yalanlayanların sonu nasıl oldu, bir görün.”
12. ayet: De ki: “Göklerde ve yerde olanlar kimindir?” De ki: “Allah’ındır.” O, rahmeti Kendi üzerine yazdı. Sizi kendisinde şüphe olmayan kıyamet gününde elbette toplayacaktır. Nefislerini hüsrana uğratanlar, işte onlar inanmayanlardır.
13. ayet: Geceleyin ve gündüzün barınan herşey O’nundur. O, işitendir, bilendir.
14. ayet: De ki: “O, gökleri ve yeri yaratırken ve O, (hep) besleyen (hiç) beslenmezken, ben Allah’tan başkasını mı veli edineceğim?” De ki: “Bana gerçekten Müslüman olanların ilki olmam emredildi ve: Sakın müşriklerden olma.” (denildi.)
15. ayet: De ki: “Şüphesiz ben, Rabbime isyan edersem o büyük günün azabından korkarım.”
16. ayet: O gün, kim ondan (azaptan) alıkonursa, elbette, O, onu esirgemiştir. İşte apaçık olan ‘kurtuluş ve mutluluk’ budur.
17. ayet: Şayet Allah sana bir zarar dokunduracak olursa, O’ndan başka bunu giderecek yoktur. Sana bir iyilik dokunduracak olursa da O, herşeye güç yetirendir.
18. ayet: O, kulları üzerinde kahredici olandır. O, hüküm ve hikmet sahibi olandır, haberdar olandır.
19. ayet: De ki: “Şahidlik bakımından hangi şey daha büyüktür?” De ki: “Allah benimle sizin aranızda şahiddir. Sizi -ve kime ulaşırsa- kendisiyle uyarmam için bana şu Kur’an vahyedildi. Gerçekten Allah’la beraber başka ilahların da bulunduğuna siz mi şahidlik ediyorsunuz?” De ki: “Ben şehadet etmem.” De ki: “O, ancak bir tek olan İlah’tır ve gerçekten ben, sizin şirk koşmakta olduklarınızdan uzağım.”
20. ayet: Bizim kendilerine kitap verdiklerimiz, onu, çocuklarını tanır gibi tanırlar. Kendilerini hüsrana uğratanlar; işte onlar inanmayanlardır.
21. ayet: Allah’a karşı yalan uydurup iftira düzenden veya O’nun ayetlerini yalanlayandan daha zalim kimdir? Hiç şüphesiz o zalimler kurtuluşa eremezler.
22. ayet: Onların tümünü toplayacağımız gün; sonra şirk koşanlara diyeceğiz ki: “Nerede (o bir şey) sanıp da ortak koştuklarınız?”
23. ayet: (Bundan) Sonra onların: “Rabbimiz olan Allah’a andolsun ki, biz müşriklerden değildik” demelerinden başka bir fitneleri olmadı (kalmadı.)
24. ayet: Bak, kendilerine karşı nasıl yalan söylediler ve düzmekte oldukları da kendilerinden kaybolup-uzaklaştı.
25. ayet: Onlardan seni dinleyenler vardır; oysa Biz, onu kavrayıp anlamalarına (bir engel olarak) kalpleri üzerine kat kat örtüler ve kulaklarında bir ağırlık kıldık. Onlar, hangi ‘apaçık-belgeyi’ görseler, yine ona inanmazlar. Öyle ki, o inkar etmekte olanlar, sana geldiklerinde, seninle tartışmaya girerek: “Bu, öncekilerin uydurma masallarından başka bir şey değildir” derler.
26. ayet: Onlar, hem ondan alıkoyarlar, hem kendileri kaçarlar. Onlar, yalnızca kendi nefislerinden başkasını yıkıma uğratmazlar ama şuurunda değildirler.
27. ayet: Ateşin üstünde durdurulduklarında onları bir görsen; derler ki: “Keşke (dünyaya bir daha) geri çevrilseydik de Rabbimiz’in ayetlerini yalanlamasaydık ve mü’minlerden olsaydık.”
28. ayet: Hayır, önceden saklı tuttukları kendilerine açıklandı. Şayet (dünyaya) geri çevrilseler bile, kendisinden sakındırıldıkları şeylere şüphesiz yine döneceklerdir. Çünkü onlar, gerçekten kafirlerdir.
29. ayet: Onlar dediler ki: “Bu dünya hayatımızdan başkası yoktur. Ve bizler diriltilecek değiliz.”
30. ayet: Rablerinin karşısında durdurulduklarında onları bir görsen: (Allah:) “Bu, gerçek değil mi?” dedi. Onlar: “Evet, Rabbimiz hakkı için” dediler. (Allah:) “Öyleyse inkar edegeldikleriniz nedeniyle azabı tadın” dedi.
31. ayet: Allah’a kavuşmayı yalan sayanlar, doğrusu hüsrana uğramışlardır. Öyle ki, saat (kıyamet günü) apansız onlara geliverince, günahlarını sırtlarına yüklenerek: “Onda (dünyada) sorumsuzca yaptıklarımızdan dolayı yazıklar olsun bize�” derler. Dikkat edin, o işleyip-yüklendikleri ne kötüdür.
32. ayet: Dünya hayatı yalnızca bir oyun ve bir oyalanmadan başkası değildir. Korkup-sakınmakta olanlar için ahiret yurdu gerçekten daha hayırlıdır. Yine de akıl erdirmeyecek misiniz?
33. ayet: Kesin olarak biliyoruz ki, onların söyledikleri seni gerçekten üzüyor. Doğrusu onlar, seni yalanlamıyorlar, ancak zalimler, Allah’ın ayetlerini inkar ediyorlar.
34. ayet: Andolsun senden önce de elçiler yalanlandı; onlara, yardımımız gelinceye kadar yalanlandıkları ve eziyete uğratıldıkları şeye sabrettiler. Allah’ın sözlerini (va’dlerini) değiştirebilecek yoktur. Andolsun, gönderilenlerin haberlerinden bir bölümü sana da geldi.
35. ayet: Eğer onların yüz çevirmeleri sana ağır geldiyse, onlara bir ayet getirmek için yerde bir tünel açmaya veya göğe bir merdiven dayamaya gücün yetiyorsa (yap). Eğer Allah dileseydi, onların tümünü hidayet üzere toplardı. Öyleyse sakın cahillerden olma.
36. ayet: Ancak dinleyenler icabet eder. Ölüleri (ise,) onları da Allah diriltir. Sonra O’na döndürülürler.
37. ayet: “Ona Rabbinden bir ayet indirilmeli değil miydi?” dediler. De ki: Şüphesiz Allah, ayet indirmeye güç yetirendir.” Ama onların çoğu bilmezler.
38. ayet: Yeryüzünde hiçbir canlı ve iki kanadıyla uçan hiçbir kuş yoktur ki, sizin gibi ümmetler olmasın. Biz kitapta hiçbir şeyi noksan bırakmadık, sonra onlar Rablerine toplanacaklardır.
39. ayet: Bizim ayetlerimizi yalan sayanlar karanlıklar içinde sağırdırlar, dilsizdirler. Allah, kimi dilerse onu şaşırtıp-saptırır, kimi dilerse de onu dosdoğru yol üzerinde kılar.
40. ayet: De ki: “Düşündünüz mü hiç; eğer size Allah’ın azabı gelirse ya da saat (kıyamet) gelip çatarsa, Allah’tan başkasını mı çağıracaksınız? Eğer doğru sözlüler iseniz (çağırın bakalım.)”
41. ayet: Hayır, yalnızca O’nu çağırırsınız, dilerse kendisini çağırdığınız şeyi açar (giderir) ve şirk koşmakta olduklarınızı unutursunuz.
42. ayet: Andolsun, senden önceki ümmetlere (peygamberler) gönderdik de onları dayanılmaz zorluk (yoksulluk) ve sıkıntılarla çeviriverdik. Umulur ki yalvarırlar diye.
43. ayet: Onlara, zorlu azabımız geldiği zaman yalvarmaları gerekmez miydi? Ama onların kalpleri katılaştı ve şeytan onlara yapmakta olduklarını çekici (süslü) gösterdi.
44. ayet: Derken kendilerine hatırlatılanı unuttuklarında, onların üzerlerine herşeyin kapılarını açtık. Öyle ki kendilerine verilen şeylerle ‘sevince kapılıp şımarınca’, onları apansız yakalayıverdik. Artık onlar umutları suya düşenler oldular.
45. ayet: Böylece zulmeden topluluğun kökü kurutuldu. Hamd, alemlerin Rabbi olan Allah’adır.
46. ayet: De ki: “Düşündünüz mü hiç; eğer Allah sizin işitmenizi ve görmenizi alıverir ve kalplerinizi mühürlerse, onları size Allah’tan başka getirebilecek ilah kimdir?” Bak, Biz nasıl ayetleri ‘çeşitli biçimlerde açıklıyoruz da’ sonra onlar (yine) sırt çevirip-engelliyorlar?
47. ayet: De ki: “Düşündünüz mü hiç; size Allah’ın azabı apansız ya da açıktan geliverirse, zulme sapan kavimden başkası mı yıkıma uğrayacak?”
48. ayet: Biz elçileri müjde vericiler ve uyarıp-korkutucular olmaktan başka (bir nedenle) göndermiyoruz. Şu halde kim iman ederse ve (davranışlarını) düzeltirse, artık onlar için korku yoktur, onlar mahzun da olmayacaklardır.
49. ayet: Ayetlerimizi yalanlayanlara, fıska sapmalarından dolayı azap dokunacaktır.
50. ayet: De ki: “Size Allah’ın hazineleri yanımdadır demiyorum, gaybı da bilmiyorum ve ben size bir meleğim de demiyorum. Ben, bana vahyedilenden başkasına uymam.” De ki: “Kör olanla, gören bir olur mu? Yine de düşünmeyecek misiniz?”
51. ayet: Rablerine (götürülüp) toplanacaklarından korkanları onunla (Kur’an’la) uyarıp-korkut; onlar için ondan başka ne velileri vardır ne şefaatçileri. Umulur ki korkup-sakınırlar.
52. ayet: Sabah akşam -O’nun yüzünü (rızasını) dileyerek- Rablerine dua edenleri kovma. Onların hesabından senin üzerinde bir şey (yükümlülük), senin hesabından da bir şey (yükümlülük) yoktur ki onları kovman gereksin. Yoksa zalimlerden olursun.
53. ayet: Böylece: “Allah içimizden bunlara mı lütufta bulundu?” demeleri için onlardan bazısını bazısıyla denedik. Allah, şükredenleri daha iyi bilen değil mi?
54. ayet: Bizim ayetlerimize iman edenler sana geldiklerinde, onlara de ki: “Selam olsun size. Rabbiniz rahmeti Kendi üzerine yazdı ki, içinizden kim bir cehalet sonucu bir kötülük işler sonra tevbe eder ve (kendini) ıslah ederse şüphesiz, O, bağışlayandır, esirgeyendir.”
55. ayet: Suçlu-günahkarların yolu apaçık ortaya çıksın diye, ayetlerimizi işte böyle birer birer açıklıyoruz.
56. ayet: De ki: “Ben, sizin Allah’tan başka tapmakta olduklarınıza tapmaktan nehyedildim.” De ki: “Ben sizin heva (istek ve tutku)larınıza uymam; yoksa bu durumda ben şaşırıp sapmış ve doğru yolu bulmamışlardan olurum.”
57. ayet: De ki: “Ben, gerçekten Rabbimden kesin bir belge üzerindeyim, siz ise onu yalanladınız. Sizin kendisine acele ettiğiniz (azap) yanımda değildir. Hüküm yalnızca Allah’ındır. O, doğru haberi verir ve O, ayırt edenlerin en hayırlısıdır.”
58. ayet: De ki: “Kendisine acele etmekte olduğunuz şey benim yanımda olsaydı, benimle aranızda iş elbette bitirilmiş olurdu. Allah zulmedenleri en iyi bilendir.
59. ayet: Gaybın anahtarları O’nun Katındadır, O’ndan başka hiç kimse gaybı bilmez. Karada ve denizde olanların tümünü O bilir, O, bilmeksizin bir yaprak dahi düşmez; yerin karanlıklarındaki bir tane, yaş ve kuru dışta olmamak üzere hepsi (ve herşey) apaçık bir kitaptadır.
60. ayet: Sizi geceleyin öldüren (uyutan) ve gündüzün ‘güç yetirip etkilemekte (yapıp kazanmakta) olduklarınızı’ bilen, sonra adı konulmuş ecel doluncaya kadar onda sizi dirilten (uyandıran) O’dur. Sonra ‘en son dönüşünüz’ O’nadır. Sonra yapmakta olduklarınızı size O haber verecektir.
61. ayet: O, kulları üzerinde kahredici (kahhar) olandır. Size koruyucular gönderiyor. Sonunda sizden birinize ölüm gelip çattığı zaman, elçilerimiz onun ‘hayatına son verirler.’ Onlar (bu işte, ne eksik ne fazla) kusur etmezler.
62. ayet: Sonra gerçek mevlaları olan Allah’a döndürülürler. Haberiniz olsun; hüküm yalnızca O’nundur. Ve O, hesap görenlerin en süratli olanıdır.
63. ayet: De ki: “Sizi karanın ve denizin karanlıklarından kim kurtarmaktadır ki, siz (açıktan ve) gizliden gizliye ona yalvararak dua etmektesiniz: -Andolsun, bizi bundan kurtarırsan, gerçekten şükredenlerden oluruz.”
64. ayet: De ki: “Ondan ve her türlü sıkıntıdan sizi Allah kurtarmaktadır. Sonra siz yine şirk koşmaktasınız.”
65. ayet: De ki: “O, size üstünüzden ya da ayaklarınızın altından azap göndermeye veya sizi parça parça birbirinize kırdırıp kiminizin şiddetini kiminize taddırmaya güç yetirendir.” Bak, iyice kavrayıp-anlamaları için ayetleri nasıl çeşitli biçimlerde açıklıyoruz?
66. ayet: Senin kavmin, O (Kur’an) hak iken onu yalanladı. De ki: “Ben, üzerinize bir vekil değilim.”
67. ayet: Her bir haber için ‘kararlaştırılmış bir zaman (müstakar)’ vardır. Siz de bileceksiniz.
68. ayet: Ayetlerimiz konusunda ‘alaylı tartışmalara dalanlar:’ -onlar bir başka söze geçinceye kadar- onlardan yüz çevir. Şeytan sana unutturacak olursa, bu durumda hatırlamadan sonra, artık zulmeden toplulukla beraber oturma.
69. ayet: Korkup-sakınanlar üzerinde onların hesabından herhangi bir şey (sorumluluk) yoktur. Ancak (bu,) bir hatırlatmadır. Umulur ki sakınırlar.
70. ayet: Dinlerini bir oyun ve eğlence (konusu) edinenleri ve dünya hayatı kendilerini mağrur kılanları bırak. Onunla (Kur’an’la) hatırlat ki, bir nefis, kendi kazandıklarıyla helake düşmesin; (böylesinin) Allah’tan başka ne bir velisi, ne bir şefaatçisi vardır; her türlü fidyeyi verse de kabul olunmaz. İşte onlar, kazandıkları nedeniyle helake uğrayanlardır; küfre saptıklarından dolayı onlar için çılgınca kaynar sular ve acıklı bir azap vardır.
71. ayet: De ki: “Bize yararı ve zararı olmayan Allah’tan başka şeylere mi tapalım? Allah bizi hidayete erdirdikten sonra, şeytanların ayartarak yerde şaşkınca bıraktıkları, arkadaşlarının da: “Doğru yola, bize gel” diye kendisini çağırdığı kimse gibi topuklarımız üzerinde gerisin geri mi döndürülelim?” De ki: “Hiç şüphesiz Allah’ın yolu, asıl yoldur. Ve biz alemlerin Rabbine (kendimizi) teslim etmekle emrolunduk.”
72. ayet: Bir de: “Namazı kılın ve O’ndan korkup-sakının (diye de emrolunduk.) Huzuruna (götürülüp) toplanacağınız O’dur.”
73. ayet: O, gökleri ve yeri hak olarak yaratandır. O’nun “ol” dediği gün (herşey) oluverir, O’nun sözü haktır. Sur’a üfürüldüğü gün, mülk O’nundur. O, gaybı ve müşahede edilebileni bilendir. O, hüküm ve hikmet sahibi olandır, haberdar olandır.
74. ayet: Hani İbrahim, babası Azer’e (şöyle) demişti: “Sen putları ilahlar mı ediniyorsun? Doğrusu, ben seni ve kavmini apaçık bir sapıklık içinde görüyorum.”
75. ayet: Böylece İbrahim’e, -kesin bilgiyle inananlardan olması için göklerin ve yerin melekûtunu gösteriyorduk.
76. ayet: Gece, üstünü örtüp bürüyünce bir yıldız görmüş ve demişti ki: “Bu benim Rabbimdir.” Fakat (yıldız) kayboluverince: “Ben kaybolup-gidenleri sevmem” demişti.
77. ayet: Ardından Ay’ı, (etrafa aydınlık saçarak) doğar görünce: “Bu benim Rabbim” demiş, fakat o da kayboluverince: “Andolsun” demişti, “Eğer Rabbim beni doğru yola erdirmezse gerçekten sapmışlar topluluğundan olurum.”
78. ayet: Sonra Güneş’i (etrafa ışıklar saçarak) doğar görünce: “İşte bu benim Rabbim, bu en büyük” demişti. Ama o da kayboluverince, kavmine demişti ki: “Ey kavmim, doğrusu ben sizin şirk koşmakta olduklarınızdan uzağım.”
79. ayet: “Gerçek şu ki, ben bir muvahhid olarak yüzümü gökleri ve yeri yaratana çevirdim. Ve ben müşriklerden değilim.”
80. ayet: Kavmi onunla çekişip-tartışmaya girdi. Dedi ki: “O beni doğru yola erdirmişken, siz benimle Allah konusunda çekişip-tartışmaya mı girişiyorsunuz? Sizin O’na şirk koştuklarınızdan ben korkmuyorum, ancak Allah’ın benim hakkımda bir şey dilemesi başka. Rabbim, ilim bakımından herşeyi kuşatmıştır. Yine de öğüt alıp-düşünmeyecek misiniz?”
81. ayet: “Hem siz, O’nun haklarında hiçbir delil indirmediği şeyleri Allah’a ortak koşmaktan korkmazken, ben nasıl sizin şirk koştuklarınızdan korkarım? Şu halde ‘güvenlik içinde olmak bakımından’ iki taraftan hangisi daha hak sahibidir? Eğer bilebilirseniz.”
82. ayet: İman edenler ve imanlarını zulümle karıştırmayanlar, işte güvenlik onlar içindir ve onlar hidayete ermişlerdir.
83. ayet: Bu, İbrahim’e, kavmine karşı verdiğimiz delilimizdir. Biz, dilediğimizi derecelerle yükseltiriz. Şüphesiz senin Rabbin, hüküm ve hikmet sahibidir, bilendir.
84. ayet: Ve ona İshak’ı ve Yakub’u armağan ettik, hepsini hidayete eriştirdik; bundan önce de Nuh’u ve onun soyundan Davud’u, Süleyman’ı, Eyyub’u, Yusuf’u, Musa’yı ve Harun’u hidayete ulaştırdık. Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.
85. ayet: Zekeriya’yı, Yahya’yı, İsa’yı ve İlyas’ı da (hidayete eriştirdik.) Onların hepsi salihlerdendir.
86. ayet: İsmail’i, Elyasa’yı, Yunus’u ve Lut’u da (hidayete eriştirdik). Onların hepsini alemlere üstün kıldık.
87. ayet: Babalarından, soylarından ve kardeşlerinden, kimini (bunlara kattık); onları da seçtik ve dosdoğru yola yöneltip-ilettik.
88. ayet: Bu, Allah’ın hidayetidir; kullarından dilediğini bununla hidayete erdirir. Onlar da şirk koşsalardı, elbette bütün yapıp-ettikleri ‘onlar adına’ boşa çıkmış olurdu.
89. ayet: Bunlar, kendilerine kitap, hikmet ve peygamberlik verdiklerimizdir. Eğer bunları tanımayıp-küfre sapıyorlarsa, andolsun, Biz buna (karşı) inkara sapmayan bir topluluğu vekil kılmışızdır.
90. ayet: İşte Allah’ın hidayet verdikleri bunlardır; öyleyse sen de onların bu hidayetlerine uy. De ki: “Ben bunun için sizden bir ücret istemiyorum. O (Kur’an), alemlere bir ‘öğüt ve hatırlatmadan’ başkası değildir.”
91. ayet: Onlar: “Allah, beşere hiçbir şey indirmemiştir” demekle Allah’ı, kadrinin hakkını vererek takdir edemediler. De ki: “Musa’nın insanlara bir nur ve hidayet olarak getirdiği ve sizin de (parça parça) kağıtlar üzerinde yazılı kılıp (bir kısmını) açıkladığınız ve çoğunu göz ardı ettiğiniz kitabı kim indirdi? Sizin ve atalarınızın bilmediği şeyler size öğretilmiştir.” De ki: “Allah.” Sonra onları bırak, içine ‘daldıkları saçma uğraşılarında’ oyalanıp-dursunlar.
92. ayet: İşte bu (Kur’an), önündekileri doğrulayıcı ve şehirler anası (Mekke) ile çevresindekileri uyarman için indirdiğimiz kutlu Kitap’tır. Ahirete iman edenler buna inanırlar. Onlar namazlarını (özenle) koruyanlardır.
93. ayet: Allah’a karşı yalan uydurup iftira düzenden veya kendisine hiçbir şey vahyolunmamışken “Bana da vahy geldi” diyen ve “Allah’ın indirdiğinin bir benzerini de ben indireceğim” diyenden daha zalim kimdir? Sen bu zalimleri, ölümün ‘şiddetli sarsıntıları’ sırasında meleklerin ellerini uzatarak onlara: “Canlarınızı (bu kıskıvrak yakalanıştan) çıkarın, bugün Allah’a karşı haksız olanı söylediğiniz ve O’nun ayetlerinden büyüklenerek (yüz çevirmeniz) dolayısıyla alçaltıcı bir azapla karşılık göreceksiniz” (dediklerinde) bir görsen…
94. ayet: Andolsun, sizi ilk defa yarattığımız gibi (bugün de) ‘teker teker, yapayalnız ve yalın (bir tarzda)’ Bize geldiniz ve size lütfettiklerimizi arkanızda bıraktınız. İçinizden, gerçekten ortaklar olduklarını sandığınız şefaatçilerinizi şimdi yanınızda görmüyoruz. Andolsun, aranızdaki (bağlar) parçalanıp-koparılmıştır ve haklarında zanlar besledikleriniz sizlerden uzaklaşmıştır.
95. ayet: Taneyi ve çekirdeği yaran şüphesiz Allah’tır. O, diriyi ölüden çıkarır, ölüyü de diriden çıkarır. İşte Allah budur. Öyleyse nasıl oluyor da çevriliyorsunuz?
96. ayet: O, sabahı yarıp çıkarandır. Geceyi bir sükun (dinlenme), Güneş ve Ay’ı bir hesap (ile) kıldı. Bu, üstün ve güçlü olan, bilen Allah’ın takdiridir.
97. ayet: O, karanın ve denizin karanlıklarından yolunuzu bulmanız için size yıldızları var edendir. Bilebilen bir topluluk için Biz ayetleri birer birer (bölüm bölüm) açıkladık.
98. ayet: O, sizi tek bir nefisten yaratandır. (Sizin için) Bir karar (kalış) ve emanet (olarak konuluş) yeri vardır. Kavrayabilen bir topluluk için ayetleri birer birer açıkladık.
99. ayet: O, gökten su indirendir. Bununla herşeyin bitkisini bitirdik, ondan bir yeşillik çıkardık, ondan birbiri üstüne bindirilmiş taneler türetiyoruz. Ve hurma ağacının tomurcuğundan da yere sarkmış salkımlar, -birbirine benzeyen ve benzemeyen üzümlerden, zeytinden ve nardan bahçeler (kılıyoruz.) Meyvesine, ürün verdiğinde ve olgunluğa eriştiğinde bir bakıverin. Şüphesiz inanacak bir topluluk için bunda gerçekten ayetler vardır.
100. ayet: Cinleri Allah’a ortak koştular. Oysa onları O yaratmıştır. Bir de hiçbir bilgiye dayanmaksızın O’na oğullar ve kızlar yakıştırıp-uydurdular. O ise nitelendiregeldikleri şeylerden Yücedir, uzaktır.
101. ayet: Gökleri ve yeri bir örnek edinmeksizin yaratandır. O’nun nasıl bir çocuğu olabilir? O’nun bir eşi (zevcesi) yoktur. O, herşeyi yaratmıştır. O, herşeyi bilendir.
102. ayet: İşte Rabbiniz olan Allah budur. O’ndan başka İlah yoktur. Herşeyin Yaratıcısı’dır, öyleyse O’na kulluk edin. O, herşeyin üstünde bir vekildir.
103. ayet: Gözler O’nu idrak edemez; O ise bütün gözleri idrak eder. O, latif olandır, haberdar olandır.
104. ayet: Gerçek şu ki size Rabbinizden basiretler gelmiştir. Kim basiretle-görürse kendi lehine, kim de kör olursa (görmek istemezse) kendi aleyhinedir. Ben sizin üzerinizde gözetleyici değilim.
105. ayet: İşte Biz, ayetleri çeşitli biçimlerde böyle açıklıyoruz. Öyle ki sana: “Sen ders almışsın” desinler ve Biz de bilebilen bir topluluğa onu açıkça göstermiş olalım.
106. ayet: Rabbinden sana vahyedilene uy. O’ndan başka İlah yoktur. Ve müşriklerden yüz çevir.
107. ayet: Eğer Allah dileseydi onlar şirk koşmazdı. Biz seni onlar üzerinde bir gözetleyici kılmadık; sen onlar üzerinde bir vekil değilsin.
108. ayet: Allah’tan başka yalvarıp-yakardıklarına (taptıklarına) sövmeyin; sonra onlar da haddi aşarak bilmeksizin Allah’a söverler. İşte böyle, Biz her ümmete yaptıklarını süslü (çekici) gösterdik, sonra onların son varışları Rablerinedir. O, yapmakta olduklarını onlara haber verecektir.
109. ayet: Olanca yeminleriyle, eğer kendilerine bir ayet gelse, kesin olarak ona inanacaklarına dair Allah’a yemin ettiler. De ki: “Ayetler, ancak Allah Katındadır; onlara (mucizeler) gelse de kuşkusuz inanmayacaklarının şuurunda değil misiniz?
110. ayet: Biz onların kalplerini ve gözlerini, ilkin inanmadıkları gibi tersine çeviririz ve onları tuğyanları içinde şaşkınca dolaşır bir durumda terk ederiz.
111. ayet: Gerçek şu ki, Biz onlara melekler indirseydik, onlarla ölüler konuşsaydı ve herşeyi karşılarına toplasaydık, -Allah’ın dilediği dışında- yine onlar inanmayacaklardı. Ancak onların çoğu cahillik ediyorlar.
112. ayet: Böylece her peygambere, insan ve cin şeytanlarından bir düşman kıldık. Onlardan bazısı bazısını aldatmak için yaldızlı sözler fısıldarlar. Rabbin dileseydi bunu yapmazlardı. Öyleyse onları yalan olarak düzmekte olduklarıyla baş başa bırak.
113. ayet: Bir de ahirete inanmayanların kalpleri ona meyletsin de ondan (bu yaldızlı ve içi çarpık sözlerden) hoşlansınlar ve yüklenmekte olduklarını yüklenedursunlar.
114. ayet: Allah’tan başka bir hakem mi arayayım? Oysa O, size kitabı açıklanmış olarak indirmiştir. Kendilerine kitap verdiklerimiz, bunun gerçekten Rabbinden hak olarak indirilmiş olduğunu bilmektedirler. Şu halde, sakın kuşkuya kapılanlardan olma.
115. ayet: Rabbinin sözü, doğruluk bakımından da, adalet bakımından da tastamamdır. O’nun sözlerini değiştirebilecek yoktur. O, işitendir, bilendir.
116. ayet: Yeryüzünde olanların çoğunluğuna uyacak olursan, seni Allah’ın yolundan şaşırtıp-saptırırlar. Onlar ancak zanna uyarlar ve onlar ancak ‘zan ve tahminle yalan söylerler.’
117. ayet: Şüphesiz Rabbin, Kendi yolundan sapanları daha iyi bilir. O, dosdoğru yolda olanları daha iyi bilendir.
118. ayet: Eğer O’nun ayetlerine inanıyorsanız, artık üzerinde yalnızca Allah’ın ismi anılanlardan yiyin.
119. ayet: Ne oluyor ki size, kaçınılmaz bir ihtiyaçla karşı karşıya kalmanız dışında, O, size haram kıldıklarını ayrı ayrı açıklamışken, üzerinde Allah’ın ismi anılan şeyleri yemiyorsunuz? Gerçekten çoğu, bir ilim olmaksızın kendi heva (istek ve tutku)larıyla (kimilerini) saptırıyorlar. Şüphesiz, senin Rabbin haddi aşanları en iyi bilendir.
120. ayet: Günahın açıkta olanını da, gizlisini de terk edin. Çünkü günahı kazananlar, yüklenegeldikleri nedeniyle karşılık göreceklerdir.
121. ayet: Üzerinde Allah’ın isminin anılmadığı şeyi yemeyin; çünkü bu fısk’tır (yoldan çıkıştır). Gerçekten şeytanlar, sizinle mücadele etmeleri için kendi dostlarına gizli-çağrılarda bulunurlar. Onlarla itaat ederseniz şüphesiz siz de müşriklersiniz.
122. ayet: Ölü iken kendisini dirilttiğimiz ve insanlar içinde yürümesi için kendisine bir nur verdiğimiz kimsenin durumu, karanlıklarda kalıp oradan bir çıkış bulamayanın durumu gibi midir? İşte, kafirlere yapmakta oldukları böyle ‘süslü ve çekici’ gösterilmiştir.
123. ayet: Böylece Biz, her ülkenin önde gelenlerini -orada hileli- düzenler kursunlar diye- oranın suçlu-günahkarları kıldık. Oysa onlar, hileli-düzeni ancak kendilerine kurarlar da bunun şuuruna varmazlar.
124. ayet: Onlara ne zaman bir ayet gelse, derler ki: “Allah’ın elçilerine verilenin bir benzeri bize de verilene kadar biz kesin olarak inanmayacağız.” Allah, elçiliğini nereye vereceğini daha iyi bilir. Bu, suçlu-günahkarlara, kurdukları hileli-düzenleri nedeniyle şiddetli bir azap ve Allah Katında bir küçüklük isabet edecektir.
125. ayet: Allah, kimi hidayete erdirmek isterse, onun göğsünü İslam’a açar; kimi saptırmak isterse, onun göğsünü, sanki göğe yükseliyormuş gibi dar ve sıkıntılı kılar. Allah, iman etmeyenlerin üstüne işte böyle pislik çökertir.
126. ayet: Bu, Rabbinin dosdoğru yoludur. Öğüt alıp düşünmesini bilen bir topluluk için ayetleri böyle birer birer açıkladık.
127. ayet: Onlar için Rableri Katında barış yurdu vardır ve O, yapmakta oldukları dolayısıyla onların velisidir.
128. ayet: Onların tümünü toplayacağı gün: “Ey cin topluluğu insanlardan çoğunu (ayartıp kendinize kullar) edindiniz” (diyecek). İnsanlardan onların dostları derler ki: “Rabbimiz, kimimiz kimimizden yararlandı ve bizim için tespit ettiğin süreye ulaştık.” (Allah) Diyecek ki: “Allah’ın dilediği dışta olmak üzere, ateş sizin içinde süresiz kalacağınız konaklama yerinizdir.” Şüphesiz Rabbin, hüküm ve hikmet sahibi olandır, bilendir.
129. ayet: Böylece Biz, kazandıkları dolayısıyla zalimlerin bir kısmını bir kısmının başına geçiririz.
130. ayet: Ey cin ve insan topluluğu, içinizden size ayetlerimi aktarıp-okuyan ve bu karşı karşıya geldiğiniz gününüzle sizi uyarıp-korkutan elçiler gelmedi mi? Onlar: “Nefislerimize karşı şehadet ederiz” derler. Dünya hayatı onları aldattı ve gerçekten kafir olduklarına dair kendi nefislerine karşı şehadet ettiler.
131. ayet: Bu, halkı habersizken, Rabbinin ülkeleri zulüm ve helak edici olmadığındandır.
132. ayet: Yapmakta oldukları dolayısıyla her biri için dereceler vardır. Rabbin, onların yapmakta olduklarından habersiz değildir.
133. ayet: Rabbin, hiçbir şeye ihtiyacı olmayan rahmet sahibidir. Dilerse sizi giderir ve dilerse, sizi bir başka kavmin soyundan (inşa edip) var ettiği gibi yerinize bir başkasını getirir.
134. ayet: Hiç şüphesiz, size vadedilen mutlaka gelecektir. Ve siz aciz bırakılacak değilsiniz.
135. ayet: De ki: “Ey kavmim, bütün yapabileceğinizi yapın; şüphesiz ben de yapıyorum. Bu yurdun (dünyanın) sonu, kimindir, bilip-öğreneceksiniz. Gerçekten zalimler kurtuluşa ermeyeceklerdir.”
136. ayet: O’nun üretip-türettiği ekin ve hayvanlardan Allah için bir pay ayırdılar, sonra kendi zanlarınca: “Bu Allah’ındır, bu da ortaklarımızındır” dediler. Kendi ortakları için olan (pay), Allah tarafına geçmez, ama Allah’a ait olan kendi ortaklarının tarafına (payına) geçer. Ne kötü hüküm veriyorlar?
137. ayet: Yine bunun gibi onların ortakları, müşriklerden çoğuna çocuklarını öldürmeyi süslü gösterdiler. Hem onları helake düşürmek, hem kendi aleyhlerinde dinlerini karmakarışık kılmak için. Allah dileseydi bunu yapmazlardı; sen onları ve düzmekte oldukları iftiraları bırak.
138. ayet: Ve kendi zanlarınca dediler ki: “Bu hayvanlar ve ekinler dokunulmazdır. Onları bizim dilediklerimiz dışında başkası yiyemez. (Şu) Hayvanların da sırtları haram kılınmıştır.” Öyle hayvanlar vardır ki, -O’na iftira etmek suretiyle- üzerlerinde Allah’ın ismini anmazlar. Yalan yere iftira düzmekte olduklarından dolayı O, cezalarını verecektir.
139. ayet: Bir de dediler ki: “Bu hayvanların karınlarında olan, yalnızca bizim erkeklerimize aittir, eşlerimize ise haramdır. Eğer o, ölü doğarsa onlar da bunda ortaktırlar.” Allah, (bu) düzmelerinin cezasını verecektir. Şüphesiz O, hüküm sahibi olandır, bilendir.
140. ayet: Çocuklarını hiçbir bilgiye dayanmaksızın akılsızca öldürenler ile Allah’a karşı yalan yere iftira düzüp Allah’ın kendilerine rızık olarak verdiklerini haram kılanlar elbette hüsrana uğramışlardır. Onlar, gerçekten şaşırıp sapmışlardır ve doğru yolu bulamamışlardır.
141. ayet: Asmalı ve asmasız bahçeleri, hurmaları ve tadları farklı ekinleri, zeytinleri ve narları -birbirine benzer ve benzeşmez -yaratan O’dur. Ürün verdiğinde ürününden yiyin ve hasad günü hakkını verin; israf etmeyin. Çünkü O, israf edenleri sevmez.
142. ayet: Hayvanlardan yük taşıyan ve (yünlerinden, tüylerinden) döşek yapılanları da (yaratan O’dur). Allah’ın size rızık olarak verdiklerinden yiyin ve şeytanın adımlarına uymayın. Çünkü o, sizin için apaçık bir düşmandır.
143. ayet: Sekiz çift; koyundan iki, keçiden de iki. De ki: “İki erkeği mi haram kıldı? Yoksa iki dişiyi mi, ya da o iki dişinin rahimlerinin, kendisini kapsadığı (yavruları) mı? Eğer doğru sözlüler iseniz bana bir ilimle haber verin.”
144. ayet: Deveden iki, sığırdan da iki. De ki: “İki erkeği mi haram kıldı? Yoksa iki dişiyi mi ya da o iki dişinin rahimlerinin, kendisini kapsadığı (yavruları) mı? Yoksa Allah, bunları sizlere tavsiye ettiği zaman şahid miydiniz?” Hiçbir bilgiye dayanmaksızın insanları saptırmak için Allah’a karşı yalan uydurup iftira düzenden daha zalim kimdir? Şüphesiz Allah, zalimler topluluğunu hidayete erdirmez.
145. ayet: De ki: “Bana vahyolunanlar içinde, yiyen bir kimsenin yiyeceği (şeyler) için, ölü eti, dökülen kan, domuz eti -ki bu gerçekten murdardır- ya da Allah’tan başkası adına kesilmiş bir fısk dışında, haram kılınmış bir şey bulmuyorum. Kim kaçınılmaz bir ihtiyaçla karşı karşıya kalırsa, -saldırmamak ve haddi aşmamak şartıyla-(bu sayılanlardan ölmeyecek kadar yiyebilir). Şüphesiz senin Rabbin bağışlayandır, esirgeyendir.
146. ayet: Yahudi olanlara her tırnaklı (hayvanı) haram kıldık. Sığırlardan ve koyunlardan, sırtlarına veya bağırsaklarına yapışan veya kemiğe karışanlar dışında iç yağlarını da onlara haram kıldık. ‘Azgınlık ve hakka tecavüzde bulunmaları’ nedeniyle onları böyle cezalandırdık. Biz şüphesiz doğru olanlarız.
147. ayet: Şayet seni yalanlayacak olurlarsa, de ki: “Rabbiniz geniş rahmet sahibidir. O’nun şiddetli çarpması, suçlu-günahkarlar topluluğundan geri çevrilemez.”
148. ayet: Şirk koşanlar diyecekler ki: “Allah dileseydi ne biz şirk koşardık, ne atalarımız ve hiçbir şeyi de haram kılmazdık.” Onlardan öncekiler de, Bizim zorlu-azabımızı tadıncaya kadar böyle yalanladılar. De ki: “Sizin yanınızda, bize çıkarabileceğiniz bir ilim mi var? Siz ancak zanna uymaktasınız ve siz ancak “zan ve tahminle yalan söylersiniz.”
149. ayet: De ki: “En ‘üstün ve apaçık’ delil Allah’ındır. Eğer O dileseydi elbette tümünüzü hidayete yöneltip-iletirdi.”
150. ayet: De ki: “Gerçekten Allah’ın bunu haram kıldığına şehadet edecek şahidlerinizi getirin.” Şayet onlar, şehadet edecek olurlarsa sen onlarla birlikte şehadet etme. Ayetlerimizi yalan sayanların ve ahirete inanmayanların heva (istek ve tutku)larına uyma; onlar (birtakım güçleri ve varlıkları) Rablerine denk tutmaktadırlar.
151. ayet: De ki: “Gelin size Rabbinizin neleri haram kıldığını okuyayım: O’na hiçbir şeyi ortak koşmayın, anne-babaya iyilik edin, yoksulluk-endişesiyle çocuklarınızı öldürmeyin. -Sizin de, onların da rızıklarını Biz vermekteyiz. Çirkin-kötülüklerin açığına ve gizli olanına yaklaşmayın. Hakka dayalı olma dışında, Allah’ın (öldürülmesini) haram kıldığı kimseyi öldürmeyin. İşte bunlarla size tavsiye (emr) etti; umulur ki akıl erdirirsiniz.”
152. ayet: “Yetimin malına, o erginlik çağına erişinceye kadar -o en güzel (şeklin) dışında- yaklaşmayın. Ölçüyü ve tartıyı doğru olarak yapın. Hiçbir nefse, gücünün kaldırabileceği dışında bir şey yüklemeyiz. Söylediğiniz zaman -yakınınız dahi olsa adil olun. Allah’ın ahdine vefa gösterin. İşte bunlarla size tavsiye (emr) etti; umulur ki öğüt alıp-düşünürsünüz.”
153. ayet: Bu Benim dosdoğru olan yolumdur. Şu halde ona uyun. Sizi O’nun yolundan ayıracak (başka) yollara uymayın. Bununla size tavsiye etti, umulur ki korkup-sakınırsınız.
154. ayet: Sonra Biz Musa’ya, iyilik yapanların üzerinde (nimetimizi) tamamlamak, herşeyi ayrı ayrı açıklamak ve bir hidayet ve rahmet olarak kitabı verdik. Umulur ki Rablerine kavuşacaklarına inanırlar.
155. ayet: Bu indirdiğimiz mübarek bir Kitap’tır. Şu halde ona uyun ve korkup-sakının. Umulur ki esirgenirsiniz.
156. ayet: “Bizden önce kitap yalnız iki topluluğa indirildi, biz ise onların ders gördüklerinden habersizlerdik” dememeniz;
157. ayet: Ya da: “Kitap bize de indirilseydi, elbette onlardan daha çok doğru yolda olurduk” dememeniz (için) işte size Rabbinizden apaçık bir belge, bir hidayet ve bir rahmet gelmiştir. Allah’ın ayetlerini yalanlayandan ve (insanları) ondan alıkoyup-çevirenden daha zalim kimdir? Ayetlerimizden alıkoyup-çevirenlere, bu ‘engelleme ve çevirmelerinden’ dolayı pek çetin bir azapla karşılık vereceğiz.
158. ayet: Onlar, kendilerine meleklerin gelmesini mi, ya da Rabbinin gelmesini mi veya Rabbinin bazı ayetlerinin gelmesini mi bekliyorlar? Rabbinin ayetlerinden bazılarının geleceği gün, daha önce iman etmemişse veya imanıyla bir hayır kazanmamışsa hiç kimseye imanı yarar sağlamaz. De ki: “Bekleyin, Biz de şüphesiz beklemekteyiz.”
159. ayet: Gerçek şu ki, dinlerini parça parça edip kendileri de gruplaşanlar, sen hiçbir şeyde onlardan değilsin. Onların işi ancak Allah’adır. Sonra O, işlemekte olduklarını kendilerine haber verecektir.
160. ayet: Kim bir iyilikle gelirse, kendisine bunun on katı vardır, kim bir kötülükle gelirse, onun mislinden başkasıyla cezalandırılmaz ve onlar haksızlığa uğratılmazlar.
161. ayet: De ki: “Rabbim gerçekten beni doğru yola iletti, dimdik duran bir dine, İbrahim’in hanif (muvahhid) dinine� O, müşriklerden değildi.”
162. ayet: De ki: “Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, dirimim ve ölümüm alemlerin Rabbi olan Allah’ındır.”
163. ayet: “O’nun hiçbir ortağı yoktur. Ben böyle emrolundum ve ben Müslüman olanların ilkiyim.”
164. ayet: De ki: “O, herşeyin Rabbi iken, ben Allah’tan başka bir Rab mi arayayım? Hiçbir nefis, kendisinden başkasının aleyhine (günah) kazanmaz. Günahkar olan bir başkasının günah yükünü taşımaz. Sonunda dönüşünüz Rabbinizedir. O, size hakkında anlaşmazlığa düştüğünüz şeyleri haber verecektir.”
165. ayet: O sizi yeryüzünün halifeleri kıldı ve size verdikleriyle sizi denemek için kiminizi kiminize göre derecelerle yükseltti. Şüphesiz senin Rabbin, sonuçlandırması pek çabuk olandır ve şüphesiz O, bağışlayandır, esirgeyendir.
En’am Suresinin Fazileti
En’am Suresi fazileti, bu sureyi okuyan kimselerin çokça sevap kazanacağı müjdelenmiştir. Hz. Muhammed (s.a.v) Efendimiz’in buyurduklarına göre: ‘’Bir kimse, sabah namazını cemaatle kıldıktan sonra, En’am suresinin başındaki üç ayeti okursa, Yüce Allah, o kişi için yetmiş bin melek görevlendirir ve bu görevli melekler kıyamete kadar o kimse için istiğfarda bulunurlar.’’ (Envar-ıüt Tenzil)
Başka bir hadis-i şerifte de Efendimiz şöyle buyurur: ‘’Halis bir niyet ile kılınan iki rekat namazda, Fatiha suresinden sonra En’am suresini okuyan kimse, her türlü tehlikeden muhafaza olunur.’’
Ayrıca En’am suresinin nazil olduğu sırada gökyüzünün meleklerle kaplandığı da rivayet edilmektedir.
En’am Suresi Dinle
Bu yazımızda size faydalı olabilir. Lütfen okuyun:
